فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦١
اشتياف
گرفتن . و درآمدن در سخن . و سخن را در خصومت چپار است بردن . و به چپ و راست رفتن در آن حال . و گرفتن كلمه‌اى را از كلمهء ديگر .
اشتقاق
اشتقاق
(
ecteq q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اصل هر چيزى . و طريقهء بيرون آوردن كلمه‌اى از كلمهء ديگر .
اشتقاقات
اشتقاقات
(
ecteq q t
) ع . ج اشتقاق .
اشتقاقى
اشتقاقى
(
ecteq qi
) ص . پ . منسوب به اشتقاق .
اشتك
اشتك
(
ectak
) ا . پ . جامه‌اى كه كودك نوزائيده را در آن پيچند و قنداق و پازار نيز گويند .
اشتكاء
اشتكاء
(
ectek '
) م . ع . گله كردن .
و فلان يشتكى به ( مجهولا ) : فلان متهم است بدان . و ساختن پوست را تا دوغ زنند .
اشتكار
اشتكار
(
ectek r
) م . ع . اشتكر الضرع : پر شير شد پستان . و اشتكر النخل :
شيكر برآورد خرمابن . و اشتكر الشجر :
برگ ريزه درآورد درخت . و اشتكر الكرم :
بردميد نهال درخت رز از شاخ آن . و اشتكرت السماء : نيك باريد آسمان . و اشتكرت الرياح بالمطر : باران آورد باد . و اشتكرت الحر و اشتكر البرد :
سخت شد گرما و سرما . و اشتكر فى عدوه : نيك دويد و كوشش كرد در آن .
اشتكال
اشتكال
(
ectek l
) م . ع . مشتبه شدن امر يق اشتكل الامر .
اشتلال
اشتلال
(
ectel l
) م . ع . رهانيدن كسى را .
و يكسو كردن . و خواندن كسى را تا وارهاند آن را .
اشتلابوس
اشتلابوس (
ectel bus
) و اشتلاپوس
(
ectel pus
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - درختى ستبر و خارناك و پوست آن مانند قرفه سرخ و ضخيم و دار شيشعان نيز گويند .
اشتلحونا
اشتلحونا
(
ectalhun
) ا . پ . عصاى سلطنت .
اشتلم
اشتلم
(
octolom
) ا . پ . ظلم و تعدى . و غلبه و تندى و زور . و اشتلم كردن ف م . :
ظلم و تعدى كردن و داد و بيداد كردن . و به تندى و زور چيزى گرفتن .
اشتم
اشتم
(
actem
) ا . پ . چرك خونين كه از زخم پالايد .
اشتمات
اشتمات
(
ectem t
) ا . ع . اول فربهى .
اشتماذ
اشتماذ
(
ectem z
) م . ع . زدن قچقار سرين ماده را تا بلند كند پس برجهد به روى يق اشتمذ الكبش اذا ضرب الالية حتى ترتفع فيسفد .
اشتمال
اشتمال
(
ectem l
) م . ع . در خود پيچيدن جامه . و اشتمل عليه الامر : دراز گرفت او را . و احاطه نمود . و اشتمل الرجل :
بشتافت آن مرد . و اشتمل على سيفه :
زير جامهء خود كرد شمشير را .
اشتمال
اشتمال
(
ectem l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - احاطه و فراگرفتگى .
اشتمام
اشتمام
(
ectem m
) م . ع . بوئيدن .
اشتو
اشتو
(
actu
) ا . پ . زغال . و زغالدان .
و انگشت و اصبع .
اشتوا
اشتوا
(
actov
) ا . پ . اشتو و زغال . و زغالدان .
اشتوا
اشتوا
(
octov
) ا . پ . سبزه .
اشتواء
اشتواء
(
ectev '
) م . ع . بريان شدن . و بريانى ساختن .
اشتوانه
اشتوانه
(
octov ne
) ا . پ . انگشتانه .
اشتود
اشتود
(
octavad
) ا . پ . روز دوم از خمسهء مسترقه . و بودن آفتاب در برج عقرب - و در اين روز آتش‌پرستان جشن كنند و عيد گيرند . و ا خ . رب النوع قدرت .
اشتوره
اشتوره
(
octure
) ا . پ . گياه خاردارى تلخ كه شتر برغبت خورد .
اشتوم
اشتوم
(
octum
) ا . پ . كاه ساقهء هر غله .
و بقله . و جاروئى كه از ساقهء غله‌ها سازند .
اشتوه
اشتوه
(
octuh
) ا . پ . گياه خاردارى تلخ كه شتر برغبت خورد و اشتوره نيز گويند .
اشته
اشته
(
actah
) ا خ . ع . لقب جماعتى از محدثين اصفهان .
اشتها
اشتها
(
ecteh
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ميل به غذا و طعام و خواهش طعام و رغبت آن .
اشتهاء
اشتهاء
(
ecteh '
) م . ع . اشتهاه اشتهاء : خواست آن را و آرزوى وى نمود .
و دوست داشت آن را .
اشتهار
اشتهار
(
ecteh r
) م . ع . آشكار كردن .
و آشكار شدن يق اشتهره فاشتهر .
اشتهار
اشتهار
(
ecteh r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شهرت و نامورى و نيك‌نامى . و عظمت و آبرو و حرمت . و معروفيت . و اطلاع . و افشا . و خورشيد اشتهار ص . : آشكار و هويدا مانند آفتاب . و اشتهار داشتن ف ل . : معروف و مشهور شدن و نامور گشتن .
و اشتهار شدن : مشهور و معروف گشتن .
و روشناس و آشكارا گشتن و معلوم شدن . و نامدار گرديدن و ظاهر و هويدا شدن . و اشتهار كردن ف م . : اعلام كردن و افشا نمودن .
اشتهارنامه
اشتهارنامه
(
ecteh r - n me
) ا . پ .
نامه‌اى كه جهت آشكار كردن و شهرت دادن خبرى نويسند تا همهء مردم از آن خبر و كار مطلع شوند . و اعلان و اعلان‌نامه .
اشتياب
اشتياب
(
ecti b
) م . ع . اشتاب اشتيابا : آميخته شد .
اشتياذ
اشتياذ
(
ecti z
) م . ع . عمامه بر سر بستن .
اشتيار
اشتيار
(
ecti r
) م . ع . انگبين چيدن . و فربه شدن ستور .
اشتآز
اشتآز
(
ecte z
) م . ع . اشتاز اشتآزا :
رميد .
اشتياف
اشتياف
(
ecti f
) م . ع . گردن دراز كردن و نگريستن در چيزى . و ديدبانى كردن . و درشت