فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٥
اغضب
گرديدن گوشت . و لاغر و باريك شدن شكم .
اغره
اغره
(
aqre
) ا . پ . - مجمع پادشاهان و حكام و اشراف . و بادگير و جائى كه باد بسيار وزد .
اغره
اغره
(
oqre
) ا . پ . آماسى كه در گردن آدمى بهم رسد و بفرانسه گواتر گويند .
اغرى
اغرى
(
oqri
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - دزد .
اغريا
اغريا
(
aqri
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - كوه و جبل .
اغرير
اغرير
(
aqrir
) ا خ . پ . مر . اغريرث .
اغريراق
اغريراق
(
eqrir q
) م . ع . چشم پر آب شدن كه گوئى در آب غرق شده .
اغريرث
اغريرث
(
eqriras
) ا خ . پ . برادر افراسياب پادشاه توران كه از جهت همراهى با ايرانيان بر دست وى كشته شد .
اغريض
اغريض
(
eqriz
) ا . ع . تازه و سپيد از هر چيزى . و شكوفه و نوباوه .
اغريوس
اغريوس
(
aqrius
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - صحرا و بيابان .
اغزاء
اغزاء
(
eqz '
) م . ع . برانگيختن بر غزاة . و آماده كردن سامان جنگ كسى را .
و به جنگ فرستادن . و اغزيت فلانا اى جهزته للغزو . و كارزار كردن شوى زن يق اغزت المرأة اغزاء . و مهلت دادن بر وام . و در درنگى افگندن دين خود را .
و دشوار شدن آبستنى بر ناقه .
اغزاز
اغزاز
(
eqz z
) م . ع . افزودن در نيكى و احسان . و خداوند شتران بسيار شير شدن .
اغزاز
اغزاز
(
eqz z
) م . ع . بسيار درشت گرديدن خار درخت . و دشوار شدن بار گاو .
اغزال
اغزال
(
eqz l
) م . ع . گردانيدن دوك را . و با غزال شدن ماده آهو .
اغزل
اغزل
(
aqzal
) ا . ع . تب كه بنوبت معين آيد . و ص . مرد غزل‌خوان‌تر يقال هو اغزل من امرى القيس .
اغساء
اغساء
(
eqs '
) م . ع . چون واوى باشد تاريك شدن شب . و چون يائى بود پوشانيدن شب تاريكى خود را بر كسى يق اغساه الليل .
اغساف
اغساف
(
eqs f
) م . ع . در تاريكى در آمدن و اغسف القوم اى اظلموا .
اغساق
اغساق
(
eqs q
) م . ع . نيك تاريك شدن شب . و در تاريكى درآمدن . و بدرنگى و وقت مغرب بانگ نماز گفتن يق اغسق المؤذن اذا اخر الى غسق الليل . و فى الحديث : كان الربيع جشم يقول لمؤذنه يوم الغيم اغسق اغسق .
اغسال
اغسال
(
eqs l
) م . ع . بسيار گشنى نمودن .
اغسام
اغسام
(
aqs m
) ا . ع . ابر پاره يق فى السماء غسم و اغسام اى قطع من السحاب .
اغسام
اغسام
(
eqs m
) م . ع . تاريك شدن شب .
اغسان
اغسان
(
aqs n
) ج ا . ع . اخلاق مردم و جامه‌هاى كهنه .
اغسطوس
اغسطوس
(
aqastus
) و اغطوس (
aqtus
) ا خ . ع . نام قيصر اول از قياصرهء روم .
اغشاء
اغشاء
(
eqc '
) م . ع . فرو نشانيدن قوله تعالى فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ .
و كور ساختن . و برآوردن و فروافگندن كار بر كسى .
اغشاش
اغشاش
(
eqc c
) م . ع . شتابانيدن كسى را از حاجت خود . و بازداشتن يق اغششته عن حاجته .
اغشته
اغشته
(
aqacte
) ص . پ . آغشته و آميخته و آلوده . و زمين تر كرده .
اغشى
اغشى
(
aqc
) ص . ع . فرس اغشى : اسب روى و سر سپيد .
اغصاص
اغصاص
(
eqs s
) م . ع . اندوهگين گردانيدن . و تنگ گردانيدن زمين را بر كسى يق اغص علينا الارض اذا ضيقها .
و اغصصته بالطعام فغص به : تنگ گرفتم بر وى طعام را پس درماند در گلوى او .
اغصان
اغصان
(
aqs n
) ع . ج غصن (
qosn
) .
اغصان
اغصان
(
eqs n
) م . ع . بسيار دانه گرديدن خوشه يق اغصن العنقود .
اغصن
اغصن
(
aqsan
) ص . ع . ثور اغصن : گاو كه در دنب آن سپيدى باشد .
اغض
اغض
(
aqazz
) ص . ع . سبز تر و تازه‌تر و نازك‌تر .
اغضاء
اغضاء
(
eqz '
) م . ع . خاموش شدن . و ظاهر نكردن يق اغضى على الشيى . و طرفه بستن . و بازگردانيدن از كسى يق اغضى عنه . و چشم فرو خوابانيدن . و نزديك كردن پلكها را بهم يق اغضى الرجل عينه اغضاء .
و اغضى على القذى اذا امسك غفوا .
و نيز اعضاء : تاريك گرديدن شب . يا پوشانيدن شب همه را يق اغضى الليل .
اغضاب
اغضاب
(
eqz b
) م . ع . بخشم آوردن .
اغضاض
اغضاض
(
eqz z
) م . ع . تازه‌روى گرديدن .
اغضاف
اغضاف
(
eqz f
) م . ع . تاريك گرديدن شب . و سياه شدن آن . و افزون گشتن شاخ درخت خرما . و تباه گرديدن باران . يا گران بار شدن درخت خرما از بار قبل از اصلاح .
و آمادهء باريدن گرديدن آسمان . و بسيار ستور گرديدن . اغل نزديك آب .
اغضان
اغضان
(
eqz n
) م . ع . پيوسته باريدن باران .
اغضب
اغضب
(
aqzab
) ا . ع . از ما بين نره