فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٧
افريقا
افرنجام
افرنجام
(
efrenj m
) م . ع . از بيرون سوخته گرديدن گوشت و بريان شدن آن .
افرنجة
افرنجة
(
efranjat
) و (
afranjat
) ا . ع .
معرب افرنگ و به معناى آن .
افرنجمشك
افرنجمشك
(
afranjamock
) ا . پ .
مر . فرنجمشك .
افرنجه
افرنجه
(
afranje
) و (
efranje
) ا خ . پ .
شهرى در كنار درياى مصر از بناهاى نوشيروان و مادر عذرا از آن شهر است . و نام ولايتى از زنگبار . و زمينى در بلاد عرب . و اروپا .
و ا . لولوئى كه كودك را بدان مىترسانند .
افرنجى
افرنجى
(
afranji
) و (
efranji
) ص . پ .
فرنگى .
افرنجية
افرنجية
(
afranjiyat
) ص . پ . منسوب به افرنج .
افرنجيون
افرنجيون
(
afranjiun
) ا . پ . حضيض كواكب .
افرند
افرند
(
afrand
) ا . پ . فر و نيكوئى .
و زيبائى . و حشمت و جلال .
افرند
افرند
(
efrand
) ا . پ . شمشير . و برق شمشير .
افرندن
افرندن
(
afrandan
) ف م . پ . زينت دادن و آراستن .
افرنديدن
افرنديدن
(
afrandidan
) ف م . پ .
آرايش كردن . و زينت كنانيدن .
افرنساخ
افرنساخ
(
efrens x
) م . ع . فرونشستن سردى و تب . و زايل شدن غم و اندوه .
افرنقاع
افرنقاع
(
efrenq '
) م . ع . بانگ برآمدن از انگشتان . و دويدن و دور شدن از چيزى .
و يكسو گرديدن از آن . و افرنقوا مشمعلين اى تفرقوا مسرعين .
افرنگ
افرنگ
(
afrang
) ا . پ . اورنگ و تخت پادشاهى . و فر و زيبائى . و حشمت .
افرنگ
افرنگ
(
afrang
) ا خ . پ . فرنگ و اروپا و فرنگستان . مر . اروپا .
افرنگان
افرنگان
(
afrang n
) ج ا . پ . فصلها و بابهاى كتاب زند اوستا . و ج افرنگ .
افروختگى
افروختگى
(
afrowxtegi
) ا . پ . احتراق و اشتعال . و در گرفتگى آتش .
افروختن
افروختن
(
afrowxtan
) ف م . پ . روشن كردن آتش و چراغ . و مشتعل كردن و نورانيدن و جلا دادن . و ف ل . تابيدن .
افروخته
افروخته
(
afrowxte
) ص . پ . مشتعل شده و روشن گشته . و تابيده شده . و چراغ افروخته : چراغ مشتعل و روشن . و آتش افروخته : آتش مشتعل .
افروز
افروز
(
afrowz
) ص . پ . روشن . و روشن كننده . و سوز و سوزاننده . و ا . نور و روشنائى . و عالم‌افروز ص . : چيزى كه عالم را بسوزاند و يا روشنائى دهد . و دل افروز : چيزى كه باعث روشنائى دل بود .
و بستان‌افروز : گياه و گلى كه در بستان مانند چراغ افروخته باشد . و ا . تاج خروس .
افروز
افروز
(
afrowz
) ص . پ . مر . افروزان .
افروزان
افروزان
(
afrowz n
) ص . پ . فروزنده و تابان . و محرق و سوزان . و متشعشع .
و داراى نور و روشنائى .
افروزاندن
افروزاندن
(
afrowz ndan
) ف م . پ .
سوزانيدن . و تابان و فروزنده گردانيدن . و متشعشع گردانيدن . و ف ل . داراى نور و روشنائى گشتن .
افروزانيدن
افروزانيدن
(
afrowz nidan
) ف م .
پ . مشتعل كردن . و متشعشع كردن . و درخشانيدن و سوزانيدن . و روشن كنانيدن .
افروزش
افروزش
(
afrowzec
) ا . پ . فروزش .
افروزندن
افروزندن
(
afrowzandan
) ف ل . پ .
افروخته شدن . و سوخته شدن . و تلف شدن .
و صرف شدن .
افروزنده
افروزنده
(
afrowzande
) ص . پ تابان .
و درخشان و منور . و ا . آنكه آتش مىافروزد .
افروزه
افروزه
(
afrowze
) ا . پ . فتيلهء چراغ .
افروزيدن
افروزيدن
(
afrowzidan
) ف م . پ .
افروختن . و زدودن . و روشن كردن . و ف ل .
درخشيدن . و تابان شدن و درخشان شدن . و بسيار روشن شدن .
افروسالين
افروسالين
(
afrus lin
) ا . پ - مأخوذ از يونانى - سنگى سفيد و شفاف كه در شبهاى افزونى ماه يافته مىشود و بتازى حجر القمر گويند .
افروسه
افروسه
(
afrowse
) و افروشه (
afrowce
) ا . مر . آفروسه و آفروشه .
افروغ
افروغ
(
afrowq
) ا . پ . فروغ و روشنائى و تابش و پرتو خواه از آفتاب و ماه و ستارگان باشد و يا از آتش و چراغ .
افره
افره
(
afreh
) ا . پ . سزا و پاداش و سياست و عقوبت .
افرهنج
افرهنج
(
afrahanj
) ا . پ . داروئى كه بتازى كشوث گويند .
افرى !
افرى !
(
afri
) و (
afari
) پ . كلمهء تحسين و آفرين .
افريدون
افريدون
(
afridun
) ا خ . پ . مر . فريدون .
افريز
افريز
(
efriz
) ا . پ . آنچه از ديوار برآمده باشد مانند سنگى كه در جرزهاى كوچه به كار مىگذارند تا از صدمه محفوظ باشد . و گل ميخ در .
و خانهء آجرى .
افريسموس
افريسموس
(
afrismus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - فريسموس يعنى بيمارى كه در آن آلت مردى پيوسته در حالت نعوظ و راست ايستاده است .
افريشم
افريشم
(
africam
) ا . پ . ابريشم .
تار ابريشمى كه در آلات موسيقى به كار مىبرند
افريقا
افريقا
(
efriq
) ا خ . پ . قسمت سيوم از پنج قسمت عالم و قارهء سوم از سه قارهء قديم كه عبارت از شبه جزيره‌ايست مثلث شكل و بواسطهء تنگهء سوئز بآسيا اتصال داشته و اكنون بواسطهء كانال سوئز از آن جدا شده است . و اين