فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٤
افراخت‌پاى
افحج
افحج
(
afhaj
) ص . ع . آنكه در رفتار پش پاها را نزديك گذارد و پاشنها را دور ج : فحج (
fohj
) .
افحل
افحل
(
afhol
) ع . ج فخل (
fahl
) .
افحوص
افحوص
(
ofhus
) ا . ع . خانهء سنگ خوار . ج : افاحيص (
af his
) .
افخ
افخ
(
afx
) م . ع . افخه افخا ( از باب ضرب ) زد بر يافوخ آن .
افخاذ
افخاذ
(
afx z
) ع . ج فخذ (
faxz
) .
و (
fexz
) و (
faxez
) .
افخار
افخار
(
efx r
) م . ع . افزون داشتن يكى را بر ديگرى در فخر يق افخره عليه .
و فرزند نيكو آوردن يق افخرت المراة اذا ولدت ولدا فاخرأ .
افخام
افخام
(
efx m
) م . ع . بزرگ داشتن .
افخر
افخر
(
afxar
) ص . ع . فاخرتر و گرانمايه‌تر .
افخم
افخم
(
afxam
) ص . ع . بزرگ‌قدرتر و گرانمايه‌تر .
افد
افد
(
afad
) م . ع . مدت . و غايت . و اجل . و ميوهء ديررس .
افد
افد
(
afad
) م . ع . شتابى كردن و درنگ نمودن - از اضداد است - و نزديك گشتن - و الفعل من سمع .
افد
افد
(
afed
) ص . ع . كسى كه شتاب كند .
و يا درنگ نمايد . و يا نزديك گردد .
افد
افد
(
afed
) ا . پ . شگفت و عجب . و ستايش .
و ستايش‌كننده . و هر چيز شگفت و عجيب .
افداء
افداء
(
efd '
) م . ع . رقصانيدن پسر خود را . و انبار ساختن براى خرما . و فروختن خرما را . و بزرگ جسم گرديدن .
و پذيرفتن سربهاى بندى را يق افداه الاسير اذا قبل منه فديته .
افداح
افداح
(
efd h
) م . ع . گران و دشوار يافتن كار را .
افدار
افدار
(
efd r
) م . ع . سست گرديدن و باز ايستادن گشن از گشنى .
افداس
افداس
(
efd s
) م . ع . تننده افتادن درآوند و خنور .
افدام
افدام
(
efd m
) م . ع . جامه را رنگ سرخ سير كردن .
افدان
افدان
(
afd n
) ع . ج فدن (
fadan
) .
افدة
افدة
(
afadat
) ا . ع . درنگى و تأخير .
افدر
افدر
(
afdar
) ا . پ . عمو و برادر و پدر . و برادرزاده . و خواهرزاده .
افدره
افدره
(
afdare
) ا . پ . برادرزاده .
و خواهرزاده .
افدستا
افدستا
(
afdest
) ا . پ . مر . افتدستا .
افدع
افدع
(
afda '
) ص . ع . مرد كف دست و پاى درون رويه رفته . و كف پاى باريك شكم كه به زمين نرسد . و جمل افدع :
شتر سپل بر آمده كج ما بين ران و قدم .
افديدن
افديدن
(
afdidan
) ف م . پ . شگفتى كردن و تعجب نمودن .
افذ
افذ
(
afazz
) ا . ع . تير قمار بىپر .
افذاذ
افذاذ
(
afz z
) ع . ج فذ (
fazz
) .
افر !
افر !
(
afr
) پ . كلمهء تحسين يعنى مرحبا و آفرين .
افر
افر
(
afr
) م . ع . افر افرا و افورا (
ofuran
) از باب ضرب : سخت دويد . و سبكى و چالاكى نمود در خدمت .
و افر الحر : سخت شد گرما . و افرت القدر : سخت جوشيد ديگ .
افر
افر
(
afr
) و (
afar
) م . ع . افر البعير افرا از باب ضرب و افر افرا از باب سمع : نشاط كرد شتر و فربه شد پس از لاغرى و مشقت .
افر
افر
(
afar
) ا خ . پ . نام جائى در ايران .
افر
افر
(
aforr
) ا خ . ع . شهرى است در عراق .
افرا !
افرا !
(
afr
) پ . كلمهء تحسين يعنى آفرين و مرحبا .
افراء
افراء
(
afr '
) ع . ج فرء (
fara '
) .
افراء
افراء
(
efr '
) م . ع . اصلاح چيزى كردن . يا اصلاح كردن فرمودن كسى را . و شكافتن چيزى را . و نكوهيدن . و بريدن يق افريت الاوداج . و كفانيدن گرگ شكم گوسپند را . و بريدن پوست را .
افراث
افراث
(
efr s
) م . ع . جگر و شكنبه شكافتن و انداختن آنچه در آن باشد . و سخن چينى نمودن و در بلا انداختن . يا پيش آوردن كسى را تا هدف ملامت مردم گردد .
افراج
افراج
(
efr j
) م . ع . گذاشتن و يك سو شدن . و افرجوا عن الطريق و القتيل اى انكشفوا . و افرجوا عن المكان اى تركوه .
افراح
افراح
(
afr h
) ع . ج فرح (
farah
) .
افراح
افراح
(
efr h
) م . ع . شاد كردن و گران ساختن وام كسى را .
افراخ
افراخ
(
afr x
) ع . ج فرخ (
farx
) .
افراخ
افراخ
(
efr x
) م . ع . افرخ الطائر : داراى چوزه گرديد آن مرغ .
و افرخت البيضة : شكافته شد آن تخم و بر آمد چوزه . و نيز افراخ : بيرون گرديدن ترس و بيم از دل . يق قلت هذا ليفرخ روعك ( بصيغة الامر ) اى ليخرج فزعك عن قلبك . و افرخ روعك ( بصيغة الامر ) اى سكن جاشك .
و نيز افراخ : آشكار گرديدن كار . و پيدا كردن راز نهانى را يق افرخ القوم بيضهم اى ابدوا سرهم .
افراخت‌پاى
افراخت‌پاى
(
afr xt - p y
) ص .
پ . فرارى و گريزنده . و فقير و مفلس و بىنوا .