فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٨
اعتلاج
برگرفتن .
اعتطاف
اعتطاف
(
e'tet f
) م . ع . چادر پوشيدن يق اعتطفه و به .
اعتظال
اعتظال
(
e'tez l
) م . ع . بر زير يكديگر رفتن سنگها و ملخها از پى ماده .
اعتفاء
اعتفاء
(
e'tef '
) م . ع . بلب گرفتن و صاف كردن شتر گياه خشك را . و احسان خواستن آمدن كسى را .
اعتفاد
اعتفاد
(
e'tef d
) م . ع . در بستن بر خود .
و نخواستن از كسى چيزى را چندانكه بميرد از گرسنگى - و اين كار را در خشك‌سال مىكنند .
و لقى رجل جارية تبكى فقال مالك قالت نريدان نعتفنه . و گرويدن . و يقين كردن .
اعتفار
اعتفار
(
e'tef r
) م . بر زمين زدن كسى را .
و سركسى را گرفتن . و جستن و حمله كردن بر كسى . و خاك‌آلود كردن . و خاك‌آلوده شدن . و شكار برابر خاك افگندن شير .
اعتفاس
اعتفاس
(
e'tef s
) م . ع . كشتى گرفتن .
و مضطرب شدن .
اعتفاص
اعتفاص
(
etef s
) م . ع . گرفتن از كسى حق خود را .
اعتفاف
اعتفاف
(
e'tef f
) م . ع . گرفتن شتر گياه خشك را از بالاى خاك به زبان و پاك كردن آن را از خاك .
اعتفاق
اعتفاق
(
e'tef q
) م . ع . مايل گرديدن شير بر شكار . و شمشير زدن قوم يكديگر را .
اعتقاء
اعتقاء
(
e'teq '
) م . ع . چون واوى باشد از جانب چاه به آب رسيدن چاه‌كن . و از چپ و راست كندن چاه را براى آب . و باز ايستادن . - و در اين معنى مقلوب اعتياق است - و پيش و سپس فراز كردن سخن . و چون يائى بود آمدن يق من اين اعتقت ( مجهولا ) يعنى از كجا آمدى .
اعتقاب
اعتقاب
(
e'teq b
) م . ع . بازداشتن و بند كردن مبيع را چندان كه مشترى قيمتش را ادا نمايد .
اعتقاد
اعتقاد
(
e'teq d
) م . ع . گرويدن . و يقين كردن . و ذخيره ساختن . و كسب كردن زمين و آب و مال و جز آن را . و سخت درست گرديدن و ثابت شدن . و اعتقد الاخاء بينهما اى ثبت . و اعتقد كذا اى عقد عليه القلب و الضمير : يقين كرد آن را .
اعتقاد
اعتقاد
(
e'teq d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پنداشت . و اعتقاد و نمشته و باور و راى . و دين .
و اعتماد . و بىاعتقاد ص . : بىدين و لامذهب . و اعتقاد داشتن و يا اعتقاد كردن ف م . : باور داشتن و باور كردن . و اعتماد داشتن . و پنداشتن .
اعتقادات
اعتقادات
(
e'teq d t
) پ . ج . اعتقاد .
اعتقادى
اعتقادى
(
e'teq di
) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيزى كه شخص به آن معتقد بود و آن را باور كرده باشد .
اعتقار
اعتقار
(
e'teq r
) م . ع . پشت ريش شدن ستور . و زجر ناكردن پرنده را .
اعتقاق
اعتقاق
(
e'teq q
) م . ع . بركشيدن شمشير .
و شكافته شدن ابر و واگرديدن آن .
اعتقال
اعتقال
(
e'teq l
) م . ع . نيزه را ميان ركاب و پاى نهادن . و پاى گوسپند را وقت دوشيدن ميان هر دو ساق و ران خود گرفتن . و دو تا كردن مرد پا را و بر بن ران نهادن . و يا در وقت سوارى پا را دو تا كرده پيش مقدم زين گذاشتن .
و به بند عقلة بر زمين افگندن كسى را . و بند كردن . و بازداشتن او را . و بستن و ظيف و ساق شتر را بهم . وديت گرفتن . و اعتقل الرجل ( مجهولا ) : حبس كرده شد . و اعتقل لسانه ( ايضا مجهولا ) : بسته شدن سخن به روى و قادر نشد بر آن .
اعتقام
اعتقام
(
e'teq m
) م . ع . كندن چاه كه چون نزديك آب رسند گوى كنند تا مزهء آب معلوم نمايند اگر شيرين برآيد چاه را تمام سازند و گر نه ترك دهند .
اعتكاب
اعتكاب
(
e'tek b
) م . ع . برانگيختن گرد و برخاستن آن ( لازم و متعدى ) .
اعتكاد
اعتكاد
(
e'tek d
) م . ع . لازم گرفتن چيزى را .
اعتكار
اعتكار
(
e'tek r
) م . ع . بازگرديدن بر چيزى . و باهم آميختن قوم در جنگ . و بر همديگر باز گرديدن لشكريان چندان كه شمار آنان ممكن نباشد . و نيك تاريك شدن شب و برهم نشستن سياهى آن . و آميختن تاريكى . و سخت باريدن باران . و گرد آوردن باد . و پيوسته دير بودن جوانى و پائيدن آن . و پيه‌ناك گرديدن كوهان .
اعتكاس
اعتكاس
(
e'tek s
) م . ع . برگرديده شدن و بجاى يكديگر شدن اجزاى چيزى .
اعتكاف
اعتكاف
(
e'tek f
) م . ع . خود را بازداشتن .
و گوشه‌نشين شدن . و انتظار چيزى كشيدن .
اعتكاف
اعتكاف
(
e'tek f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مداومت بر نماز و توقف هميشگى در مسجد .
و عزلت و گوشه‌نشينى . و اشتغال به عبادت و پرستش خدا .
اعتكال
اعتكال
(
e'tek l
) م . ع . گوشه گرفتن .
و اعتكل الثوران : همديگر را سرون زدند آن دو گاو . و آميخته و ملتبس گرديدن كار يق اعتكل علىّ الخبر اى اشكل .
اعتكام
اعتكام
(
e'tek m
) م . ع . برابر نمودن ميان تنگ بارها جهت بار كردن . و بر همديگر نشستن چيزى .
اعتلاء
اعتلاء
(
e'tel '
) م . ع . بلند برآمدن روز .
و بر بلندى برآمدن . و بلند شدن ( لازم و متعدى ) .
اعتلاث
اعتلاث
(
e'tel s
) م . ع . گرفتن آتش‌زنه از درخت ناشناخته كه آتش مىدهد يا نه .
اعتلاج
اعتلاج
(
e'tel j
) م . ع . كشتى گرفتن .
و كارزار نمودن . و آغاز كردن . و دراز شدن