فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧١
اشهب
به آن مىشويند و از خاكستر آن اشخار بدست مىآورند .
اشنان
اشنان
(
ocnan
) ا . ع . گياهى بىبرگ كه غاسول نيز گويند .
اشنان دارو
اشنان دارو
(
ocn n - d ru
) ا . پ .
زوفا .
اشنانى
اشنانى
(
ocn niy
) ا . ع . اشنان‌فروش .
و ا خ . نام چند نفر محدث .
اشنب
اشنب
(
acnab
) ص . ع . مرد خوش آب دندان .
اشنة
اشنة
(
ocnat
) ا . ع . دواله و گياهى سپيد مانند رگ پوست كنده كه در درخت بلوط و صنوبر و جز آن متكون مىشود و مىپيچد و خوش‌بو مىباشد .
اشنع
اشنع
(
acna '
) ص . ع . زشت . و يوم اشنع : روز بد و زشت .
اشنع
اشنع
(
acna '
) ا . ع . از اعلام است .
اشنود
اشنود
(
acnavad
) ا . پ . روز دويم از خمسهء مسترقه .
اشنودن
اشنودن
(
ocnudan
) ف م . پ . شنيدن .
اشنوسه
اشنوسه
(
ecnuse
) ا . پ . عطسه و حركت سريع و تشنجى عضلات مخرج نفس كه بواسطهء آن دفعة و باشدت از بينى و دهان هوا خارج مىگردد .
اشنونة
اشنونة
(
ocnunat
) ا خ . ع . قلعه‌ايست در اندلس .
اشنه
اشنه
(
acne
) ص . پ . نرسيده و كال .
اشنه
اشنه
(
ocne
) ا . پ . اشنان .
اشنى
اشنى
(
ocn
) ا . ع . دهى در صعيد مصر .
اشنيدن
اشنيدن
(
ecnidan
) ف م . پ . شنيدن .
اشو
اشو
(
acu
) ص . پ . بلغت زند و پازند بهشتى - در مقابل دوزخى - و پاك و مقدس .
اشواء
اشواء
(
ecv '
) م . ع . كسى را گوشت دادن تا بريان سازد . و بريان خورانيدن كسى را .
و وقت ماليدن رسيدن گندم . و صلاحيت بريان كردن گرديدن . و بزيان رسيدن چيزى .
و باقى گذاشتن . و ستور ريزه گرفتن . و زرد شدن شاخ خرما بن . و نيز اشواء : بشوى رسيدن چيزى يق رماه فاشواه . مر . شوى .
اشوار
اشوار
(
ecv r
) م . ع . بلند كردن آتش را يق اشور بالنار اشوارا .
اشواط
اشواط
(
acv t
) ع . ج شوط . و طاف بالبيت سبعة اشواط : طواف كرد خانه را هفت گشت .
اشواق
اشواق
(
acv q
) ع . ج شوق .
اشواك
اشواك
(
acv k
) ع . ج شوك .
اشواك
اشواك
(
ecv k
) م . ع . بخار دوختن كسى را . و رسانيدن خار را . و رنجانيدن به آن .
و اشوكت الشجرة اشواكا : خار بر آورد آن درخت .
اشوال
اشوال
(
acv l
) ع . ج شول .
اشوب
اشوب
(
acub
) ا . پ . تيشهء معدنچيان .
اشور
اشور
(
ocur
) ع . ج اشر و اشر .
اشوز
اشوز
(
acvaz
) ص . ع . متكبر و گردن كش .
اشوس
اشوس
(
acvas
) ص . ع . نگرندهء بگوشهء چشم . و يا كسى كه پلكها را فروخوابانيده و چشم را تنگ گردانيده بنگرد . ج : شوس و اشاوس . و نيز اشوس : دراز .
اشوص
اشوص
(
acvas
) ص . ع . نگرندهء بگوشهء چشم . ج : شوص و اشاوص - لغة فى السين .
اشوع
اشوع
(
acva '
) ص . ع . مرد ژوليده و پريشان موى . ج : شوع . و ا خ . نام قاضى كوفه كه از ثقات است .
اشوغ
اشوغ
(
ocowq
) ص . پ . مرد مجهول النسب و مفقود البلد .
اشوق
اشوق
(
acvaq
) ص . ع . شايق‌تر و با شوق‌تر . و هر چيز دراز .
اشول
اشول
(
ocul
) ا . ع . - مأخوذ از زبان نبطى - رسنها بدان جهت كه بان مىپيمايند .
اشؤن
اشؤن
(
ac'on
) ج ا . ع . رگهائى كه از آنها اشك به چشم فرود آيد . و ج شأن .
اشوه
اشوه
(
acvah
) ص . ع . مرد زشت‌رو .
و مرد متكبر . و چشم رساننده . ج : شوه .
اشوئى
اشوئى
(
acu'i
) ا . پ . پاكى و تقدس و بهشتى .
اشه
اشه
(
ocah
) ا . پ . صمغ سقزى كه اشق و اشج نيز گويند يعنى اين دو كلمه معرب آنست .
اشهاء
اشهاء
(
ech '
) م . ع . داد خواستن . و چشم زخم رسانيدن كسى را يق اشهاه به عين .
اشهاب
اشهاب
(
ech b
) م . ع . اشهب الفحل اشهابا : بچه‌هاى شهب آورد آن گشن . مر شهب (
cohb
) .
اشهاد
اشهاد
(
ach d
) ع . ج شهد (
cahd
) و ج ج شاهد .
اشهاد
اشهاد
(
ech d
) م . ع . حاضر گردانيدن .
و مذى آوردن مرد . و بالغ شدن دختر و حيض آوردن او . و كشته شدن در راه خداى يق اشهد الرجل ( مجهولا ) اى قتل فى سبيل اللّه .
و گواه گردانيدن يق اشهدته فشهد عليه اى صار شاهدا عليه .
اشهار
اشهار
(
ech r
) م . ع . معروف كردن .
و يك ماه به جائى بودن . يق اشهروا اى اتى عليهم شهر . و رسيدن زن حامله در ماه ولادت و در آمدن در ماه .
اشهب
اشهب
(
achab
) ا . ع . اسد و شير بيشه . و كار سخت . و ماده بزى كه بسپيدى زند . ج :
شهب (
cohb
) و ا . قسمى از عنبر . و ا خ .
نام مردى .
اشهب
اشهب
(
achab
) ص . ع . سياه كه سپيدى بر آن غالب باشد . ج : شهب (
cohb
) . و فرس اشهب : اسب سبز خنك . و يوم اشهب : روز با باد سرد . و نصل اشهب :
پيكان زدوده . و جيش اشهب : لشكر قوى بسيار سلاح .