فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٠
اطلاع
اطساء
اطساء
(
ets '
) م . ع . ناگوار كردن كسى را پرى شكم .
اطسمة
اطسمة
(
otsommat
) ا . ع . اطسمة الشيى : ميانه و اشرف هر چيزى . و برگزيده و خيار آن .
اطشاء
اطشاء
(
etc '
) م . ع . زكام‌زده گرديدن .
اطشاش
اطشاش
(
etc c
) م . ع . باران ريزه باريدن .
اطط
اطط
(
atat
) ا خ . ع . موضعى ميان كوفه و بصره پس مدينهء آزر .
اطط
اطط
(
ottat
) ع . ج آطّ .
اطعام
اطعام
(
et ' m
) م . ع . خورانيدن كسى را .
و رسانيدن درخت ميوه را . يق اطعمت النخلة اذا ادرك ثمرها و صارت ذا طعم . و رسيدن بار درخت يق اطعمت الثمرة :
پخته شد و رسيد ميوه . و پيوند دادن شاخى را بشاخ درخت ديگر يق اطعم الغصن :
پيوند داد شاخ را بشاخ ديگر .
اطعام
اطعام
(
et ' m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خورانيدن . و خورش دادن . و طعام خورانيدن .
و طعام دادن به كسى . و اطعام مساكين و فقرا كردن ف م . : مهمانى كردن و طعام دادن بمساكين در راه خدا - و اين صفت از صفات مخصوص اهالى مشرق است .
اطعان
اطعان
(
ette n
) م . ع . يكديگر را نيزه زدن . و همديگر را طعن كردن .
اطعمات
اطعمات
(
at'em t
) ع . ج اطعمة (
at'amat
) و ج ج طعام .
اطعمة
اطعمة
(
at'emat
) ع . ج طعام .
اطعمه
اطعمه
(
at'eme
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - طعامها و خورشها . و اطعمه و اشربه :
مأكولات و مشروبات .
اطعن
اطعن
(
at'an
) ص . ع . طعن‌كننده‌تر .
- و عيب‌جوئىكننده‌تر .
اطغاء
اطغاء
(
etq '
) م . ع . طاغى كردن مال كسى را يق اطغاه المال .
اطفا
اطفا
(
etf
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - خاموش كردگى و فرونشاندگى . و اطفا كردن ف م . :
خاموش كردن . و اطفاى حرارت كردن :
فرونشاندن حرارت . و تسكين دادن و آرام كردن كسى را .
اطفاء
اطفاء
(
etf '
) م . ع . فرونشاندن آتش را .
اطفاح
اطفاح
(
etf h
) م . ع . پر و لبالب نمودن .
اطفاح
اطفاح
(
ettef h
) م . ع . كفك از سر ديگ گرفتن و اطفحت القدر اذا اتخذت طفاحتها .
اطفاذ
اطفاذ
(
atf z
) ع . ج طفذ (
tafz
) و (
tafaz
) .
اطفار
اطفار
(
ettef r
) م . ع . داخل كردن سوار پاى خود را زير بغل دست اسب - و اين عيب سوار است .
اطفاف
اطفاف
(
etf f
) م . ع آگاه گرديدن . و نزديك شدن . و باطفاف پر كردن پيمانه را و بچهء ناتمام زادن ناقه . و فهميدن كار را . و فراگرفتن كسى را به سنگ . و ارادهء فريب كسى را كردن . و فرو گرفتن كسى را .
اطفاق
اطفاق
(
etf q
) م . ع . بمراد رسانيدن كسى را
اطفال
اطفال
(
atf l
) ع . ج طفل (
tefl
) .
اطفال
اطفال
(
atf l
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - كودكهاى خرد و بچه‌ها بخصوص بچه‌هاى انسان . و اطفال باغ و بستان :
نهال نورسته . و درختهاى نورسيده .
اطفال
اطفال
(
etf l
) م . ع . در شبانگاه درآمدن . و سرخ گرديدن آفتاب نزديك غروب .
اطفئنان
اطفئنان
(
etfe'n n
) م . ع . نرمى كردن .
و آرام گزيدن . و نيكو شدن خوى كسى يق اطفان خلقه .
اطل
اطل
(
etl
) و (
etel
) ا . ع . تهيگاه . ج :
آطال .
اطل
اطل
(
otl
) ا . ع . چيزى و ما ذاق اطلا : نچشيد چيزى را .
اطلاء
اطلاء
(
atl '
) ع . ج طلا .
اطلاء
اطلاء
(
etl '
) م . ع . بقطران و جز آن ماليدن . و ميل كردن بسوى خواهش نفس يق ما اطلى نبى قطّ : هرگز بهواى نفس هيچ پيغمبرى ميل نكرد . و كج گرديدن به مردن و مانند آن .
اطلاء
اطلاء
(
ettel '
) م . ع . خويشتن را بقطران و جز آن ماليدن . و موى زهار را بنوره بردن .
اطلاب
اطلاب
(
atl b
) ع . ج طلب (
telb
) .
اطلاب
اطلاب
(
etl b
) م . ع . داد خواستن .
و جستن كسى را . و محتاج طلب گردانيدن كسى را - از اضداد است - و دور شدن آب و جز آن كه بدون طلب حاصل نشود .
اطلاب
اطلاب
(
ettel b
) م . ع . جستن .
اطلاح
اطلاح
(
atl h
) ع . ج طلح (
telh
) و (
talh
) .
اطلاح
اطلاح
(
etl h
) م . ع . مانده گردانيدن و هلاك كردن شتر را .
اطلاس
اطلاس
(
atl s
) ع . ج طلس (
tels
) .
اطلاع
اطلاع
(
etl '
) م . ع . قى كردن . و نيكوئى كردن با كسى . و از بالاى نشانه گذرانيدن تير را . و شتابانيدن كسى را . و آگاهانيدن كسى را بر راز خويشتن . و شكوفه آوردن درخت . و برآوردن چيزى را .
اطلاع
اطلاع
(
ettel '
) م . ع . واقف گرديدن .
و ديده‌ور شدن بر باطن چيزى . و رسيدن زمينى را . و آمدن نزد كسى . و متوجه شدن .
و پنهان گرديدن - از اضداد است - و برآمدن آفتاب و جز آن . و واقف گرديدن بر كارى .
و شكوفه برآوردن خرمابن . و آگاه شدن خواستن . و آموختن قوله تعالى : هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ فَاطَّلَعَ اى هل انتم تحبون ان تطلعوا .