فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٩
اعوار
اعمل
اعمل
(
a'mal
) ص . ع . مؤثرتر . و و باعمل‌تر . و كارگرتر .
اعممون
اعممون
(
amomun
) ع . ج اعم (
aomm
) و ج ج عم (
amm
) .
اعموى
اعموى
(
a'maviy
) ص . ع . منسوب به اعمى .
اعمى
اعمى
(
a'm
) ص . ع . نابينا . ج عمى (
omy
) و عميان (
omy n
) . و نادان . ج :
اعماء (
a'm '
) قيل و منه قوله تعالى لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى اى عن حجتى و قد كنت بصيرا اى عالما بها . و لقيته اعمى اى فى اشد الهاجرة .
اعمياء
اعمياء
(
e'mi '
) و
اعميا
اعميا
(
e'miy '
) م . ع . اعماى اعمياء : نابينا گرديد .
و قد تشدد الياء فيقال اعماى اعمياء .
اعميان
اعميان
(
a'mi ne
) ا . بصيغهء تثنيه ع .
توجبه و شتر تيز شدهء بگشنى . و يا توجبه و حريق . و يا توجبه و شب . و منه نعوذ بالله من الاعميين .
اعناء
اعناء
(
a'n '
) ع . ج عنو (
env
) .
اعناء
اعناء
(
e'n '
) م . ع . چون واوى باشد خوار گرديدن . و رويانيدن . و آشكار ساختن زمين گياه را . و چون يائى بود رنجانيدن و سر نامه نوشتن . و نشان كردن كتاب را .
و دربند ماندن بندى .
اعناب
اعناب
(
a'n b
) ع . ج عنب (
anab
) .
اعنات
اعنات
(
e'n t
) م . ع . رنجانيدن و در كارى دشوار افگندن . و پيوند گرفته را باز شكستن . يق اعنت المجبور فصار معتتا .
اعناج
اعناج
(
e'n j
) م . ع . استوار نمودن كار . و دردگين پشت شدن . و كشيدن سوار مهار شتر را تا سپسايگى بازگردد .
اعناد
اعناد
(
e'n d
) م . ع . پىدرپى قى نمودن يق اعند فلان فى قيئه . و نيز اعناد : جارى گرديدن خوى چندانك خشك نشود . و معارضه كردن با كسى بوفاق يا خلاف - از لغات اضداد .
اعناز
اعناز
(
e'n z
) م . ع . اعنزه اعنازا :
مايل گردانيد آن را .
اعناس
اعناس
(
e'n s
) م . ع . دير ماندن دختر بىشوى در خانه . و برگردانيدن و متغير ساختن كلانسالى چهرهء كسى را .
اعناص
اعناص
(
e'n s
) م . ع . موى اندك و پراكنده ماندن بر سر كسى يق اعنص الرجل اعناصا .
اعناط
اعناط
(
e'n t
) م . ع . فرزند دراز بالا آوردن يق اعنط الرجل اذا جاء بولد عنطط .
اعناف
اعناف
(
e'n f
) م . ع . درشت كردن و بدرشتى گرفتن كارى را .
اعناق
اعناق
(
a'n q
) ع . ج عنق (
onq
) و (
onoq
) و (
onaq
) و عنيق (
aniq
) .
الحديث المؤذنون اطول الناس اعناقا اى اكثرهم اعمالا - و بكسرهء همزه نيز گفته‌اند اسراعا الى الجنة - و اعناق الريح : غبار بلند رفته .
اعناق
اعناق
(
e'n q
) م . ع . در گردن سگ گردن‌بند انداختن . و دراز گرديدن كشت .
و بر آمدن خوشهء آن و نهان شدن ثريا . و برداشتن باد خاك را . و گردن‌بند ساختن .
و بروش عنق رفتن ستور . و برفتار عنق راندن ستور را . و گردن بلند كرده نگريستن چيزى را .
اعناك
اعناك
(
e'n k
) م . ع . بند نمودن در را . و تجارت جامه نمودن . و در ريگ بسيار رسيدن .
اعنام
اعنام
(
e'n m
) م . ع . چريدن ستور درخت عنم را .
اعنان
اعنان
(
a'n n
) ا . ع . اطراف درخت و جوانب و نواحى آسمان و آنچه به نظر آيد از اطراف آن . و اعنان الشياطين :
اخلاق و طبائع آنها .
اعنان
اعنان
(
e'n n
) م . ع . اعن الرجل عن المراة اعنانا : قاضى بر آن مرد حكم نامردى نمود . و يا بجادوئى از زنان بازداشته شد آن مرد . و نيز اعنان : عنان ساختن . و عرضه كردن كتاب را به كسى . و بازداشتن اسب را بعنان . و پيش آمدن چيزى را .
اعنب
اعنب
(
a'nab
) ا . ع . كلان بينى .
اعنة
اعنة
(
a'ennat
) ع . ج عنان .
اعنجة
اعنجة
(
a'nejat
) ع . ج عناج (
en j
) .
اعنز
اعنز
(
a'noz
) ع . ج عنز (
anz
) .
اعنش
اعنش
(
a'nac
) ص . ع . كسى كه داراى شش انگشت باشد .
اعنق
اعنق
(
a'naq
) ص . ع . دراز گردن . و سك سپيد گردن . و ا . اسبى كه بوى منسوب كنند اسبان را . و ا . خ . نام شخصى . و و بنات اعنق ا . ج . : دختران كشتكار توانگر و يا اسبان منسوب بسوى اعنق .
اعنق
اعنق
(
a'noq
) ع . ج عناق (
an q
) .
اعنى
اعنى
(
a'ni
) پ . - مأخوذ از تازى - كلمهء فعل كه در تفسير و بيان چيزى استعمال مىكنند . يعنى چنين قصد مىكنم من .
اعنيناس
اعنيناس
(
e'nin s
) م . ع . بسيار گرديدن موى دنب شتر ماده . و دراز شدن آن .
اعواد
اعواد
(
a'vad
) ع . ج عود (
ud
) .
اعواذ
اعواذ
(
e'v z
) م . ع . نوزائيدن آهو و جز آن يق اعاذت و اعوذت و ملتجى گردانيدن . و بازداشتن خواستن كسى را .
اعوار
اعوار
(
e'v r
) م . ع . يك چشم گردانيدن كسى را يق اعوره اعوارا . و نيز اعوار :
آشكار گرديدن . و قادر و توانا نمودن يق اعور لك الصيد اى امكنك . و بعاريت دادن كسى را چيزى و عاريت گرفتن يق اعاره