فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨١
اصون
اصموخ
اصموخ
(
osmux
) ا . ع . سوراخ گوش .
اصميكاك
اصميكاك
(
esmik k
) م . ع . خشم گرفتن مرد . و نيك ستبر گرديدن شير . و تر شدن زمين از باران يق اصماكت الارض .
اصميلال
اصميلال
(
esmil l
) م . ع . سخت گرديدن و انبوه شدن گياه و درهم پيچيدن آن . و خشك و سخت گرديدن نان .
اصن
اصن
(
asann
) ص . ع . رجل اصن .
مرد متغافل .
اصناء
اصناء
(
asn '
) ع . ج صنو (
senv
) .
اصناء
اصناء
(
esn '
) م . ع . اصنى عند القدر :
نشست نزديك ديگ بحرص كه گوشت را كفانيده كباب سازد و بريانى كند به حدى كه او را صناء يعنى خاكستر رسيد .
اضنات
اضنات
(
esn t
) م . ع . استوار و محكم كردن .
اصناخ
اصناخ
(
asn x
) ع . ج صنخ (
senx
) .
اصناع
اصناع
(
asn '
) ع . ج صنع (
sen '
) .
اصناع
اصناع
(
esn '
) م . ع . يارى كردن كسى را . و آموختن نادان كارى را . و محكم كردن كارى .
اصناعى
اصناعى
(
esn iy
) ص . ع . رجل اصناعى الايدى : مرد چرب دست و باريك كار و ماهر در پيشه و كار خود .
اصناف
اصناف
(
asn f
) ع . ج صنف (
sanf
) و (
senf
) .
اصناف
اصناف
(
asn f
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - اشكال . و انواع و اقسام . و اجناس گوناگون .
و رعايا و دهاقين و مردمان بازارى كه در بازار كسب مىكنند . و اصناف خلق : همهء طبقات مختلف از مردمان . و اصناف قبايل :
قبايل مختلف . و اصناف مختلفه : اقسام مختلفهء گوناگون .
اصناق
اصناق
(
esn q
) م . ع . عزيمت كردن بر كارى و ثبات ورزيدن يق اصنق عليه .
و اصنق فى ماله : نيكو خدمت كرد شتران را .
اصنام
اصنام
(
asn m
) ع . ج صنم (
sanam
) .
اصنام
اصنام
(
asn m
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - بتها .
اصنان
اصنان
(
esn n
) م . ع . صاحب صنان و گند بغل گرديدن . و تكبر نمودن . و خشمناك شدن يق اصن الرجل . و اصن اللحم :
برگرديد بوى گوشت . و اصنت الناقة :
باردار گرديد آن ماده‌شتر . و سركشى نمود بر گشن .
و اصن الماء : متغير گشت آب و برگرديده رنگ و بوى شد . و اصن على الامر :
قيام ورزيد بر آن كار . و اصنت الفرس : در آويخت بچهء آن اسب در شكم مادر و دفع كرد سر خود را در خوران مادر يعنى سر روده و روده‌اى كه متصل دبر است .
اصنع
اصنع
(
asna '
) ص . ع . باصنعت‌تر .
و نيكوتر .
اصنف
اصنف
(
asnaf
) ا . ع . شترمرغ نر خراشيده ساق . ج : صنف (
sonf
) .
اصنوجة
اصنوجة
(
osnujat
) ا . ع . رشته‌هائى كه از خمير آرد گندم سازند .
اصو
اصو
(
asv
) م . ع . اصا النبت اصوا ( از باب نصر ) : بسيار شد آن گياه و بهم پيوست .
اصواء
اصواء
(
asv '
) ع . ج صوىّ و ج ج صوّ
اصواء
اصواء
(
esv '
) م . ع . خشك شدن .
اصوات
اصوات
(
asv t
) ع . ج صوت .
اصوات
اصوات
(
asv t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - آوازها و صداها .
اصواع
اصواع
(
asv '
) ع . ج صاع .
اصواف
اصواف
(
asv f
) ع . ج صوف .
اصوب
اصوب
(
asvab
) ص . ع . راست‌تر . و راست‌گوىتر . و باصلاح‌تر .
اصوبيت
اصوبيت
(
asvabiyat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - باصلاح‌تر بودن كارى .
اصور
اصور
(
asvar
) ص . ع . كژ . و كژ گردن .
ج : صور .
اصورة
اصورة
(
asverat
) ع . ج صوار .
اصوص
اصوص
(
asus
) ا . ع . شتر مادهء يك سالهء باقوت . ج : ا صص . يق اصوص عليها صوص يعنى شتر مادهء فربه يك سالهء باقوتى كه بر آن شخص سخت زفت و ناكس كه در مهتاب تنها خورد تا مهمان او را نبيند نشسته است . و نيز اصوصر : دزد . و ماده شتر بسيار شير . ج : اصص .
اصوع
اصوع (
asvo '
) و اصؤع
(
as'o
) ع . ج صاع .
اصوف
اصوف
(
asvaf
) ص . ع . كبش اصوف :
گوسپند بسيار پشم .
اصول
اصول
(
osul
) ا . پ . حركت موزون خوش‌آيند . و باصطلاح موسقى هيفده آواز را گويند : اول مخمس . دويم بحر ترك ضرب كه تركى نيز گويند . سيوم دو يك . چهارم و در ؛ پنجم ثقيل . ششم خفيف . هفتم چهار ضرب . هشتم در افشان . نهم ماتين . دهم ضرب الفتح . يازدهم اصول فاخته . دوازدهم چنبر . سيزدهم نيم ثقيل . چهاردهم اذفر . پانزدهم ارصد . شانزدهم رمل . هفدهم هزج .
اصول
اصول
(
osul
) ا . ع . علمى كه در آن از ادلهء شرعيه كه چهار اصول فقه باشد بحث مىكند و اين چهار اصول عبارت است از كتاب و سنت و اجماع و قياس .
اصول
اصول
(
osul
) ع . ج اصل .
اصول
اصول
(
osul
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - ريشه‌ها و اصول و فروع : ريشه‌ها و شاخه‌ها .
اصولى
اصولى
(
osuli
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طايفه‌اى از علماى اسلام كه در امور شرعيه بعلم اصول عمل مىكنند - مقابل اخبارى .
اصون
اصون
(
asvan
) ص . ع . نگاهدارنده‌تر