فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٠
افتا
عرفات . و متفرق شدن . و شتابى نمودن .
و برآمدن از عرفات بسوى جاى ديگر - و هر دفعه افاضة است . و در آمدن در حديث .
و در رفتن در آن . و نيك پر كردن خنور را . يق افاض الاناء اى ملاحتى فاض . و باختن تير قمار يق افاض القداح و افاض بالقداح اذ اضرب بها . و برآوردن شتر علف را از شكنبه جهت نشخوار كردن . و ريختن اشك . .
افاضل
افاضل
(
af zel
) ع . ج افضل (
afzal
) .
افاضل
افاضل
(
af zel
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان دانا و فاضل و هنرمند و حكيم و فيلسوف .
افاضه
افاضه
(
ef ze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فيض و خير بسيار . و كسب فيض .
و تفويض . و افاضهء از خدمت : كسب قبص و فايدهء از خدمت . و افاضه كردن ف م . : فيض و خير بسيار به كسى رسانيدن .
و نيز تفويض كردن . و كار را به كسى واگذاشتن .
افاطير
افاطير
(
af tir
) ع . ج افطور (
oftur
) .
افاظة
افاظة
(
ef zat
) م . ع . ميرانيدن .
و افاظه الله : بميراند او را خداى . و افاظ الله نفسه كذلك . و يق ضربته حتى افظت نفسه .
افاعى
افاعى
(
af i
) ع . ج افعى (
af '
) . و نيز افاعى ج ا . : چند رگ است كه از هر دو حالب برمىآيد .
افاعيل
افاعيل
(
af il
) ع : ج افعال (
af ' l
) و ج ج فعل (
fe'l
) .
افاغنة
افاغنة
(
af qenat
) ع . ج افغان .
افاغنه
افاغنه
(
af qene
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - افغانها و گروه افغان .
افاف
افاف
(
ef f
) ا . ع . ترس و هراس . و هنگام و وقت و موقع .
افاق
افاق
(
af q
) ع . ج افق (
afaq
) .
افاق
افاق
(
aff q
) ا . ع . كسى كه در نواحى زمين براى كسب معيشت رود .
افاق
افاق
(
of q
) ا خ . ع . نام موضعى .
افاقة
افاقة
(
ef qat
) م . ع . در زه نهادن سوفار تير را . و فراهم آوردن . و روى به صحت آوردن بيمار . و يا صحت روى نمودن مر بيمار را . و از مستى به هوش آمدن . و ارزان گشتن بعد گرانى و خشك‌سالى يق افاق الزمان . و آرامش ميان دو دوشيدن .
افاقة
افاقة
(
ef qat
) ا خ . ع . نام موضعى در كوفه . و آبى مر بنى يربوع را .
افاقه
افاقه
(
ef qe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فايده . و حاصل خوش و نيك . و روى بخوشى و خوبى آوردن بيمار . و خلاصى از سختى و دشوارى . و حصول اثر نيك . و افاقه بخشيدن ف م . : حاصل خوب و فائدهء نيك بخشيدن . و افاقه شدن ف ل . : به خوبى و خوشى روى آوردن . و افاقه كردن :
فايدهء نيك كردن . و روى به خوبى آوردن .
افاقيا
افاقيا
(
af qi
) ا . پ . يك قسم مايعى كه از معدن جريان مىيابد و ترش است .
و يا عصارهء مواد ترش .
افاك
افاك
(
aff k
) ص . ع . دروغگو .
افاكل
افاكل
(
af kel
) ع . ج افكل (
afkal
) .
و ا خ . بطنى از عرب .
افاكيل
افاكيل
(
af kil
) ج ا . ع . افواج . و گروهها .
افال
افال
(
ef l
) ع . ج افيل (
afil
) .
افام
افام
(
af m
) ا . پ . فام و رنگ . و قرض و وام .
افآم
افآم
(
ef ' m
) م . ع . فراخ‌تر گردانيدن رحل و پالان را از آنچه كه بود .
افان
افان
(
eff n
) و (
aff n
) ا . ع . وقت و هنگام يق كان ذلك على افانه : وقت و هنگامش بود . و اخذه بافانه : گرفت آن را در وقت آن .
افانى
افانى
(
af niy
) ع . ج افانية (
af niat
) .
و ا . انگور سگ .
افانى
افانى
(
of n
) ا . ع . گياهى .
افانية
افانية
(
af niat
) ا . ع . گياهى .
افانين
افانين
(
af nin
) ع . ج افنان و افنون (
ofnun
) و ج ج فنن (
fanan
) .
افاوج
افاوج
(
af vej
) و افويج (
af vij
) ع . ج افواج و ج ج فوج .
افاويق
افاويق
(
af viq
) ع . ج افواق (
afv q
) و ج ج فيقة (
fiqat
) . و نيز افاويق ا . : آب كه در ابر فراهم آيد و ساعت بساعت بارد . و افاويق الليل : اكثر از شب .
افاويه
افاويه
(
af vih
) ع . ج افواه (
afv h
) و ج ج فوه .
افائك
افائك
(
af ek
) ع . ج افيكة (
afikat
) .
افائل
افائل
(
af el
) ع . ج افيل (
afil
) و افيلة (
afilat
) .
افپونستن
افپونستن
(
afponestan
) ف م . پ . به لغت زند : پختن . و ف ل . پخته شدن .
افة
افة
(
affat
) ص . ع . بددل و ترسو . و مفلسى كه هيچ نداشته باشد . و مرد آلودهء به نجاست .
افت
افت
(
aft
) ا . ع . ماده شترى كه صبر و ثباتش بيشتر از ديگران باشد و ماده شترى كه در سير سبقت بر شتران برد . و بلا . و عجب . و شتر نجيب . و ا خ . نام قبيله‌اى از هذيل .
افت
افت
(
aft
) م . ع . افته عنه افتا . ( از باب نصر ) : بازداشت وى را از آن .
افت
افت
(
oft
) ح م . پ . افتادن . وا . وضع و تركيب و شكل
افت
افت
(
eft
) ا . ع . بهتان و افترا . و شتر نجيب .
افتا
افتا
(
oft
) ص . پ . - مأخوذ از افتادن -