فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٧
اعتطاب
و عيب كردن كسى را . و يكيك پيش آمدن لشكر .
و بازداشتن . و چريدن شتر زمين گياهناك را . و تكلف در چيزى نمودن .
اعتراض
اعتراض
(
e'ter z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نقاضت و مخالفت . و تعرض . و مقابلى . و رد و عدم قبول . و ايراد و نكته گيرى و عيب‌جوئى .
اعتراضات
اعتراضات
(
e'ter z t
) ا . پ . ج اعتراض .
اعتراط
اعتراط
(
e'ter t
) م . ع . معيوب كردن آبروى كسى را بغيبت .
اعتراف
اعتراف
(
e'ter f
) م . ع . خبردار كردن كسى را از نام و حال و صفت خود يق اعترف الىّ . و اقرار كردن . و خبر پرسيدن . و شناختن چيزى را . و ذليل و خوار گرديدن .
و شكيبا شدن بر امرى .
اعتراف
اعتراف
(
e'ter f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اقرار .
اعترافات
اعترافات
(
e'ter f t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - اعترافها و اقرارها . و ج اعتراف
اعتراق
اعتراق
(
e'ter q
) م . ع . باز كردن گوشت را از استخوان .
اعتراك
اعتراك
(
e'ter k
) م . ع . انبوهى كردن مردم در جنگ‌گاه . و انبوهى كردن شتران در آبخور . و بر خويش برداشتن زن لته را .
اعترام
اعترام
(
e'ter m
) م . ع . سخت شدن .
اعتزاء
اعتزاء
(
e'tez '
) م . ع . چون واوى باشد باز بستن . و منتسب گرديدن خواه راست باشد يا دروغ . و هرگاه يائى بود نسبت و نام خود گفتن در جنگ و علامت و نشان در آن .
و نسبت پذيرفتن به كسى يا به چيزى . و باز بستن خود را .
اعتزاز
اعتزاز
(
e'tez z
) م . ع . عزيز شدن .
و گرامى و عزيز شمردن .
اعتزال
اعتزال
(
e'tez l
) م . ع . جدا شدن .
و كناره گزيدن . و دور گرديدن . و بازداشتن آب منى را از كنيزك و زن و زادن نخواستن . و داراى مذهب معتزله بودن .
اعتزال
اعتزال
(
e'tez l
) ا . ع . گوشه و كناره .
اعتزال
اعتزال
(
e'tez l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - گوشه‌گيرى و كناره‌جوئى و خلوت نشينى و جدائى از مردمان . و واپس كشيدگى از كار و شغل . و عزلت گزيدگى . و استعفاى از كار .
اعتزام
اعتزام
(
e'tez m
) م . ع . قصد كردن .
و دل نهادن بر چيزى . و كوشش نمودن . و بر جاده راه رفتن . و ميانه‌روى گزيدن در تك و رفتار و جز آن . و با توسنى و سركشى گذشتن اسب . و تحمل و شكيبائى نمودن بر بلا و مصيبت .
اعتسار
اعتسار
(
e'tes r
) م . ع . بر شتر رام ناشده نشستن . و مال فرزند را به سختى و ناپسندى گرفتن . و ستم كردن و قهر نمودن .
اعتساس
اعتساس
(
e'tes s
) م . ع . بپاسبانى گشتن بشب . المثل : كلب اعتس خير من كلب ابض : سگ پاسبان بهتر است از سگ نشسته و خفته .
و ورزيدن و جستن . و در شتران داخل شدن .
و ماليدن پستان شتر را تا شير دهد .
اعتسام
اعتسام
(
e'tes m
) م . ع . نعل و موزهء كهنه خريده پوشيدن . و بچه آوردن گوسپند .
و انداختن راعى بچهء هر يك را پيش مادرش .
اعتشاء
اعتشاء
(
e'tec '
) م . ع . اعتشى النار و بها : از دور ديد آتش را و قصد روشنى آن نمود . و نيز اعتشاء : سير كردن در شبانگاه .
اعتشاش
اعتشاش
(
e'tec c
) م . ع . خانه ساختن مرغ . و خواربار اندك آوردن .
اعتشان
اعتشان
(
e'tec n
) م . ع . به گمان گفتن .
و بخواست خود حرف زدن . و تلاش و تفحص كردن بن شاخه‌هاى خرمابن را . و برجستن بر كسى بناحق .
اعتصاء
اعتصاء
(
e'tes '
) م . ع . چون واوى باشد عصا بريدن از درخت . و عصا ساختن شمشير را . و تكيه كردن بر عصا . و چون يائى باشد سخت گرديدن هستهء خرما يق اعتصت النواة .
اعتصاب
اعتصاب
(
e'tes b
) م . ع . صبر گزيدن و خشنود شدن به چيزى . و عصبه عصبه شدن قوم . و بستن ران ناقه را تا به دو شد . و كلاه يا عمامه بر سر نهادن .
اعتصار
اعتصار
(
e'tes r
) م . ع . فشرده شدن انگور و جز آن به خودى خود . و يا فشار دادن كسى مر او را . و عطا و نيكوئى جستن . و قضاى حاجت كردن . و شيره ساختن . و بر سر طعام كه در گلو مانده باشد اندك اندك آب خوردن تا گواراند و فرو برد طعام را . و بيرون آوردن مال از دست كسى جهت تاوان و غير آن .
و بازداشتن از نكاح و جز آن . و بازداشتن مال از كسى . و پناه گرفتن . و گرفتن . الحديث :
امر بلالا ان يؤذن قبل الفجر ليعتصر معتصرهم - ارادهء قضاى حاجت فرموده است بطور كنايه .
اعتصاف
اعتصاف
(
e'tes f
) م . ع . كسب كردن .
اعتصام
اعتصام
(
e'tes m
) م . ع . بازماندن از گناه باميد لطف پروردگار يق اعتصم بالله .
و چنگ در زدن قوله تعالى : وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً اى تمسكوا . و دست زدن سوار بر چيزى كه بر رحل و زين جهت گرفتن سازند .
اعتصام
اعتصام
(
e'tes m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نگاهدارى شخص خويشتن را از گناه . و دورى و پرهيز از غير مشروع و بىدينى . و چنگ در زدن به چيزى . و اعتصام كردن ف م . :
با استوارى و استحكام گرفتن .
اعتضاد
اعتضاد
(
e'tez d
) م . ع . ببازو داشتن .
و يارى خواستن از كسى .
اعتطاب
اعتطاب
(
e'tet b
) م . ع . به لته آتش