فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١١
اغانم
و حريص شدن . مر . اعوال .
اعيان
اعيان
(
a'y n
) ع . ج عين (
ayn
) .
اعيان
اعيان
(
a'y n
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مرمان بزرگ و شريف و اصيل و پاك‌نژاد كه بكيت و يا بكيتا نيز گويند . و ذوات موجودات در خارج . و اعيان دولت : وزراى دولت و اعيان ممكنات : شريف‌ترين مخلوقات .
و اعيان ثابته : صور اسماى الهى و صور علميه .
اعيان
اعيان
(
e'y n
) م . ع . سوراخ كردن چشمهء آب را . و نقب زدن در قنات .
اعيانى
اعيانى
(
a'y ni
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق به اعيان . و برادر اعيانى :
برادر رحمى . و اعيانى خانه ا . : بناهاى خانه .
اعيرج
اعيرج
(
oayrej
) ا . ع . مار خبيث كه رقيه نپذيرد و مانند افعى برجهد . ج :
اعيرجات .
اعيرجات
اعيرجات
(
oayrej t
) ع . ج اعيرج (
oayrej
) .
اعيس
اعيس
(
a'yas
) ص . ع . شتر سپيد سرخ موى . ج : عيس (
is
) . و ا خ . نام مردى .
اعيط
اعيط
(
a'yat
) ص . ع . دراز گردن .
و دراز گردن و سر با هم . و مرد كاره و سرباز زننده و خوددار . ج : عيط (
it
) . و قصر اعيط : كوشك بلند . و عز اعيط :
ارجمندى بزرگ و بلند .
اعيلة
اعيلة
(
a'yelat
) ع . ج عيال (
i l
) .
اعين
اعين
(
a'yan
) ص . ع . فراخ چشم .
ج : عين . و آنكه سياهى چشم وى كلان و بزرگ باشد . و گاو دشتى نر . و ا خ . قلعه‌اى بيمن . و نام شخصى . و ما اعينه : چه چشم زخم رسانيده است آن را .
اعين
اعين
(
a'yon
) ع . ج عين (
ayn
) .
اعينات
اعينات
(
a'yen t
) ع . ج اعين (
a'yon
) و ج ج عين (
ayn
) .
اعينة
اعينة
(
a'yenat
) ع . ج عيان (
i n
) .
اعيى
اعيى
(
a'y
) ص . ع . خسته‌تر و درمانده‌تر .
اعيى
اعيى
(
a'y
) ا خ . ع . نام پدر بطنى از جرم .
اعيياء
اعيياء
(
a'yiy '
) ع . ج عيى (
ayiy
) .
اعيية
اعيية
(
o'yiyat
) و (
a'yiyat
) ا . ع .
سخن و كار دشوار درمانده كن .
اغابة
اغابة
(
eq bat
) م . ع . غايب گرديدن .
و غايب گرديدن شوى زن يق اغابت المرأة
اغاثة
اغاثة
(
eq sat
) م . ع . فرياد رسيدن يق استغاثنى فاعثته .
اغار
اغار
(
aq r
) ا . پ : آغار و برانگيخته و تحريك كرده شده . و نم كشيده و خيسيده . و آميخته و سرشته .
اغارة
اغارة
(
eq rat
) م . ع . اغار على القوم غارة و اغارة : تاخت و تاراج كرد آن قوم را . و نيز اغارة : آمدن مر كسى را تا يارى وى نمايد . يق اغار بنى فلان و كذلك اغار الى بنى فلان . و برشك آوردن كسى را مر اهلش . و سخت دويدن اسب و جز آن . و سخت تافتن رسن را . و در جهان رفتن . و سرعت كردن . و شتابى نمودن در رفتار . و بغور شدن . و آمدن در غور .
اغارة
اغارة
(
eq rat
) م . ع . اغار اهله اغارة : زن ديگر خواست بر زن و برشك آورد زن را .
اغاردن
اغاردن
(
aq rdan
) ف م . پ . آغاردن و سرشتن . و برانگيزانيدن و تحريك نمودن .
و بهم آميختن . و خيسانيدن . و برانگيختن بجنگ .
اغاريقون
اغاريقون
(
aq riqun
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - غاريقون .
اغار
اغار
(
aq r
) ا . پ . قصد و اراده .
و صدا و ندا . و ابتداى هر كار و آغاز .
اغازه
اغازه
(
aq ze
) ا . پ . افزارى مر كفش‌دوزان را .
اغاش
اغاش
(
aq c
) ا . پ . آغاش و فراهم آورده . و مندرج كرده .
اغاضة
اغاضة
(
eq zat
) م . ع . كم كردن آب را . و بهاى چيزى را . و به زمين فروخورانيدن آب را .
اغاظة
اغاظة
(
eq zat
) م . ع . بخشم آوردن .
اغ‌اغ
اغ‌اغ
(
oq - oq
) ا . پ . آوازى كه در گلو از قرقره كردن پديد مىآيد .
اغافه
اغافه
(
eq fat
) م . ع . خيسانيدن شاخ غاف و جز آن را .
اغالة
اغالة
(
eq lat
) م . ع . شير غيل خورانيدن بچه را . و اغال فلانا ولده : گرد آمد فلان با زن مرضع .
اغالش
اغالش
(
aq lec
) ا . پ . آغالش و اغوا و برانگيختگى . و ترغيب و تحريص بر گناه .
اغالوجى
اغالوجى
(
aq luji
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - صبر زرد .
اغاليدن
اغاليدن
(
aq lidan
) ف م . پ . مر .
آغاليدن .
اغاليط
اغاليط
(
aq lit
) ع . ج اغلوطة (
oqlutat
) .
اغاليق
اغاليق
(
aq liq
) ع . ج اغلوقة (
oqluqat
) .
اغامة
اغامة
(
eq mat
) م . ع . ابرناك گرديدن هوا . و جاى گرفتن . و اقامت نمودن .
و ابر رسيدن .
اغانة
اغانة
(
eq nat
) م . ع . فرو گرفتن ابر همهء آسمان را . و پوشيدن . و فرو گرفتن شهوت دل را . و پراكنده خاطر كردن وام كسى را .
اغانم
اغانم
(
aqanem
) ع . ج غنم (
qanam
) .