فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٠
افشك
افسو !
افسو !
(
afsu
) ا . پ . بلغت زند كلمهء امر يعنى بيا .
افسو
افسو
(
afsu
) ا . پ . چنگال .
افسور
افسور
(
afsur
) ا . پ . خجالت . و قسمى از حيوانات سبع .
افسوس
افسوس
(
afsows
) ا . پ . ظلم و ستم و تعدى و زبردستى . و خشم و غضب . و آزار و جفا . و غم و اندوه . و محنت و دلگيرى .
و سهو و خطا و خبط . و لطيفه و بذله و ظرافت و مضحكه . و نفرت . و نيز در تأسف و حسرت استعمال مىشود . و افسوس داشتن ف ل . :
حسرت داشتن . و افسوس خوردن :
حسرت خوردن . و شكايت كردن . و بازى كردن و خود را سرگرم كردن . و ف م . تمسخر كردن .
و دست انداختن . و حقير شمردن .
افسوس
افسوس
(
afsus
) ا خ . پ . - مأخوذ از يونانى - نام شهرى از شهرهاى قديم آسياى صغير .
افسون
افسون
(
afsun
) ا . پ . عزيمه و چيزى كه شخص را از آفت و صدمهء چشم زخم و زهر حيوانات زهردار محفوظ دارد . و شونست و و سحر و شونست و جادو و فريب . و افسون خواندن يا نوشتن ف ل . : خواندن و يا نوشتن كلماتى چند كه سبب ايمنى از چشم زخم و زهر حيوانات باشد . و افسوس كردن :
حيله و تزوير نمودن . و سحر كردن .
افسون‌پرداز
افسون‌پرداز
(
afsun - pard z
) و
افسون‌پژوه
افسون‌پژوه
(
afsun - paj ? uh
) ص .
پ . جادوگر و ساحر .
افسون‌خوان
افسون‌خوان
(
afsun - x n
) ا . پ .
كسى كه افسون مىخواند و سحر . و جادو مىكند .
افسون‌زده
افسون‌زده
(
afsun - zade
) ص . پ .
فريفته شده از افسون افسونگران .
افسون‌كشاى
افسون‌كشاى (
afsun - koc y
) و افسون‌گشاى
(
afsun - goc y
) ص .
پ . كارآزمودهء در جادوگرى .
افسون‌كن
افسون‌كن
(
afsun - kon
) ص . پ .
ساحر و جادوگر .
افسونگر
افسونگر
(
afsun - gar
) ا . پ . مارگير .
و ساحر . و ص . محيل و مزور .
افسونگرى
افسونگرى
(
afsun - gari
) ا . پ . شغل مارگيرى . و ساحرى . و خواندن افسون .
افسون‌گشاى
افسون‌گشاى
(
asfun - goc y
) ص . پ .
مر . افسون‌كشاى .
افشا
افشا
(
efc
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آشكاركردگى . و فاش‌كردگى . و انتشار .
افشاء
افشاء
(
efc '
) م . ع . چون مهموز باشد بزرگ‌منشى كردن . و گردن‌كشى نمودن . و چون واوى بود افزون شدن شتران پراكنده . و پراكنده گردانيدن و فاش كردن خبر و جز آن .
افشادن
افشادن
(
afc dan
) ف م . پ . افشاردن و پالودن . و بطور بدى و زشتى سخن گفتن .
افشار
افشار
(
afc r
) ا . پ . فشار و انضغاط .
و پاچال جولاهگان . و ص . چيز ريخته شدهء پىدرپى . و خلانيده شده . و ممد و رفيق .
و معاون و شريك . و بيهوده و بزشتى سخن گوينده . و دست افشار : مايعى كه بواسطهء فشردن با دست از ميوه‌اى گرفته شده باشد مانند آب‌ليموى دست افشار و آب‌غورهء دست افشار .
و دزد افشار : رفيق و شريك دزد .
افشار
افشار
(
afc r
) ج ا خ . پ . طايفه‌اى از تركان چادرنشين كه در بيشتر خاك ايران پراكنده‌اند و داراى چندين تيره مىباشند .
افشاردن
افشاردن
(
afc rdan
) ف م . پ . فشاردن و منضغط كردن . و خلانيدن . و بزشتى و بيهوده سخن گفتن .
افشارده
افشارده
(
afc rde
) ص . پ . منضغط كرده . و منضغط شده .
افشارى
افشارى
(
afc ri
) ا . پ . ثبات قدم .
افشاغ
افشاغ
(
efc q
) م . ع . كم‌خير گرديدن .
و بتازيانه زدن كسى را .
افشال
افشال
(
afc l
) ع . ج فشل (
facl
) .
افشان
افشان
(
afc n
) ص . پ . پراكنده و منتشر و متفرق و پاشان مانند گل‌افشان و درافشان .
افشان
افشان
(
afc n
) ا . پ . هر چيز پراكنده و متفرق .
افشانانيدن
افشانانيدن
(
afc n nidan
) ف م . پ .
سبب افشان شدن گشتن . و پراكنده كنانيدن .
افشاندن
افشاندن
(
afc ndan
) ف م . پ . متفرق و منتشر كردن . و پراكنده نمودن . و پاشيدن و ريختن .
افشانده
افشانده
(
afc nde
) ص . پ . پاشيده و پراكنده و ريخته .
افشانيدن
افشانيدن
(
afc nidan
) ف م . پ .
پاشانيدن و پراكنده نمودن .
افشردگى
افشردگى
(
afcordegi
) ا . پ . انضغاط و فشردگى .
افشردن
افشردن
(
afcordan
) ف م . پ . افشاردن و فشردن . و پالودن . و استوار كردن .
افشرش
افشرش
(
afcorec
) م ح . پ . افشردن .
و ا . پ . انضغاط و فشردگى .
افشرگر
افشرگر
(
afcor - gar
) ا . پ . عصار و و روغن‌گر .
افشره
افشره
(
afcore
) ا . پ . عصير و عصارهء مايعى كه بواسطهء عصر و فشار از ميوجات و نباتات گيرند . و نيز مشروبات مبرد را افشره گويند . و افشرهء آب ليمو : شربتى كه داراى آب ليمو باشد .
افشره‌گر
افشره‌گر
(
afcore - gar
) ا . پ . عصار و روغن‌گر .
افشغ
افشغ
(
afcaq
) ص . ع . تكه‌اى كه سر دمش به چپ و راست رفته باشد . و رجل افشغ : مرد دراز و برآمده دندان پيشين .
و افشغ الاسنان : مرد پراكنده دندان .
افشك
افشك
(
afcak
) ا . پ . شبنم كه شبها