فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٢
اشخوان
شدن جراحت . و از دور نگريستن برق را .
اشتياق
اشتياق
(
ecti q
) ا . ع . آرزومند چيزى شدن يق اشتاقه و اشتاق اليه .
اشتياق
اشتياق
(
ecti q
) ا . پ - مأخوذ از تازى - آرزو و آرزومندى و بويه و رغبت و ميل و شوق .
و كسرت ميل و رغبت . و اشتياق داشتن ف ل . : ميل و رغبت بسيار داشتن .
اشتياقات
اشتياقات
(
ecti q t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - آرزومنديها و رغبتها . و كثرت ميل .
و ج . اشتياق .
اشتياقنامه
اشتياقنامه
(
ecti q - n me
) ا . پ .
نامه‌اى كه از روى شوق و محبت نوشته شود و آرزوى ملاقات دوستانه در آن بود .
اشتيال
اشتيال
(
ecti l
) م . ع . تعرض نمودن .
و دشنام دادن . و برداشتن شتر دنبال را .
اشتيام
اشتيام
(
ecti m
) م . ع . در چيزى در آمدن .
اشتآن
اشتآن
(
ecte ' n
) م . ع . اشتان شأنه اشتآنا : قصد كرد قصد او را .
اشتية
اشتية
(
actiat
) ع . ج شتاء .
اشتيم
اشتيم
(
actim
) و (
ectim
) ا . پ . ريم و چرك جراحت .
اشتيم
اشتيم
(
ectim
) ا . پ . ازار و شلوار .
اشج
اشج
(
occaj
) ا . ع . اشق و اشترك .
اشج
اشج
(
acajj
) ا . ع . از اعلام است .
اشج
اشج
(
acajj
) ص . ع . رجل اشج :
مردى كه بر پيشانى او اثر شكستگى بود .
اشجاء
اشجاء
(
ecj '
) م . ع . اشجاه اشجاء :
اندوهگين كرد او را . و شاد نمود - از اضداد است - و مقهور ساخت و چيره شد بر وى . و در اندوه افگند او را .
اشجاذ
اشجاذ
(
ecj z
) م . ع . سخت شدن چيزى بر كسى . و اذيت دادن . و اشجذ المطر :
باز شد باران و سپس پيوسته و بسيار باريد .
و اشجذت السماء : سست و نرم شد باران .
اشجار
اشجار
(
acj r
) ع . ج شجر (
cajr
) و (
cajar
) .
اشجار
اشجار
(
ecj r
) م . ع . رويانيدن زمين درخت را يق اشجرت الارض .
اشجان
اشجان
(
acj n
) ع ج شجن (
cajan
) .
اشجان
اشجان
(
ecj n
) م . ع . اشجنه الامر اشجانا : اندوهگين كرد ويرا آن كار . و اشجن الكرم : صاحب شجنة گرديد درخت انگور .
اشجر
اشجر
(
acjar
) ص . ع . واد اشجر :
رودبار بسيار درخت . و هذا المكان اشجر منه : اين مكان زيادتر از آن است از روى درخت . و هذه الارض اشجر من هذه اى اكثر منها شجرا .
اشجع
اشجع
(
acja '
) ا . پ . شير بيشه . و زمانه .
و نوعى از مار . و ص . مرد سبك‌سر گول . و دراز بالا و نيك دراز . وا . از اعلام است .
اشجع
اشجع
(
acja '
) ص . ع . پر دل و دلاور .
اشجع
اشجع
(
acja '
) و (
ecja '
) ا . ع . پيوند بن انگشتان متصل به پى پشت دست و پا و پى پشت دست از بند دست تا بن انگشتان . و استخوان انگشتان زير پى پشت دست ملصق به بند دست ج : اشاجع .
اشجعة
اشجعة
(
acjeat
) ع . ج شجيع (
caji '
) .
اشجغ
اشجغ
(
acjaq
) ص . ع . جمل اشجغ :
شتر پيش درآينده .
اشحاء
اشحاء
(
ech '
) م . ع . باز كردن دهان را .
اشحاء
اشحاء
(
acehh '
) ع . ج شحيح (
cahih
) .
اشحاذ
اشحاذ
(
ech z
) م . ع . تيز كردن كارد و امثال آن .
اشحاص
اشحاص
(
ach s
) ع . ج شحص (
ca's
) .
اشحاص
اشحاص
(
ech s
) م . ع . اشحصه اشحاصا : در تعب انداخت او را . و اشحصه عن المكان اذا اجلاه : نفى كرد او را از آنجاى .
اشحاط
اشحاط
(
ech t
) م . ع . دور كردن .
اشحان
اشحان
(
ech n
) م . ع . اشحن المدينة بالخيل : پر كرد آن شهر را باسبان . و اشحن الصبى : آمادهء گريستن شد آن كودك . و اشحن السيف : در نيام كرد آن شمشير را .
و برهنه كرد آن را - از اضداد است . و اشحن له به سهم : آماده شد تا سر كند تير را براى او .
اشحة
اشحة
(
acehhat
) ع . ج شحيح (
cahih
) .
اشحم
اشحم
(
acham
) ص . ع . شحم‌دارتر و پرپيه‌تر . و گوشت‌دارتر .
اشحى
اشحى
(
ach
) ص . ع . زن غضبناك .
اشخاذ
اشخاذ
(
ecx z
) م . ع . برآغالانيدن سگ را يق اشخذ الكلب اشخاذا .
اشخار
اشخار
(
acx r
) ا . پ . پتاس و نوشادر .
اشخاس
اشخاس
(
ecx s
) م . ع . اشخس فى المنطق : ترش‌روئى كرد در سخن . و اشخس فلانا و به : غيبت كرد فلان را .
اشخاص
اشخاص
(
acx s
) ع . ج شخص (
caxs
) .
اشخاص
اشخاص
(
acx s
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - كسان و مردمان .
اشخاص
اشخاص
(
ecx s
) م . ع . بىآرام كردن .
و از جاى بركندن . و بردن و رسيدن وقت سفر .
و غيبت كردن كسى را - يعدى بالباء - و گذشتن تير از بالاى نشانه . و از جائى به جائى آوردن غريم را .
اشخام
اشخام
(
ecx m
) م . ع . بوى برگردانيدن شير يق اشخم اللبن .
اشخر
اشخر
(
acxar
) ا . ع . درخت عشر .
اشخم
اشخم
(
acxam
) ص . ع . روض اشخم :
مرغزار بىگياه . و شعر اشخم : موى سپيد .
و حمار اشخم : خرديزه رنگ و آن نيك سياه بودن روى و تپفوز آنست نسبت رنگ ساير بدن وى .
اشخوان
اشخوان
(
ocxov n
) ا . پ . يك قسم گياهى .