فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢١
افتداء
ساقط و افتان .
افتاء
افتاء
(
aft '
) ع . ج فتى (
fatiy
)
افتاء
افتاء
(
eft
) م . ع . چون مهموز باشد پيوسته و هميشه بودن يق ما افتا يفعل كذا :
پيوسته مىكند آن را . و چون يائى بود آشكارا كردن . و جدا گردانيدن جهت شخص كار را يق افتاه فى الامر افتاء . و افتى العالم افتاء ( واوية يائية ) : آشكار كرد آن عالم حكم را . و جواب داد فتوى را .
افتاح
افتاح
(
eft h
) م . ع . گشاده سوراخ پستان گرديدن ماده شتر .
افتاخ
افتاخ
(
eft x
) م . ع . مانده گرديدن . و تا سه و دمه برافتادن كسى را .
افتاد
افتاد
(
oft d
) ا . پ . حالت درماندگى .
و آغاز زندگانى . و بچگى و طفوليت .
افتادگان
افتادگان
(
oft deg n
) پ . ج افتاده .
افتادگى
افتادگى
(
oft degi
) ا . پ . فروتنى .
و خوارى و ذلت . و سقوط .
افتادن
افتادن
(
oft dan
) ف ل . پ . ساقط شدن و نازل شدن . و واقع شدن . و صادر گشتن .
و فوت شدن . و خراب گرديدن . و دور شدن .
و تواضع كردن . و زبون گشتن .
افتاده
افتاده
(
oft de
) ص . پ . ساقط شده .
و عاجز . و سقط شده . و خراب شده .
و زبون گرديده .
افتار
افتار
(
eft r
) م . ع . سست گردانيدن بيمارى كسى را . و شكسته شدن نگاه مرد از فروهشتگى مژگان . و سست گرديدن شراب خوار .
افتافيا
افتافيا
(
aft fi
) ا . پ . مر . افاقيا .
افتاق
افتاق
(
eft q
) م . ع . جاى باران نارسيده را يافتن . و در آمدن در آن . و خداوند ستوران فربه گرديدن . و به چوب خوشهء خرما مسواك كردن . و گشاده شدن ابراز مردم يق افتق القوم اذا انفتق عنهم الغيم . و آشكار گشتن شعاع آفتاب از جاى ابر شكافته و كذلك القمر يق افتق القمر اذا انفتق عنه السحاب فبدا .
افتاك
افتاك
(
eft k
) م . ع . به كار خواستهء نفس درآمدن .
افتال
افتال
(
eft l
) ص . پ . پراكنده و پاشيده .
و شكافته و دريده . و افشان .
افتال
افتال
(
eft l
) م . ع . برآمدن غلاف دانهء سلم و طلح .
افتاليدن
افتاليدن
(
eft lidan
) ف م . پ .
پراكندن و پاشيدن و افشاندن . و شكافتن و دريدن . و تلف نمودن .
افتان
افتان
(
eft n
) م . ع . بشگفت آوردن چيزى كسى را . و در فتنه انداختن . و ربودن زن دل را .
افتان
افتان
(
oft n
) ص . پ . آنكه مىافتد . و م ف . در حالت افتادن .
افتان افتان
افتان افتان
(
oft n - oft n
) م ف . پ .
حركت و رفتار بطور افتادگى و بطور آرامى .
افتان‌خيزان
افتان‌خيزان
(
oft n - xiz n
) ص . پ .
آنكه گاه مىافتد و گاه برمىخيزد . و روندهء بطور عجز و دشوارى . و م ف . بطور آرامى و لنگ لنگان راه رفتن .
افتانيدن
افتانيدن
(
oft nidan
) ف م . پ . افگندن و انداختن . و به زير انداختن .
افتايانيدن
افتايانيدن
(
oft y nidan
) ف م . پ .
افتادن فرمودن و افگندن .
افتتاح
افتتاح
(
eftet h
) م . ع . گشادن . و آغاز كردن .
افتتاح
افتتاح
(
eftet h
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آغاز و شروع . و گشودگى و گشايش .
افتتان
افتتان
(
eftet n
) م . ع . در فتنه افتادن .
و در فتنه انداختن كسى را . و رفتن مال و عقل از كسى .
افتثاث
افتثاث
(
eftes s
) م . ع . قهر كردن يق ما افتثوا ( مجهولا ) اى ما قهروا .
افتجاء
افتجاء
(
eftej '
) م . ع . ناگاه برآمدن بر كسى .
افتجار
افتجار
(
eftej r
) م . ع . از خود گفتن سخنى را و بربافتن آن بىشنيدن و آموختن از كسى .
افتجال
افتجال
(
eftej l
) م . ع . نو پيدا كردن كارى را .
افتحاث
افتحاث
(
efteh s
) م . ع . بازكاويدن از چيزى .
افتحار
افتحار
(
efteh r
) م . ع . از خود كردن كارى را . و از خود آوردن سخن و رأى را . و پيروى ناكردن در آن كسى را .
افتحاص
افتحاص
(
efteh s
) م . ع . بازكاويدن از چيزى يق افتحصت عن الشيى .
افتحال
افتحال
(
efteh l
) م . ع . گشن اصيل گزيدن جهت گشنى شتران .
افتحام
افتحام
(
efteh m
) م . ع . شراب شبانگاهى نوشيدن .
افتخ
افتخ
(
aftax
) ص . ع . اسد افتخ . شير فروهشته و دراز . و پهنا كف دست و پا . و كذا رجل افتخ و رجل افتخ الطرف : مرد سست نگاه .
افتخاخ
افتخاخ
(
eftex x
) م . ع . خرخر كردن در خواب .
افتخار
افتخار
(
eftex r
) م . ع . نازيدن . و مآثر كهنه را شمار كردن .
افتخار
افتخار
(
eftex r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نازندگى و سرافرازى و فخر . و آبرو و حرمت .
و زيبائى . و افتخار الاماثل : سرافرازى و سربلندى نسبت بمانندهاى خود . و افتخار كردن ف ل . : فخريه كردن . و سربلند كردن .
و نازيدن . و خود را بزرگ پنداشتن . و موجب افتخار گرديدن : موجب فخر و سرافرازى و سربلندى گرديدن .
افتد
افتد
(
afted
) ا . پ . ستايش و مدح . و عجب و شگفت . و هر چيز عجيب و شگفت .
افتداء
افتداء
(
efted '
) م . ع . سرخريدن و