فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٤
افلس
هيچ‌كاره .
افكنده
افكنده
(
afkande
) ص . پ . ساقط شده . و انداخته شده . و افكنده سم :
عاجز شده و زار گشته .
افكوهة
افكوهة
(
ofkuhat
) ا . ع . كار شگفت .
و شگفت .
افگار
افگار
(
afg r
) ا . پ . فگار . و زخم پشت ستور از سوارى بسيار و يا از بار زياد . و ص زمين‌گير و بجا مانده . و آزرده و خسته . و دل افگار : دل خسته و آزرده . و افگار شدن ف ل . : مانده و خسته شدن . و افگارمى ا . : مستى تحمل‌ناپذير شراب .
افگانه
افگانه
(
afg ne
) ا . پ . آفگانه و بچهء نارسيده كه از شكم انسان و ساير حيوانات بيفتد .
افگانيدن
افگانيدن
(
afg nidan
) ف م . پ . افكانيدن .
افگن
افگن
(
afgan
) ص . پ . مر . افكن .
افگندگى
افگندگى
(
afgandegi
) ا . پ . افكندگى .
افگندن
افگندن
(
afgandan
) ف م . پ . افكندن .
افگندنى
افگندنى
(
afgandani
) ص . پ . مر .
افكندنى .
افگنده
افگنده
(
afgande
) ص . پ . افكنده .
افل
افل
(
afl
) م . ع . افل افلا و افولا (
oflulan
) ( از باب ضرب و نصر و سمع ) : غايب و ناپديد شد . و افلت المرضع افلا ( از باب نصر ) : خشك شد شير آن شيردهنده .
افل
افل
(
afal
) م . ع . افل فلان افلا ( از باب سمع ) : شاد گرديد فلان و افلت المرضع افلا ( نيز از باب سمع ) خشك شد شير آن شيردهنده .
افل
افل
(
afall
) ص . ع . سيف افل : شمشير رخنه‌دار . و نيز افل ا خ . : نام شمشيرى .
افلاء
افلاء
(
afl '
) ع . ج فلو (
felv
) و ج ج فلات (
fal t
) .
افلاء
افلاء
(
efl '
) م . ع . از شير باز كردن .
و بدشت شدن . و درآمدن در دشت . و هنگام فطام كره رسيدن يق افلت الفرس اذا بلغ ولدها ان يفطم .
افلات
افلات
(
efl t
) م . ع . فوت شدن چيزى يق افلتنى الشيى . و گذاشتن . و فوت كردن ( لازم و متعدى ) .
افلاج
افلاج
(
afl j
) ع . ج فلج (
falaj
) .
افلاج
افلاج
(
efl j
) م . ع . فيروزى و رستگارى يافتن . و راست استوار كردن حجت را . و هويدا نمودن آن را . و رهائى دادن يق افلجه الله عنه .
افلاح
افلاح
(
efl h
) م . ع . زيست نمودن به چيزى . و فيروزى يافتن و رستن .
افلاذ
افلاذ
(
afl z
) ع . ج فلذ (
felz
) و فلذة (
felzat
) . و افلاذ الارض : گنجها و دفاين زمين .
افلاس
افلاس
(
efl s
) م . ع . بىچيز شدن كه گوئى درمهاى او پشيز گشته . يا به جائى رسيدن كه گوئى فلس ندارد يق افلس الرجل كما يق اقهر الرجل و اذل اى صار الى حال يقهر عليها و يذل فيه .
افلاس
افلاس
(
efl s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بىنوائى و بىچيزى پس از دارائى و توانگرى . و تنگدستى و گدائى . و مفلسى . و ورشكستگى . و نادارى و پريشانى .
افلاسنامه
افلاسنامه
(
efl s - n me
) ا . پ . نامه‌اى كه در آن گروهى از معتبرين بىچيز شدن و ورشكست شدن شخصى را بنويسند و شهادت دهند . و افلاسنامه تمام كردن ف ل . :
اظهار بىچيزى و ورشكست شدن كردن .
افلاص
افلاص
(
efl s
) م . ع . رهائى يافتن .
افلاط
افلاط
(
efl t
) م . ع . ناگاه گرفتن . و فوت شدن چيزى . و رهانيدن . و افلطنى الرجل اى افلتنى .
افلاطون
افلاطون
(
afl tun
) ا خ . پ . پلاتون و فيلسوف . مشهور يونانى شاگرد سقراط و معلم ارسطو . و فلسفهء او داراى بيانات و تصوراتى است كه از بعضى جهات نزديك بتصورات نصرانيت است . و در 429 قبل از ميلاد متولد شده و در 347 وفات نمود .
افلاق
افلاق
(
afl q
) ص . ع . ريزه‌ريزه يق صار البيض افلاقا : ريزه‌ريزه گرديد تخم مرغ .
افلاق بعذان
افلاق بعذان
(
afl q - boqd n
) ا خ . پ .
نام يكى از ايالات بالكان .
افلاق
افلاق
(
efl q
) م . ع . سخن شگفت و عجيب آوردن شاعر . و افلق الرجل : سختى و بلا آورد .
افلاك
افلاك
(
afl k
) ع . ج فلك (
falak
) .
افلاك
افلاك
(
afl k
) ج ا . پ . مأخوذ از تازى - آسمانها و فلكها .
افلاك
افلاك
(
efl k
) م . ع . گرد شدن پستان دختر .
افلاكشناس
افلاكشناس
(
afl k - cen s
) ا . پ .
منجم و ستاره‌شناس .
افلاك ظل
افلاك ظل
(
afl k - zell
) ص . پ .
پشت قوى . و آنكه جاى وى توانا و قوى باشد .
افلاكيان
افلاكيان
(
afl ki n
) ج ا . پ . ثوابت و سيارات . و ج ا خ . نام طايفه‌اى كه اجرام سماوى را پرستش مىكنند .
افلال
افلال
(
afl l
) ع . ج فل (
fall
) و (
foli
) .
افلال
افلال
(
efl l
) م . ع . به زمين خشك بىنبات رسيدن . و بىستور و مال ماندن .
افلة
افلة
(
afelat
) ا . ع . ماده شير باردار .
افلج
افلج
(
aflaj
) ص . ع . آنكه ميان هر دو دست يا پستان وى دورى باشد . و رجل و افلج : مرد گشاده ميان دندانها .
افلح
افلح
(
aflah
) ص . ع . كفته لب زيرين .
و ا خ . نام مردى .
افلس
افلس
(
aflas
) ص . ع . مفلس‌تر .
افلس
افلس
(
aflos
) ع . ج فلس (
fals
) .