فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٠

اشتقاق

كردن چيزى به چيزى - يعدى بعلى .

اشتراف

اشتراف

(

ecter f

) م . ع . اشترف اشترافا : برپاى خاست .

اشتراق

اشتراق

(

ecter q

) م . ع . قديد كردن گوشت و گذاشتن آن در آفتاب تا خشك گردد .

اشتراك

اشتراك

(

ecter k

) م . ع . انبازى كردن و شراكت داشتن .

اشتراك

اشتراك

(

ecter k

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشاركت و انبازى و شركت و شراكت .

و بهره‌دارى . و رفاقت . و همراهى . و بر وجه اشتراك م ف . : بر وجه شركت و بطور انبازى .

اشتران

اشتران

(

actar ne

) ا خ . بصيغهء تثنيه . ع .

مالك اشتر و پسرش ابراهيم .

اشتراوه

اشتراوه

(

octor ve

) ا . پ . اشترابه و نوعى از جامهء پشمين .

اشتربان

اشتربان

(

octorb n

) ا . پ . ساربان و كسى كه پرستارى شتر كند .

اشتربانه

اشتربانه

(

octor - b ne

) ا . پ . جامهء گرانبهائى كه از پشم شتر مىسازند .

اشتربين

اشتربين

(

octor - bin

) ص . پ . كسى كه چشمش دور را نبيند .

اشترپاى

اشترپاى

(

octor - p y

) ا . پ . قسمى از گياه معطر كه پودنه نيز گويند .

اشترخار

اشترخار

(

octor - x r

) ا . پ . گياهى خاردار كه شتر آن را برغبت مىخورد و خارشتر نيز گويند .

اشترخوار

اشترخوار

(

octor - x r

) ا . پ . گياه اشترخار . و كنه‌اى كه بر بدن شتر و گاو و گوسپند و خره و جز آن چسبد . و نوعى از مار .

اشتردار

اشتردار

(

octor - d r

) ا . پ . ساربان و كسى كه پرستارى شتر مىكند و آن را كرايه داده و از جائى به جائى بار مىبرد و كرايه مىگيرد .

اشتردارى

اشتردارى

(

octor - d ri

) ا . پ . پاسبانى اشتر . و كرايه‌كشى با آن .

اشتردل

اشتردل

(

octor - del

) ص . پ . بددل .

و كينه‌دل و كينه‌جو . و جبان و ترسو و بيدل .

و نامرد . و ترسنده . و بدانديش .

اشترزهره

اشترزهره

(

octor - zahre

) ص . پ .

جبان و ترسو . و كاهل و تنبل .

اشترغار

اشترغار

(

octor - q r

) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - گياهى كه تازهء آن را مردم مصر و موصل مانند كاهو مىخورند .

اشترغاز

اشترغاز

(

octor - q z

) ا . پ . بيخ گياه انجدان . و يا بيخ گياهى كه از آن آچار مىسازند و بتازى شوك الجمال و زنحبيل العجم گويند .

اشترغان

اشترغان

(

octor - q n

) ا . پ . نام گياهى كه گياه مريم گويند .

اشترك

اشترك

(

octorak

) ا . پ . موجهء دريا .

و تالاب . و رودخانه . و شتر كوچك .

اشترك

اشترك

(

ecterek

) ا . پ . به زبان مردم كرمان اشق .

اشتركا

اشتركا

(

actark

) ا . پ . عنقا .

اشتر گاو

اشتر گاو (

octor - g v

) و اشتر گاو پلنگ

(

octor - g v - palang

) ا . پ . زرافه .

اشترگيا

اشترگيا

(

octor - gi

) ا . پ . اشترخار .

اشترمرغ

اشترمرغ

(

octor - morq

) ا . پ . شتر مرغ و نعامة . مر . شترمرغ .

اشترمور

اشترمور

(

octor - mur

) ا . پ . جانورى مانند مور و به بزرگى گوسپند و يا به بزرگى بز كوهى و در جنگلهاى مغرب بسيار است .

اشتروا

اشتروا

(

octor - v

) ا . پ . جامهء خوابى كه از پشم شتر سازند .

اشتروا

اشتروا

(

octor - v

) ا . پ . بار شتر .

و موى شتر .

اشتروغ

اشتروغ

(

octoruq

) ا . پ . گياهى كه شتر برغبت خورد .

اشتطاط

اشتطاط

(

ectet t

) م . ع . جور كردن به كسى در حكم . و دور رفتن ستور بچرا . و دور شدن .

اشتعال

اشتعال

(

ecte l

) م . ع . برافروختن آتش . و سپيد گرديدن موى سر . قوله تعالى وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً .

اشتعال

اشتعال

(

ecte l

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برافروختگى و التهاب و شعله .

اشتعالك

اشتعالك

(

ecte lak

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شعلهء كوچك و خرد . و خصومت و مناقشه و نزاع .

اشتغار

اشتغار

(

ecteq r

) م . ع . اشتغر فى الفلاة اشتغارا : دور رفت در بيابان .

و اشتغر علينا : ستم كرد بر ما و ضجر نمود .

و اشتغرت الابل : بسيار شدند شتران و مختلف گرديدند . و اشتغر العدد :

بسيار شد آن عدد چنان كه معلوم نمىشود چقدر است . و اشتغر عليه حسابه : بسيار و فراخ گرديد بر وى حساب آن . و اشتغر الامر : مشتبه شد آن كار .

اشتغال

اشتغال

(

ecteq l

) م . ع . بكارى پرداختن يق اشتغل به اشتغالا .

اشتغال

اشتغال

(

ecteq l

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشغوليت و شغل و كار و بار داشتن .

و اشتغال داشتن ف . ل . : خود را بكارى واداشتن . و مشغول بودن . و خود را مسرور داشتن .

اشتغالات

اشتغالات

(

ecteq l t

) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - مشغوليت‌ها و كار و بارها و ج .

اشتغال .

اشتفاء

اشتفاء

(

ectef '

) م . ع . شفا يافتن به چيزى يق اشتفيت بكذا .

اشتفاف

اشتفاف

(

ectef f

) م . ع . اشتف البعير الخرام كله اشتفافا : پر كرد آن شتر خرام را . و اشتف ما فى الاناء : نوشيد همهء آبى كه در آوند بود و پس خورده نماند . و اشتفاف :

استقصا كردن در چيزى و همهء آن را گرفتن .

اشتقاق

اشتقاق

(

ecteq q

) م . ع . نيمهء چيزى را