فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٤

اضرس

مانند اماله و جر . و اضجعت الشيى :

فرود آوردم آن چيز را .

اضجاع

اضجاع

(

ezzej '

) م . ع . بر پهلو خفتن .

اضجحرار

اضجحرار

(

ezjehr r

) م . ع . پر گرديدن مشك . يا نيك پر گرديدن .

اضجع

اضجع

(

azja '

) ص . ع . مرد مخالف زن خود . و اضجع الثنايا : مرد مايل دندان پيشين .

اضجم

اضجم

(

azjam

) ص . ع . كژ دهن .

و يا كژ زنخ . و ضبيعة اضجم ا خ . :

نام قبيله‌اى .

اضحاء

اضحاء

(

ezh '

) م . ع . در ضحى درآمدن يق اضحى اضحاء . و اضحى الشيى :

هويدا نمود آن چيز را . و اضحى يفعل كذا : در ضحى كرد آن كار را و فاعل آن شد .

اضحاة

اضحاة

(

azh t

) ا . ع . اضحيته (

ozhiyat

) و گوسپند كه در چاشت يا در روز اضحى ذبح نمايند . ج : اضحى .

اضحى

اضحى

(

azh

) ا . ع . اسب سپيد اشهب . و روز عيد قربان و يوم النحر . و ج اضحاة .

اضحاك

اضحاك

(

ezh k

) م . ع . خندانيدن كسى را . و در شگفت آوردن كسى را . و پر كردن حوض را چندان كه روان گردد . و برآوردن زمين گياه را .

اضحال

اضحال

(

azh l

) ع . ج ضحل (

zahl

) .

اضحوكة

اضحوكة

(

ozhukat

) ا . ع . آنچه از وى خنده آيد . ج : اضاحيك .

اضحيان

اضحيان

(

ezhi n

) ا . ع . گياهى .

اضحيان

اضحيان

(

ozhoy n

) ص . ع . قمر اضحيان : روشن . و يوم اضحيان :

روز بىابر .

اضحيانة

اضحيانة

(

ezhi nat

) و (

ozhoy nat

) و اضحية (

ezhiat

) ص . ع . ليلة اضحيانة و ليلة اضحيانة : شب روشن . و كذلك ليلة اضحية .

اضحية

اضحية

(

ozhiyat

) و (

ezhiyat

) ا . ع .

گوسپندى كه در چاشت و يا روز اضحى ذبح نمايند . ج : اضاحى .

اضخم

اضخم

(

azxam

) ص . ع . ستبر بزرگ تن از هر چيزى .

اضخم

اضخم

(

azxamm

) ص . ع . به معناى اضخم است - و بيشتر در شعر استعمال مىشود .

اضخومة

اضخومة

(

ozxumat

) ا . ع . بالشچه‌اى كه زنان بر سرين بندند تا كلان نمايد .

اضداء

اضداء

(

ezd '

) م . ع . پر كردن آوند خود را پستر خالى كردن .

اضداد

اضداد

(

azd d

) ع . ج ضدّ .

اضداد

اضداد

(

azd d

) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - چيزهاى ضد و مخالف و مغاير يكديگر . و حريفان . و آنان كه باهم ناموافق‌اند .

اضداد

اضداد

(

ezd d

) م . ع . اضد اضدادا :

خشمناك گرديد .

اضر

اضر

(

azarr

) ص . ع . باضررتر و با زيان‌تر .

اضراء

اضراء

(

azr '

) ع . ج ضرو .

اضراء

اضراء

(

ezr '

) م . ع . اضراه و به اضراء : حريص كرد . و خوگر گردانيد او را . و برآغالانيد . و اضرى بالضرى :

نبيذ ضرى خورد .

اضراء

اضراء

(

azerr '

) ع . ج ضرير .

اضراب

اضراب

(

ezr b

) م . ع . اقامت ورزيدن .

و افتادن بر قوم پشك . و جذب گردانيدن .

و خشك كردن باد گرم آب را در زمين . و پخته شدن نان . و مقيم بودن بجاى . و سر فروافگندن و خاموش بودن . و برگشتن از كسى . و برافگندن گشن را بر ماده . و رسيدن سرما كسى را .

اضراح

اضراح

(

ezr h

) م . ع . كاسد و ناروا گردانيدن بازار را يق اضرحت السوق .

و تباه نمودن . و كاسد ساختن . و دور گردانيدن يق اضرح الامر .

اضرار

اضرار

(

azr r

) ع . ج ضرر .

اضرار

اضرار

(

ezr r

) م . ع . گزند رسانيدن كسى را . و نزديك شدن توجبه ديوار را .

و نزديك زمين رسيدن اسب . و گزيدن اسب لگام را . و دويدن . و بر سر زن زن ديگرى خواستن . و شتابى كردن . و بستم كسى را بر كارى داشتن .

اضراس

اضراس

(

azr s

) ع . ج ضرس . و اضراس الكلب : بسفايج .

اضراس

اضراس

(

ezr s

) م . ع . در پريشانى و بىآرامى افگندن كسى را . و خاموش گردانيدن كسى را بسخن . و كند نمودن ترشى دندان را .

اضراط

اضراط

(

ezr t

) م . ع . به دهان حكايت صوت ضراط كردن . و بدان فسوس نمودن به كسى . و گوزانيدن كسى را يعنى كارى با او كردن كه از آن كار تيز دهد . و سبك شمردن و خوار داشتن يق دخل بيت المال فاضرط به اى استخف به و و انكره . و سئل عن شئى فاضرط بالسائل .

اضراع

اضراع

(

ezr '

) م . ع . مال دادن كسى را .

و خوار و رام گردانيدن كسى را . و شير فرود آوردن گوسپند اندك بيش از نتاج . و الحمى اضرعتنى للنوم در حق شخصى گويند كه در حاجت ذلت و خوارى بردارد .

اضرام

اضرام

(

ezr m

) م . ع . فروزانيدن آتش .

اضرب

اضرب

(

azrab

) ص . ع . زننده‌تر .

اضرب

اضرب

(

azrob

) ع . ج ضرب .

اضرس

اضرس

(

azras

) ص . ع . رجل اضرس : مرد خشمگين و تندخو . و غلام اضرس : كودك كلان دندان .