فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٧
اطاميم
و اضماكت الارض : برآورد زمين گياه را و سبز گرديد . و اضماك النبت : برآمد گياه و باليد و سبز شد . و اضماك الرجل :
برآماسيد آن مرد از خشم .
اضناء
اضناء
(
ezn '
) م . ع . چون مهموز باشد صاحب فرزند بسيار شدن زن يق اضنات المرأة اى كثر ولدها . و صاحب بسيار مال گرديدن و صاحب بسيار مواشى گرديدن . و چون واوى بود گران و سست گردانيدن بيمارى كسى را .
اضوء
اضوء
(
azv '
) ص . ع . روشن‌تر و با روشنائىتر .
اضواء
اضواء
(
azv '
) ع . ج ضوء و ضوء .
اضواء
اضواء
(
ezv '
) م . ع . باريك شدن .
و سست گرديدن . و اضواه اليه : مايل كرد وى را بسوى آن . و اضوت المرأة :
فرزند لاغر آورد آن زن . و فى الحديث .
اغتربوا و لا تضوءوا اى تزوجوا الغرائب دون القرائب - و ذلك ان العرب تزعم ان ولد الرجل من قرابته يجئ ضاويا نحيفا غير انه يجئ كريما على طبع قومه . و اضوى حقه اياه :
كم كرد حق او را . و اضوى الامر : راست و استوار نكرد آن كار را .
اضوات
اضوات
(
azv t
) ع . ج اضاة .
اضواج
اضواج
(
azv j
) ع . ج ضوج .
اضواع
اضواع
(
azv '
) ع . ج ضوع و ضوع .
اضوط
اضوط
(
azvat
) ص . ع . مرد گول و خرد زنخ . و كژ زنخ . ج : ضوط .
اضهاء
اضهاء
(
azh '
) ع . ج ضهوة (
zahvat
) .
اضهاء
اضهاء
(
ezh '
) م . ع . درخت ضيهاء را چرانيدن . و زن ضيهاء را كه نه حيض آورد و نه باردار گردد بنكاح درآوردن .
اضهاج
اضهاج
(
ezzeh j
) م . ع . افگندن شتر ماده بچه را يق اضهجت الناقة .
اضهاد
اضهاد
(
ezh d
) م . ع . اضهده و به :
ستم كرد بر وى .
اضهال
اضهال
(
ezh l
) م . ع . رطب آوردن خرمابن . و رطب‌ناك گرديدن . و رطب شدن گرفتن غورهء خرمابن .
اضيات
اضيات
(
azy t
) ع . ج اضاة .
اضياف
اضياف
(
azy f
) ع . ج ضيف (
zayf
) .
اضيال
اضيال
(
ezy l
) م . ع . رويانيدن درخت ضال را .
اضيع
اضيع
(
azya '
) ص . ع . هيچ‌كاره‌تر يقال هو اضيع من قمر الشتاء .
اضيق
اضيق
(
azyaq
) ص . ع . تنگ‌تر . و دشوارتر .
اطا
اطا
(
at
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - درخت پده كه بتازى غرب خوانند و صمغ و عصارهء برگ آن را در طب استعمال مىكنند .
اطابة
اطابة
(
et bat
) م . ع . خوش كردن كسى را . و خوشبوى ساختن . و حلال و پاكيزه نمودن .
و خوش‌مزه كردن طعام . و پاك كردن .
بشستن و استنجا نمودن . و پاك يافتن چيزى .
و سخن شيرين و خوش گفتن . و طعام لذيذ آوردن . و پسران نيك سيرت زادن . و نكاح نمودن زن حلال را .
اطاحة
اطاحة
(
et hat
) م . ع . افكندن موى را .
و نيست نمودن و بردن چيزى را . و هلاك و تباه نمودن مال را - و معناى آخرى از واوى و يائى هر دو مىآيد ولى واوى افصح است .
اطار
اطار
(
et r
) ا . ع . پى سوفار تير . و تيرى گرداگرد حشفه و حلقهء مردم . و شاخه‌هاى انگور كه پيچيده بر داربست رود . و تندى كه فاصل است ميان لب و ميان موهاى بروت و چنبر پرويزن . و هرچه كه محيط بر چيزى باشد .
و كمربند مانندى كه گرداگرد خانه سازند . ج اطر .
اطار
اطار
(
att r
) ا . ع . كمان‌ساز .
اطارة
اطارة
(
et rat
) م . ع . پرانيدن . و بخش بخش كردن مال را . و شكافتن به لغت يمن .
اطاشة
اطاشة
(
et cat
) م . ع . بيك‌سو انداختن تير را از نشانه و مايل كردن آن را .
اطاط
اطاط
(
att t
) ص . ع . بسيار آوازكننده .
اطاعة
اطاعة
(
et at
) م . ع . اطاع الشجر اطاعة : رسانيد آن درخت ميوه را . و حاضر گرديد براى چيدن . و نيز اطاعة : فراخ علف شدن چراگاه . و فرمانبردارى كردن .
اظاعت
اظاعت
(
et at
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - فرمانبردارى . و انقياد . و فروتنى و تواضع و تسليم‌شدگى . و تفويض‌كردگى .
و متابعت . و وفادارى . و تعظيم و كرنش و اظهار كوچكى و بندگى .
اطاعتگرى
اطاعتگرى
(
et at - gari
) ا . پ .
متابعت ظلم و فرمان . و تواضع و فروتنى .
اطافة
اطافة
(
et fat
) م . ع . اطاف به :
فرود آمد بر وى . و نزديك گرديد . و احاطه كرد .
اطاق
اطاق
(
ot q
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - حجره و يورد و خانه و شبستان و جائى كه در آن آدمى آسايش مىكند و محلى كه در آن رخت و سامان و اسباب خانه را مىگذارند .
و اطاق غذاخورى را خورسار و يا خورستار گويند . و اطاقى را كه در آنجا عروس منتظر داماد مىباشد خوزه و خووزه نيز گويند .
اطالة
اطالة
(
et lat
) م . ع . اطاله اطالة و اطوالا : دراز كرد او را . و كذلك اطوله . و اطالت المرأة : بچگان دراز بالا آورد آن زن . و يا زائيد يك فرزند بلند بالا .
اطاليق
اطاليق
(
at liq
) ا . پ . حاكم . و محافظ و رئيس .
اطام
اطام
(
ot m
) و (
et m
) ا . پ . بستگى بول و شكم از بيمارى .
اطاميم
اطاميم
(
at mim
) و (
et mim
) ج ا . ع .