فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٧
اصفاء
اصطلاب
اصطلاب
(
estel b
) م . ع . روغن بيرون كردن از استخوان .
اصطلاح
اصطلاح
(
estel h
) م . ع . باهم صلح كردن و آشتى كردن . و فراهم آمدن قومى براى امرى .
اصطلاح
اصطلاح
(
estel h
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لغتى كه جمعى براى خود وضع كنند و يا معنائى براى لفظى وضع كنند غير از معناى اصلى و معناى موضوع آن .
اصطلاحات
اصطلاحات
(
estel h t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - الفاظ متداوله ما بين اهل هر علم و صنعت . و ج اصطلاح .
اصطلاحى
اصطلاحى
(
estel hi
) ص . پ . منسوب باصطلاح .
اصطلاق
اصطلاق
(
estel q
) م . ع . بانگ كردن .
اصطلام
اصطلام
(
estel m
) م . ع . از بيخ بر كندن .
اصطمة
اصطمة
(
ostommat
) ا . ع . معظم چيزى .
و مجتمع و فراهم آمدهء از چيزى . و ميانهء آن - لغة فى استطمة .
اصطناع
اصطناع
(
esten '
) م . ع . دعوت صنعت ساختن . و نيكوئى كردن . و برآوردن كارى را از خود . و فرمودن كارى را به كسى يق اصطنع خاتما : يعنى فرمود كه خاتمى براى او بسازد .
و برگزيدن كسى را . و اختيار كردن جهت خاص ذات خويش يق اصطنعتك لنفسى اى اخترتك . و طعام صنيع ساختن .
اصطور
اصطور
(
ostur
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - وزنهء ترازو .
اصطهار
اصطهار
(
esteh r
) م . ع . گداختن چيزى را . و پيه و مغز استخوان و مانند آن خوردن .
اصطياد
اصطياد
(
esti d
) م . ع . شكار كردن .
اصطياف
اصطياف
(
esti f
) م . ع . اقامت نمودن تابستان به جائى .
اصطيام
اصطيام
(
esti m
) م . ع . بازداشتن خود را از خوردن و نوشيدن و حرف زدن و جماع كردن .
اصطيان
اصطيان
(
esti n
) م . ع . نگاهداشتن چيزى را .
اصعاب
اصعاب
(
es ' b
) م . ع . دشوار شدن كار .
و دشوار يافتن آن را . و گذاشتن شتر را و سوار نشدن بر آن چندان كه سركش گردد . و صاحب شتر سركش شدن .
اصعاد
اصعاد
(
es ' d
) م . ع . بالا برآمدن .
اصعار
اصعار
(
es ' r
) م . ع . كژ كردن رخسار را از كبر و نخوت .
اصعاط
اصعاط
(
es ' t
) م . ع . دارو به بينى ريختن .
اصعاق
اصعاق
(
es ' q
) م . ع . آتش افگندن از آسمان . و بىهوش كردن .
اصعان
اصعان
(
es ' n
) م . ع . خرد گرديدن سر كسى . و كوتاه گرديدن عقل آن .
اصعب
اصعب
(
as'ab
) ص . ع . مشكل‌تر و دشوارتر و سخت‌تر
اصعد
اصعد
(
essa'od
) م . ع . بالا برآمدن .
اصعر
اصعر
(
as'ar
) ص . ع . شتر گردن پيچيده .
ج : صعر (
so'r
) .
اصعر
اصعر
(
as'ar
) ا . ع . از اعلام است . و ليس فيه الا اصعر او ابتر اى ليس الا ذاهب بنفسه او ذليل يعنى نيست در او مگر هالك و تباه شونده و خوار .
اصعرار
اصعرار
(
es'err r
) م . ع . گرد گرديدن از درد و ترنجيدن . و ضربه فاصعرر اى استدار من الوجع مكانه و تقبض .
اصعل
اصعل
(
as'al
) ص . ع . رجل اصعل :
مرد باريك سر . و همچنين نخل . و نعامه .
اصعنان
اصعنان
(
es'en n
) م . ع . باريك و لطيف گرديدن . يق اصعن اصعنانا .
اصعنرار
اصعنرار
(
es'enr r
) م . ع . گرد و مدور شدن از درد و ترنجيدن . مر . اصعرار .
اصعنفار
اصعنفار
(
es'enf r
) م . ع . اصعنفرت الحمر اصعنفارا : رميدند خران از ترس .
و اصعنفرت العنق : پيچ خورد گردن .
اصعيلال
اصعيلال
(
es'il l
) م . ع . باريك شدن سر و گردن .
اصغا
اصغا
(
esq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استماع و گوش‌دادگى . و اطاعت . و اصغاى فرمايشات : گوش دادن بفرمايشات . و اصغا كردن ف م . : گوش دادن و اطاعت كردن .
اصغاء
اصغاء
(
esq '
) م . ع . گوش داشتن بسخن كسى . و نيك مايل گردانيدن گوش خود را بسوى كسى . و كژ كردن خنور بوقت ريختن . و ناقص و ناتمام كردن چيزى را . و مايل كردن شتر سر خود را بسوى پالان كه گويا مىشنود چيزى را . و كم كردن بهرهء كسى را .
اصغار
اصغار
(
esq r
) م . ع . خرد گردانيدن چيزى را . و گياه خرد آوردن زمين . و خوار گردانيدن كسى را . و خرد دوختن مشك را . و بچهء كوچك و خرد زايانيدن يق ارتبعوا ليصغروا : در ربيع جائى اقامت كردند تا بچهاى خرد زايند .
اصغر
اصغر
(
asqar
) ص . ع . خردتر و كوچكتر .
ج : اصاغر و اصاغرة .
اصغر
اصغر
(
asqar
) ا . پ . اسم خاص .
اصغران
اصغران
(
asqar ne
) ا . - بصيغهء تثنيه . ع . دل و زبان .
اصغى
اصغى
(
asq
) ص . ع . كسى كه ميل مىكند .
و آنكه حنك وى و يا يكى از دو شق آن مايل مىگردد .
اصف
اصف
(
asaf
) ا . ع . گياهى دوائى كه كبر نيز گويند .
اصفاء
اصفاء
(
asf '
) ع . ج صفا و ج ج صفاة .
اصفاء
اصفاء
(
esf '
) م ع . اصفى من المال :
خالى شد از مال . و اصفى من الادب :