فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٨
اف
گرديدن روز چندانكه دم را فرو گيرد . و ابرناك شدن هوا . و مشتبه گرديدن خبر . و اندوهگين گردانيدن يق ما اغمك لى و الىّ و علىّ : چه چيز غمناك ساخت ترا براى من .
اغمراء
اغمراء
(
aqmer '
) ع . ج غمير (
qamir
) .
اغمص
اغمص
(
aqmas
) ص . ع . آنكه خم از چشم او روان باشد . ج : غمص (
qoms
) .
اغمية
اغمية
(
aqmiat
) ع . ج غماء (
qem '
) .
اغن
اغن
(
aqann
) ص . ع . رجل اغن :
مرد از بينى سخن‌گوى . و همچنين است ظبى اغن و طير اغن و واد اغن :
وادى بسيار علفناك كه در وى مگس و آواز آن بسيار باشد .
اغن
اغن
(
aqann
) ا . ع . از اعلام و القاب است .
اغناء
اغناء
(
aqn '
) ج ا . ع . رختهاى عروس .
اغناء
اغناء
(
eqn '
) م . ع . بىنياز كردن قوله تعالى وَ ما يُغْنِي عَنْهُ مالُهُ إِذا تَرَدَّى .
و نايب بسند شدن يق اغنى عنه غناء فلان . مر . غناء (
qan '
) .
اغناظ
اغناظ
(
eqn z
) م . ع . در سخت مشقت و اندوه افگندن .
اغنام
اغنام
(
aqn m
) ع . ج غنم (
qanam
) .
اغنان
اغنان
(
eqn n
) م . ع . رسيدن خرما .
و بسيار درخت و علف شدن وادى . و بانگ كردن مگس . و سبز گردانيدن شاخ درخت را . و پر شدن مشك .
اغنى
اغنى
(
aqn
) ص . ع . بىنيازتر و غنىتر .
اغنى
اغنى
(
aqanni
) ا . ع . حروف غنه مانند ميم و نون .
اغنيا
اغنيا
(
aqni
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - توانگران و مالداران .
اغنياء
اغنياء
(
aqni '
) ع . ج غنى (
qaniy
) .
اغنية
اغنية
(
oqniat
) و (
eqniat
) و (
oqniyat
) و (
eqniyat
) ا . ع . نوعى از سرود . ج : اغانىّ (
aq niy
) .
اغوا
اغوا
(
eqv
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گمراهى و ضلالت . و گمراه‌كردگى و اضلال .
و فريب و وسوسه . و پند و نصيحت بد . و برانگيختگى و تحريك و تحريض در كارهاى بد .
اغواء
اغواء
(
eqv '
) م . ع . گمراه ساختن .
اغوار
اغوار
(
aqv r
) ع . ج غار (
q r
) .
اغواط
اغواط
(
aqv t
) ع . ج غائط (
q et
) .
و غايط (
q yet
) .
اعوال
اعوال
(
aqv l
) ع . ج غول (
qul
) .
اغوتا !
اغوتا !
(
aqut
) ع . كلمهء ترحم يعنى بفريادرس .
اغوز
اغوز
(
aqvaz
) ص . ع . مهربان و نيكىكننده بر خويشاوند و بسيار خير بر ايشان . و ا خ . نام شخصى .
اغوس
اغوس
(
aqvas
) ا خ . ع . نام شخصى كه او را اغوز نيز گويند .
اغول
اغول
(
aqowl
) ا . پ . نگريستن از روى خشم و قهر بگوشهء چشم و آغول .
اغول
اغول
(
aqval
) ص . ع . عيش اغول :
زندگانى با ناز و نعمت .
اغوية
اغوية
(
oqviyat
) ا . ع . سختى و بلا و گو كه براى شكار ددگان كنند .
اغياء
اغياء
(
eqy '
) م . ع . برپا ساختن درفش و رايت يق اعييت الغاية اغياء .
و اغيى السحاب : برجاى ايستاد ابر .
اغيار
اغيار
(
aqy r
) ع . ج غير (
qayr
) .
اغيار
اغيار
(
aqy r
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مردمان اجنبى و بيگانه و نامحرم .
اغياض
اغياض
(
aqy z
) ع . ج غيضة (
qayzat
) .
اغيال
اغيال
(
aqy l
) ع . ج غيل (
qil
) و ا خ . زود بارى به يمامه يا آن ذات اغيال است .
اغيال
اغيال
(
eqy l
) م . ع . شير غيل خورانيدن بچه را . و گرد آمدن با زن بچه شير ده . و در هم پيچيده گرديدن شاخ و برگ درخت . و بسال دو بار بچه آوردن گوسفند .
اغيام
اغيام
(
eqy m
) م . ع . ابرناك گرديدن هوا . و جاى گرفتن و اقامت نمودن كسى . و ابر رسيدن مرقوم را .
اغيان
اغيان
(
eqy n
) م . ع . فروگرفتن ابر همهء آسمان را . و پوشيدن آن را . و فرو گرفتن شهوت دل را . و پراكنده‌خاطر كردن وام كسى را .
اغيد
اغيد
(
aqyad
) ا . ع . گياه نازك دو تا و كج شده از نرمى . و جاى بسيار گياه . و خواب‌آلودهء گردن كج كرده .
اغيد
اغيد
(
aqyad
) ص . ع . نرم . و متمايل . و دولا شده . ج : غيد (
qid
) .
اغير
اغير
(
aqyar
) ض . ع . باغيرت‌تر .
اغيس
اغيس
(
aqis
) ا . پ . تخم دل‌آشوب كه بتازى حب الفقد گويند .
اغيف
اغيف
(
aqyaf
) ص . ع . نرم و نازك اعضا . و گردن كژ كردهء از نزاكت . و عيش اغيف : زيست فراخ با ناز و نعمت .
اغيل
اغيل
(
aqil
) ا . پ . آغول گوسپندان .
اغيلمة
اغيلمة
(
oqaylemat
) ا . ع . مصغر اغلمة (
aqlemat
) جمع غلام .
اغين
اغين
(
aqyan
) ص . ع . طويل و دراز . و نيز درخت سبز كه برگهاى آن بهم پيچيده باشد . ج : غين (
qin
) .
اف !
اف !
(
of
) پ . كلمه‌ايست كه در كراهت و انزجار خاطر و تنبيه طرف مقابل استعمال مىكنند .
اف
اف
(
aff
) م . ع . اف گفتن .
اف
اف
(
off
) ا . ع . تراشهء ناخن . و چرك .