فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٧
اغمام
گردانيدن .
اغلامى
اغلامى
(
eql mi
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مخنث .
اغلب
اغلب
(
aqlab
) ا . ع . اسد و شير بيشه .
و از اعلام است .
اغلب
اغلب
(
aqlab
) ص . ع . چيره‌تر و غالب‌تر .
و رجل اغلب : مرد چيره و ستبر گردن و و دلاور . ج : غلب (
qolb
) .
اغلب
اغلب
(
aqlab
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بيشتر و اكثر . و چيره‌تر .
اغلظ
اغلظ
(
aqlaz
) ص . ع . غليظتر و ستبرتر و درشت‌تر و گنده‌تر .
اغلف
اغلف
(
aqlaf
) ص . ع . هرچه در غلاف باشد و قلب اغلف : دل كه حفظ چيزى نكند گوئى كه بغلاف فرو شده است . ج : غلف (
qolf
) . قوله تعالى قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ .
و رجل اغلف : مرد بىختنه . و عيش اغلف : زندگانى فراخ . و سيف اغلف :
شمشير غلاف كرده .
اغلمة
اغلمة
(
aqlemat
) ع . ج غلام (
qol m
) .
اغلمش
اغلمش
(
oqlomec
) ا خ . پ . يكى از پادشاهان ايران .
اغلن
اغلن
(
aqlan
) ا . پ . برانگيختگى . و اغوا و تحريك . و ا خ نام شاهزاده‌اى از نژاد امير تيمور .
اغلنتاء
اغلنتاء
(
eqlent '
) م . ع . بدشنام و قهر زدن .
و بچيرگى فروگرفتن چيزى را يق اغلنتى عليه اغلنتاء .
اغلنثاء
اغلنثاء
(
eqlens '
) م . ع . بدشنام و ضرب فرو گرفتن .
اغلوج
اغلوج
(
oqluj
) ا . ع . شاخ درخت نازك و نرم .
اغلوطات
اغلوطات
(
oqlut t
) ع . ج اغلوطة (
oqlutat
) .
اغلوطة
اغلوطة
(
oqlutat
) ا . ع . سخن غلط و كلام كه بدان كسى را به غلط اندازند . ج :
اغاليط و اغلوطات الحديث : نهى رسول الله صلى الله عليه و آله عن الاغلوطات .
اغلوطة
اغلوطة
(
oqlute
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - در غلط افتادگى . و اغلوطه كردن ف م . :
در غلط انداختن .
اغلوقة
اغلوقة
(
oqqufat
) ا . ع . قفل .
اغلية
اغلية
(
aqliat
) ع . ج غلاء (
qal '
) .
اغليسون
اغليسون
(
aqlisun
) ا . پ . قوس قزح و آزفنداك .
اغليقى
اغليقى
(
aqliqi
) و (
eqliqi
) ا . پ .
مأخوذ از يونانى - پخته و جوش . و ميپختج كه قسمى از شراب باشد .
اغليلاء
اغليلاء
(
eqlil '
) م . ع . درهم پيچيدن كشت . و بلند گرديدن آن .
اغليلاب
اغليلاب
(
eqlil b
) م . ع . باليدن و درهم پيچيدن گياه .
اغم
اغم
(
aqamm
) ص . ع . اغم الوجه و القفاء : تنگ پيشانى و گردن از فروگرفتگى موى . و سحاب اغم : ابر بىرخنه .
اغما
اغما
(
eqm
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيهوشى . و حالت بيهوشى ويژه در بيمارى .
اغماء
اغماء
(
aqm '
) ع . ج غمى (
qam
) .
اغماء
اغماء
(
eqm '
) م . ع . بيهوش گردانيدن .
و پيوسته ابر گرديدن روز . و پوشيدن ابر هلال را . و پوشيده و مشتبه شدن خبر - در همهء اين معانى بطور مجهول استعمال مىشود . يق اغميت ليلتنا : اى غم هلالها . و اغمى عليه الخبر : اى استعجم . و فى الحديث :
قال عبد الله بن رواحة و هو مريض للنبى صلى الله عليه و آله اغمى على ثلاثا كيف اصنع بالصلوة فقال صل صلوة يومك الذى افقت فانه يجزيك و قوله عليه السلام : فان اغمى عليكم اى فان اغمى عليكم يومكم او ليلعكم فلم تر و الهلال فاتموا شعبان .
اغماد
اغماد
(
aqm d
) ع . ج غمد (
qemd
) .
اغماد
اغماد
(
eqm d
) م . ع . در نيام كردن شمشير . و در يكديگر درآوردن چيزى را .
اغمار
اغمار
(
aqm r
) ع . ج غمر (
qomr
) .
و (
qomor
) و (
qamr
) و (
qemr
) و (
qamar
) .
اغمار
اغمار
(
eqm r
) م . ع . دلير گشتن بر سختى گرما . و راه رفتن سپس سستى آوردن آن يق اغمرنى الحر .
اغماز
اغماز
(
eqm z
) م . ع . عيب كردن در كسى و كم‌حرمتى نمودن يق اغمز فى فلان . و گرفتن زوال مال را . و در شكستن گرما . و دلير گرديدن كسى بر آن . و رفتن در گرما بعد سستى و در شكستگى آن يق اغمزنى الحر اى فتر فاجترأت عليه و سرت فيه . و پيه‌ناك گرديدن كوهان ماده شتر .
اغماض
اغماض
(
aqm z
) ع . ج غمض (
qamz
) .
اغماض
اغماض
(
eqm z
) م . ع . اغمضت العين فلانا : حقير و خوار شمرد چشم فلان را . و اغمض فلان فلانا : پيشى گرفت فلان از به همان پس از آنكه به همان در دويدن پيشى گرفته بود . و نيز اغماض : محابا كردن در خريد و فروخت . و آسان داشتن از كسى در خريد و فروخت . و چشم فروخوابانيدن .
و باريك كردن دم شمشير را .
اغماض
اغماض
(
eqmaz
) ا . ع . ما اكتحلت اغماضا يعنى دمى نخفتم .
اغماض
اغماض
(
eqm z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - چشم‌پوشى و صرف‌نظر . و تغافل و اهمال . و تزوير و نفاق .
اغماط
اغماط
(
eqm t
) م . ع . پيوسته بودن و برچسبيدن . و پيوسته بودن تب .
اغمام
اغمام
(
eqm m
) م . ع . سخت گرم