فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٨
اقتتال
و ج ج قول .
اقاويم
اقاويم
(
aq vim
) ع . ج اقاثم و اقوام (
aqv m
) و ج ج قوم (
qawm
) .
اقب
اقب
(
aqabb
) ص . ع . باريك و لاغر ميان . ج : قبّ .
اقباح
اقباح
(
eqb h
) م . ع . زشت آوردن .
و زشت يافتن .
اقبار
اقبار
(
eqb r
) م . ع . گورساختن براى كسى .
و كشته را بقوم او دادن تا دفن كنند . و بگور كردن فرمودن . و از اهل دفن گردانيدن قوله تعالى ثم اماته فاقبره اى جعله ممن يقبر و لم يجعله مما يلقى للكلاب و كان القبر مما اكرم به بنو آدم .
اقباس
اقباس
(
eqb s
) م . ع . زيرك و دانا گرديدن . و آگاهانيدن . و آتش دادن . و فايده دادن . و آتش جهت كسى جستن .
اقباض
اقباض
(
eqb z
) م . ع . قبضه ساختن شمشير و جز آن را .
اقباض
اقباض
(
eqb z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - داد و ستد قبض در معاملات . و قبض و اقباض كردن ف م . : قبض دادن و قبض گرفتن .
اقبال
اقبال
(
eqb l
) م . ع . قبال ساختن فعل را .
و پيش آمدن شب . و كج گرديدن چشم . و اقبل گردانيدن كسى را . و پيش آمدن و روى آوردن بهر چيز - نقيض ادبار - و خردمند و دانا شدن سپس نادانى و گولى . و چسبيدن به چيزى و ملازم شدن آن . و آغاز كردن كارى را . و چيزى پيش كسى داشتن .
اقبال
اقبال
(
eqb l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بهره‌مندى . و نيك‌بختى . و برومندى . و نيك اخترى . و خشنودى . و پذيرائى . و سعادت و بركت و شهرت و نيك‌نامى . و اقبال داشتن ف ل . : پيش آمدگى در كارها داشتن . و خداوند بخت و طالع نيك بودن . و اقبال كردن و نمودن :
روى آوردن . و پذيرائى نمودن .
اقبالا
اقبالا
(
eqb lan
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور اقبال .
اقبالة
اقبالة
(
eqb lat
) ا . ع . آن قسمت از گوش كه به طرف رأس واقع است . و پارچهء حريرى كه در گوش گوسپند كنند .
اقبال‌مند
اقبال‌مند
(
eqb l - mand
) ص . پ .
صاحب اقبال .
اقبان
اقبان
(
eqb n
) م . ع . شكست خوردن از دشمن . و شتابى كردن در دويدن بىترس و بيم .
اقبح
اقبح
(
aqbah
) ص . ع . قبيح‌تر و زشت‌تر .
اقبس
اقبس
(
aqbas
) ص . ع . آنكه سر نرهء او قبل از ختنه بيرون آمده باشد .
اقبص
اقبص
(
aqbas
) ص . ع . بزرگ سر . و دراز سر . و يا گرد سر . ج : قبص (
qobs
) .
اقبص
اقبص
(
aqbas
) ا . ع . آنكه از جلو و يا از پاشنه هنگام رفتن خاك پاشد .
اقبل
اقبل
(
aqbal
) ص . ع . كج چشم چندانكه گوئى بسوى بينى خود نگاه مىكند . و گوسپندى كه سرونش بر روى خميده باشد .
اقبية
اقبية
(
aqbiat
) ع . ج قباء .
اقبيل
اقبيل
(
eqbil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اقبال .
اقبيلال
اقبيلال
(
eqbil l
) م . ع . اقبل گرديدن .
اقبئيان
اقبئيان
(
eqbe'y n
) م . ع . ترنجيدن . و سپس ماندن . و غايب شدن .
اقت
اقت
(
aqt
) ا . ع . لغة فى وقت .
اقتاب
اقتاب
(
aqt b
) ع . ج قتب (
qetb
) و (
qatab
) .
اقتاب
اقتاب
(
eqt b
) م . ع . قتب نهادن بر پشت شتر يق اقتب البعير اقتابا . و سوگند غليظ و درشت خوردن يق اقتب اليمين .
اقتاجى
اقتاجى
(
aqt ji
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - چابك سوار و سئيس .
اقتاد
اقتاد
(
aqt d
) ع . ج قتد (
qatad
) و قتاد .
اقتار
اقتار
(
aqt r
) ع . ج قتر (
qotr
) و (
qotor
) .
اقتار
اقتار
(
eqt r
) م . ع . نفقه را بر عيال تنگ گرفتن . و در كازه آمدن صياد . و لازم گرفتن چيزى را . و نيازمند شدن مرد . و بخور كردن زن .
اقتال
اقتال
(
aqt l
) ع . ج قتل (
qetl
) .
اقتال
اقتال
(
eqt l
) م . ع . بكشتن دادن . و بقتل‌گاه بردن .
اقتان
اقتان
(
eqt n
) م . ع . اندك طعام گشتن .
و يا بىطعام شدن . و كشتن كنه را . و لاغر شدن جسم .
اقتباء
اقتباء
(
eqteb '
) م . ع . آراستن . و آماده كردن . و قبا پوشيدن .
اقتباب
اقتباب
(
eqteb b
) م . ع . بريدن .
اقتباس
اقتباس
(
eqteb s
) م . ع . آتش و يا زبانهء آتش گرفتن . و فايده و دانش گرفتن و دادن يق اقتبس العلم منه .
اقتباس
اقتباس
(
eqteb s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اخذ و تحصيل و كسب . و اقتباس كردن ف م : از كسى فايده و دانش گرفتن .
و پيروى او در دانش و علم كردن . و پيروى نمودن .
اقتباع
اقتباع
(
eqteb '
) م . ع . با دهن آب خوردن از دهان مشك بدرون نورديدن . و يا گوشهء آن را در دهان كرده نوشيدن .
اقتبال
اقتبال
(
eqteb l
) م . ع . از سر نو كردن كارى را . و ببديهه گفتن سخن را و اقتبل الخطبة اى ارتجلها .
اقتتاب
اقتتاب
(
eqtet b
) م . ع . بر پشت شتر قنب نهادن .
اقتتات
اقتتات
(
eqtet t
) م . ع . از بيخ كندن چيزى را .
اقتتال
اقتتال
(
eqtet l
) م . ع . كارزار كردن .
و اقتتل الرجل ( مجهولا ) : كشتهء عشق