فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٠
اقتوار
بريده گرديدن .
اقتضا
اقتضا
(
eqtez
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - درخواست و خواهش و تقاضا و طلب و مطالبه . و ادعا . و اقتضاى محل :
مناسبت محل و مكان . و ضرورت و لزوم وقت . و بر حسب اقتضا : بر حسب حكم و فرمان . و اقتضا كردن ف م . : درخواست كردن و مطالبه نمودن و تقاضا كردن . و ابرام نمودن .
اقتضاء
اقتضاء
(
eqtez '
) م . ع . وام بازخواستن .
اقتضاب
اقتضاب
(
eqtez b
) م . ع . بريدن . و سوار شدن شتر ماده را پيش از رام شدن . و اقتضب الكلام : ببديهه گفت سخن را .
اقتضاض
اقتضاض
(
eqtez z
) م . ع . دوشيزگى بردن دختر را .
اقتطاط
اقتطاط
(
eqtet t
) م . ع . بريدن . و بر پهنا بريدن . و يا بريدن چيزى درشت و سخت را .
اقتطاع
اقتطاع
(
eqtet '
) م . ع . پاره‌اى از چيزى گرفتن . و يا پاره‌اى از مال كسى گرفتن يق اقتطعت قطيعا من غنم فلان .
اقتطاف
اقتطاف
(
eqtet f
) م . ع . وقت چيدن .
انگور رسيدن .
اقتع
اقتع
(
aqta '
) ص . ع . خوارتر يقال هو اقتع منه .
اقتعاء
اقتعاء
(
eqte '
) م . ع . برجستن گشن بر ماده خواه گشنى كند و يا نكند .
اقتعاث
اقتعاث
(
eqte s
) م . ع . بسيار خاك برآوردن چاه‌كن از چاه .
اقتعاد
اقتعاد
(
eqte d
) م . ع . قعده ساختن شتر را .
اقتعاط
اقتعاط
(
eqte t
) م . ع . عمامه بستن بىدرآوردن زبر زنخ الحديث : انه صلى الله عليه و آله نهى عن الاقتعاط و امر بالتلحى .
اقتعاف
اقتعاف
(
eqte f
) م . ع . فروريخته شدن روى كوه . و از بن درافتادن ديوار .
و از جاى رفتن چيزى . و به خواهش گرفتن چيزى را .
اقتعال
اقتعال
(
eqte l
) م . ع . اقتعل القعال : دور كرد شكوفهء رز را و استخراج نمود آن را .
اقتفا
اقتفا
(
eqtef
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيروى و متابعت .
اقتفاء
اقتفاء
(
eqtef
) م . ع . خاص كردن چيزى را به چيزى . و بخش نهادن مهمان را . و اقتفى اثره : در پى اثر آن رفت . و اقتفى الشيى : برگزيد آن چيز را .
اقتفار
اقتفار
(
eqtef r
) م . ع . در پى رفتن و پيروى كردن . و گوشت از استخوان باز كردن و خوردن .
اقتفاط
اقتفاط
(
eqtef t
) م . ع . چسبانيدن تكه اندام خود را با فرج ماده يق التيس يقتفطها و اليها .
اقتفال
اقتفال
(
eqtef l
) م . ع . بكليدانه بسته شدن در .
اقتفان
اقتفان
(
eqtef n
) م . ع . جدا كردن سر گوسپند را وقت گلو بريدن يق اقتفن الشاة اقتفانا .
اقتلاد
اقتلاد
(
eqtel d
) م . ع . اقتلد اقتلادا : غرق شد .
اقتلاز
اقتلاز
(
eqtel z
) م . ع . آشاميدن يق قلزه اقداحا فاقتلز .
اقتلاع
اقتلاع
(
eqtel '
) از بيخ بركندن .
و بركنده شدن . و ربودن .
اقتلاف
اقتلاف
(
eqtel f
) م . ع . گرفتن چيزى از كسى بىوزن يق اقتلفت منه اربع قلفات : چهار خنور گرفتن از آن بىوزن . و از بن بركنده شدن يق افتلف الظفر .
اقتم
اقتم
(
aqtam
) ص . ع . سياه فام . يا خاكسترگون يق باز اقتم الريش : باز خاكسترى پر .
اقتماح
اقتماح
(
eqtem h
) م . ع . سفوف كردن . و پست خشك خوردن . و رسيدن گندم و سخت شدن آن . و خوردن نبيذ را .
اقتماع
اقتماع
(
eqtem '
) م . ع . از مشك آب خوردن با دهان . و يا از سوراخ مشك آب خوردن با دهان و برگزيدهء چيزى گرفتن .
اقتمام
اقتمام
(
eqtem m
) م . ع . بلب خوردن گوسپند گياه را . و خوردن هرچه بر خوان باشد . و مزاولت چيزى كردن . و مروسيدن بيمار . و اعتماد نمودن به چيزى پس خطا ناكردن از آن . و برگرفتن تنگ بار را پيش از رسيدن به زمين .
اقتناء
اقتناء
(
eqten '
) م . ع . ورزيدن .
و فراهم آوردن . و لازم گرفتن چيزى را . و ذخيره كردن .
اقتناص
اقتناص
(
eqten s
) م . ع . شكار كردن .
اقتنالوقى
اقتنالوقى
(
eqten luqi
) ا . پ .
- مأخوذ از يونانى - نام گياهى كه بتازى شوكة البيضاء و به فارسى بادآورد گويند .
اقتنان
اقتنان
(
eqten n
) م . ع . راست ايستادن . و بندهء قن گرفتن . و خاموش گرديدن .
و بر قنة برشدن بز كوهى .
اقتواء
اقتواء
(
eqtev '
) م . ع . چون مشتق از قوى باشد توانا گشتن . و جهت خود گزيدن چيزى را . و سرزنش كردن . و افزودن در ارز چيزى يق اشترى الشركاء شيئا ثم اقتووه اى تزايدوه حتى بلغ غاية ثمنه .
و چون مشتق از قتو باشد چاكر داشتن خواستن از كسى . و خدمت خواستن از كسى .
اقتوار
اقتوار
(
eqtev r
) م . ع . گرد بريدن