فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٦
اعتراض
باقدر و احترام به چيزى نظر كردن .
اعتبارات
اعتبارات
(
e'teb r t
) پ . ج . اعتبار .
اعتبارنامه
اعتبارنامه
(
e'teb r - n me
) ا . پ .
نامه‌اى كه در آن جمعى از مردمان مشهور براستى و درستى و تدين و قدر و منزلت كسى گواهى داده باشند .
اعتبارى
اعتبارى
(
e'teb ri
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - داراى اعتبار . و قابل اعتبار . و سزاوار اعتماد . و آنچه مىتوان آن را باور كرد .
و هر چيز معتبر .
اعتباط
اعتباط
(
e'teb t
) م . ع . كشتن ذبيحهء پر گوشت و جوان را . و پنهان شدن . و خراشيدن باد زمين را . و كندن جاى ناكنده را . و دروغ گفتن بىسبب و بهانه . و دريده و كفته شدن پوست .
اعتتاب
اعتتاب
(
e'tet b
) م . ع . برگرديدن از كارى بسوى غير آن . و آهنك نمودن كارى را . و راه آسان را گذاشته به راه دشوار رفتن .
و از بدى بسوى خشنودى بازگرديدن .
اعتثاث
اعتثاث
(
e'tes s
) م . ع . از بيخ كندن و راه يافتن بسوى چيزى . و اعتثه عرق سوء اى منعه ان يبلغ الخير : بازداشت آن را از رسيدن به نيكوئى .
اعتثام
اعتثام
(
e'tes m
) م . ع . يارى خواستن از كسى . و سود گرفتن از آن . و اعتثم بيده :
دراز نمود دست را . و فى المثل الا اكن صنعا فانى اعتثم اى ان لم اكن حاذقا فانى اعمل على قدر معرفتى . و نيز سست دوختن توشه‌دان را .
اعتجار
اعتجار
(
e'tej r
) م . ع . معجر افگندن بر سر . و دستار بىزير حنك بستن . و بچه آوردن زن بعد نوميدى .
اعتجان
اعتجان
(
e'tej n
) م . ع . خمير كردن .
و خمير گرفتن . و ساختن .
اعتد
اعتد
(
a'tod
) ع . ج عتاد .
اعتداء
اعتداء
(
e'ted '
) م . ع . ستم كردن .
اعتداد
اعتداد
(
e'ted d
) بشمار آمدن . و متعدد گرديدن . و اعتنا كردن به چيزى . و بس و كافى شدن . و بشمار آوردن . وعده داشتن .
اعتدار
اعتدار
(
e'ted r
) م . ع . نيك باريدن باران .
و بسيار شدن آب . و تر و سيراب گرديدن جاى از آن .
اعتدال
اعتدال
(
e'ted l
) م . ع . ميانه‌حال شدن در كميت . و مناسب شدن . و راست گرديدن الحديث فى تعليم الصلواة : ثم اركع حتى تطمئن راكعا قم حتى تعتدل قائما .
اعتدال
اعتدال
(
e'ted l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سكونت . و آرامى و ملايمت . و تساوى . و بردبارى . و راستى . و عدالت . و برابرى و هموارى . و تعادل و تعديل . و يك‌سانى و ميانه‌روى در هر چيزى . و عدم افراط و تفريط .
و اعتدال مزاج : حالت سلامتى آن . و اعتدال هوا : تساوى آن در گرمى و سردى و اعتدال ليل و نهار : تساوى شب و روز كه هر يك دوازده ساعت تمام باشند . و اعتدال داشتن ف ل . : ميانه‌روى داشتن .
و سلامتى داشتن . و باعتدال م ف : بطور تساوى و برابرى و راستى و عدالت . و بىاعتدال : عدم ميانه‌روى . و عدم سلامتى .
اعتدالى
اعتدالى
(
e'ted li
) ص . ع . - مأخوذ از تازى - منسوب باعتدال .
اعتدة
اعتدة
(
a'tedat
) ع . ج عتاد و عتود .
اعتذاب
اعتذاب
(
e'tez b
) م . ع . فروگذاشتن دو شملهء پس دستار .
اعتذار
اعتذار
(
e'tez r
) م . ع . شكايت نمودن .
و دو شمله گذاشتن عمامه را . و منقط شدن آب .
و عذر خواستن . و با عذر شدن . و ناپديد گرديدن نشان عمارت و جز آن . و زايل كردن بكارت .
اعتذار
اعتذار
(
e'tez r
) ا . ع . كهنه .
اعتذار
اعتذار
(
e'tez r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عذر و پوزش و معذرت . و اعتذار كردن ف . ل : معذرت خواستن . و عذر آوردن . و اعتذار پذيرفتن : قبول پوزش كردن .
اعتذارنامه
اعتذارنامه
(
e'tez r - n me
) ا . پ .
كاغذ معذرت .
اعتذاق
اعتذاق
(
e'tez q
) م . ع . دو شمله از پس دستار گذاشتن . و خاص نمودن كسى را به چيزى و نشان كردن بر شتر تا كه بگيرد آن را .
اعتذال
اعتذال
(
e'tez l
) م . ع . بر جاده رفتن .
و ميانه‌روى كردن . و ديگر باره تير انداختن .
و نكوهش پذيرفتن .
اعتراء
اعتراء
(
e'ter '
) م . ع . فروگرفتن احسان گيرنده را . و فروگرفتن مهمان ميزبان را . و فروگرفتن كار كسى را . و ارادهء چيزى كردن و پيش آمدن .
اعترار
اعترار
(
e'ter r
) م . ع . اعتره و به :
نيازمند گرديد . و بىسؤال بخشيد .
اعتراس
اعتراس
(
e'ter s
) م . ع . پراكنده شدن .
اعتراش
اعتراش
(
e'ter c
) م . ع . برشدن تاك بر واديج . و عريش ساختن . و سوار شدن بر ستور .
اعتراض
اعتراض
(
e'ter z
) م . ع . باختن و فسوس نمودن . و پريدن پوست و جستن آن .
اعتراض
اعتراض
(
e'ter z
) م . ع . آفت رسيدن بزن از جن يا از بيمارى كه مانع از وطى او گردد يق اعترض عن امرأته اعتراضا .
و اعترض له به سهم : پيش آمد مر او را و تيرى بسوى وى انداخت و كشت او را . و نيز اعتراض : سوار شدن بوقت عرض . و بر پهنا گذاشتن . و ايستادن چيزى مانند چوب بر پهناى جوى . و حايل شدن پيش چيزى . و بر كسى درآمدن در چيزى . و سركشى نمودن اسب بوقت كشيدن . و بر شتر توسن سوار گرديدن .
و از ميان ماه آغاز كردن كارى را . و غيبت