فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٤
اسودة
ذلك فى سنة الثامنه . و اسن الله سنه :
بروياند خداى دندان او را .
اسنان
اسنان
(
osn n
) ا خ . پ . نام دهى در هرات .
اسنائى
اسنائى
(
esn 'iy
) ص . ع . منسوب به شهر اسنى (
esn
) .
اسنپوى
اسنپوى
(
esnapuy
) ا خ . پ . اسناپوى كه نام عروس افراسياب باشد .
اسنة
اسنة
(
asennat
) ع . ج سنّ و سنان .
اسنستان
اسنستان
(
asnest n
) و (
asenesett n
) ا خ . : نام پدر زن وامق .
اسنع
اسنع
(
asna '
) ص . ع . دراز بالا و بلند . و هذا اسنع : اين فاضل‌تر و درازتر است .
اسنمة
اسنمة
(
asnemat
) ع . ج سنام .
اسنى
اسنى
(
asn
) ص . ع . بلندتر و عالىتر .
اسنى
اسنى
(
esn
) و (
osn
) ا خ . ع . نام شهرى در صعيد مصر .
اسو
اسو
(
asv
) م . ع . اسا الجرح اسوا و اسا ( از باب نصر ) : دوا كرد زخم را .
و اسا بين القوم : اصلاح كرد ميان آن گروه .
اسو
اسو
(
asu
) م ف . پ . سو و طرف و جانب و كنار .
اسو
اسو
(
osu
) ا . پ . ربايش و ربايندگى .
و دزدى . و گرفتگى .
اسو
اسو
(
asovv
) ا . ع . دارو و دوا .
و علاج .
اسوء
اسوء
(
asva '
) ص . ع . زشت . و زشت‌تر .
اسواء
اسواء
(
asv '
) ع . ج سواء و ما هن لك باسواء يعنى آن زنان براى تو برابر و مساوى نيستند .
اسواء
اسواء
(
esv '
) م . ع . چون مهموز باشد تباه گردانيدن . و بدى كردن با كسى . و چون واوى و يائى بود زنا كردن . و رسوا گرديدن و در بلا افتادن . و تمام درآوردن چيزى را در چيزى . و انداختن حرفى از قرآن را . و اسويت الشيى : ترك كردم آن چيز را و غفلت نمودم از وى . و اسويته : برابر و هموار ساختم آن را . و اسويته و به :
برابرى كردم با او . و اسوى الرجل :
برابر پسر شد آن مرد در خلقت .
اسواد
اسواد
(
esv d
) م . ع . اسود اسوادا :
فرزند مهتر زاد . و فرزند سياه فام آورد .
اسوار
اسوار
(
asv r
) ا . پ . سوار - مقابل پياده - و كسى كه بر بالاى يكى از ستور نشيند .
و گروهى از لشكريان كه با تبر و چماق جنگ كنند . و ا خ . نام شهرى در صعيد مصر .
اسوار
اسوار
(
asv r
) ع . ج سور .
اسوار
اسوار
(
esv r
) و (
osv r
) ا . ع . قائد فارسيان . و مرد ماهر و داناى در تيراندازى . و سوار كار نيكو . و خادم اسب . ج : اساور و اساورة .
اسوار
اسوار
(
osv r
) ا . ع . دست‌ياره و دست بند . ج : اسورة و اساور و اساورة .
اسوارى
اسوارى
(
asv ri
) ا . پ . طريقهء جنگ با تير و چماق . و كسى كه با تير و چماق جنگ مىكند .
اسواط
اسواط
(
asv t
) ع . ج سوط . و دار الا سواط ا خ : نام جائى در شهر مضجع .
اسواع
اسواع
(
esv '
) م . ع . اسوع اسواعا اى انتقل من ساعة الى ساعة او تأخر ساعة :
درآمد از ساعتى در ساعت ديگر يا پس ماند يك ساعت مر . اساعة .
اسواغ
اسواغ
(
esv q
) ع . مر . اساغة و هو اسوغ اخاه : او همراه برادرش پيدا شد .
و يا سپس وى آمد .
اسواف
اسواف
(
asv f
) ج . ع . ساف و ج ج سافة .
اسواف
اسواف
(
asv f
) ا خ . ع . الاسواف :
نام موضعى در مدينهء طيبه .
اسواق
اسواق
(
asv q
) ع . ج سوق .
اسوان
اسوان
(
asv n
) ص . ع . اندوهگين و حزين .
اسوان
اسوان
(
osv n
) ا خ . ع . نام شهرى به صعيد مصر .
اسوبار
اسوبار
(
osub r
) ا . پ . بلغت زند سوار - مقابل پياده .
اسوة
اسوة
(
esvat
) و (
osvat
) ا . ع . پيشوا و اقتدا . و صبر . و آنچه تسلى دل اندوهگين گردد . ج : اساو اساو و اسى و اسى .
اسود
اسود
(
asvad
) ا . ع . مار بزرگ سياه .
و گنجشك . و مهتر و بزرگ قوم . ج : اساود .
و اسود القلب : دانهء دل . و السهم الاسود : تير مبارك يتيمن به كانه اسود من كثرة ما اصابه اليد . و اسود العين و اسود النساء و اسود العشاريات و و اسود الدم و اسود الحمى ا خ . : نام كوههاى چند . و اسود سالخ : مار سياه - لانه يسلخ جلده كل عام .
اسود
اسود
(
asvad
) ص . ع . سياه و سبز . ج :
سود . و هو اسود من فلان اى اجل منه و اسخى و اعطى للمال و احلم .
اسود
اسود
(
asvad
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - سياه . و اسود و ابيض : سياه پوست و سفيد پوست .
اسوداد
اسوداد
(
esved d
) م . ع . اسود اسودادا : سياه پوست گرديد .
اسودان
اسودان
(
asvad ne
) ا . بصيغهء تثنيه . ع .
الاسودان : حرما و آب . و يا مار و كژدم .
اسودة
اسودة
(
asvadat
) ا . ع . مؤنث اسود يعنى مار مادهء بزرگ سياه . و ا خ . : نام دهى .
اسودة
اسودة
(
asvedat
) ع . ج سواد .
اسودة
اسودة
(
osudat
) ع . ج اسد .