فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٦

اصطلاء

اصرمان

اصرمان

(

asram ne

) ا . بصيغهء تثنيه .

ع . دركاك و زاغ . و يا شب و روز . و يا گرگ و زاغ .

اصرى

اصرى (

aserri

) و اصرى

(

aserr

) ا . ع . نيك عزيمت در كارى و جد و ثبات و دوام در آن .

اصريباب

اصريباب

(

esrib b

) م . ع . نرم و تابان شدن .

اصص

اصص

(

osos

) ع . ج اصوص .

اصطباب

اصطباب

(

esteb b

) م . ع . ريخته شدن .

اصطباح

اصطباح

(

esteb h

) م . ع . صبوحى كردن . و چراغ افروختن .

اصطبار

اصطبار

(

esteb r

) م . ع . شكيبائى كردن .

و در پى رفتن . و در پى قصاص شدن . و خود را بستم بازداشتن .

اصطباغ

اصطباغ

(

esteb q

) م . ع . نان خورش ساختن .

اصطبان

اصطبان

(

esteb n

) م . ع . برگشتن .

اصطبة

اصطبة

(

ostobbat

) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - چيزى كه از كتان بيفتد .

اصطبل

اصطبل

(

establ

) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - جاىباش ستور كه به فارسى شنكله و شوليده نيز گويند .

اصطحاب

اصطحاب

(

esteh b

) م . ع . نگاهبانى و حفاظت كسى را كردن . و هم ديگر را يار و مصاحب شدن .

اصطحام

اصطحام

(

esteh m

) م . ع . راست ايستادن .

اصطخاب

اصطخاب

(

estex b

) م . ع . بانگ و فرياد كردن . و بانگ كردن موج .

اصطخاب

اصطخاب

(

estex b

) ا . ع . اصطخاب الطير : بانگ و فرياد مرغان و اختلاط آواز ايشان يق سمعت اصطخاب الطير اى اختلاط اصواتها .

اصطخاد

اصطخاد

(

estex d

) م . ع . راست ايستادن در آفتاب .

اصطخام

اصطخام

(

estex m

) م . ع . راست بر پاى ايستادن .

اصطخر

اصطخر

(

estaxr

) ا . پ . استخر و آبگير و تالاب .

اصطداد

اصطداد

(

ested d

) م . ع . اصطدت المرأة اصطدادا : پوشيده شد آن زن .

اصطدام

اصطدام

(

ested m

) م . ع . باهم كوفتن و برهم زدن يق اصطدم الفحلان اذا صدم بعضها بعضا . و باهم كوفته گرديدن يق صادمه فاصطدما .

اصطر

اصطر

(

astor

) ع . ج صطر (

satr

) و (

satar

) .

اصطر

اصطر

(

ostor

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - يك قسم وزنى .

اصطراب

اصطراب

(

ester b

) م . ع . اندك‌اندك فراهم آوردن شير را در مشك و گذاشتن تا بخيسد و ترش گردد .

اصطراخ

اصطراخ

(

ester x

) م . ع . بانگ و فرياد كردن باهم .

اصطراع

اصطراع

(

ester '

) م . ع . كشتى گرفتن .

اصطراف

اصطراف

(

ester f

) م . ع . برگشتن در كسب چيزى .

اصطرام

اصطرام

(

ester m

) م . ع . درويدن درخت و بريدن آن را . و درويدن كشت را .

اصطرخ

اصطرخ

(

estarx

) ا . پ . استخر و اصطخر .

اصطرك

اصطرك

(

estarak

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - صمغى سرخ و مايل بسياهى . و صمغ درخت زيتون .

اصطرلاب

اصطرلاب

(

ostorl b

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - اسطرلاب .

اصطرلابى

اصطرلابى

(

ostorl bi

) ص . پ . منسوب به اصطرلاب .

اصطره

اصطره

(

ostore

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ترازو .

اصطعاد

اصطعاد

(

este d

) م . ع . بالا برآمدن .

اصطعاط

اصطعاط

(

este t

) م . ع . دارو ريختن شخص در بينى خود .

اصطفاء

اصطفاء

(

estef '

) م . ع . برگزيدن كسى را .

اصطفاف

اصطفاف

(

estef f

) م . ع . صف بسته ايستادن .

اضطفاق

اضطفاق

(

estef q

) م . ع . جنبيدن درخت از باد . و جنبيدن تارهاى خود از زخمه .

اصطفلين

اصطفلين

(

estaflin

) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - گزر . و گويند معاوية بن ابى سفيان بقيصر روم نوشت لانتزعنك من الملك انتزاع الاصطفلينة و لاردنك اريسا من الارارسة ترعى الدوابل : هر آينه بر كنم ترا از ملك چنان كه برميكنند گزر را از زمين و هر آينه گردانم ترا از كشاورزان كه بچرانى بچگان خوك را .

اصطفى

اصطفى

(

astafi

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - ميعهء سائله .

اصطفين

اصطفين

(

estafin

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - گزر و اصطفلين .

اصطقار

اصطقار

(

esteq r

) م . ع . افروخته شدن آتش .

اصطكاك

اصطكاك

(

estek k

) م . ع . زانو بر زانو زدن از سستى و ناتوانى در رفتن . و باهم ديگر مقاتله كردن يق اصطكوا بالسيوف اى تضاربوا بها .

اصطكاك

اصطكاك

(

estek k

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مالش دو چيز بهم .

اصطكمة

اصطكمة

(

estakmat

) و (

ostokmat

) ا . ع . نان پخته شدهء در زير خاكستر .

اصطلاء

اصطلاء

(

estel '

) م . ع . تابيدن به آتش و گرم شدن . و يق فلان لا يصطلى بناره : فلان دلاورى است كه كسى تاب مقاومت او را ندارد .