فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٠
اسلنقاء
دزديد آن را . و قد اسله : بتحقيق رشوه و پاره داد او را . و اسله الله : بيمار سل گرداناد ويرا خداى .
اسلام
اسلام
(
asl m
) ع . ج سلم (
selm
) و (
salam
) .
اسلام
اسلام
(
esl m
) ا . ع . دين پيغمبر آخر الزمان صلوات اللّه و سلامه عليه و آله قال الله تعالى إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ . و سلمان بن اسلام ا خ . :
سلمان فارسى رضى اللّه عنه .
اسلام
اسلام
(
esl m
) م . ع . اسلمت عنه اسلاما : گذاشتم آن را بعد از آنكه بودم در وى . و اسلم فلان : منقاد شد فلان . و اسلم الرجل : داخل شد آن مرد در صلح و آشتى . و داخل گرديد در دين اسلام . و اسلم العدو : يارى نداد آن دشمن را . و اسلم امره الى الله : سپرد كار خود را به خدا . و اسلمت الارض : رويانيد آن زمين درخت سلم را . و اسلمت اليه اسلاما : بيع سلم كرد او را . و نيز اسلام : فروگذاشتن .
اسلام
اسلام
(
esl m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دين حضرت پيغمبر خاتم النبيين محمد ابن عبد اللّه صلى إله عليه و آله كه ناسخ همهء اديان است و تا روز رستخيز باقى و برقرار خواهد بود . و اسلام آوردن ف ل . :
مسلمان شدن و در دين اسلام داخل گشتن . و گفتن كلمهء طيبهء لا إله الا اللّه محمدا رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله . و دين اسلام ا . :
دين پيغمبر آخر الزمان . و اهل اسلام ج ا . : مسلمانان و كسانى كه متدين بدين اسلام مىباشند .
اسلامبول
اسلامبول
(
esl mbul
) (
esl mbol
) ا خ .
پ . شهر قسطنطنيه كه واقع است در روى بغاز قسطنطنيه و 190 ، 3 كيلومتر در جنوب شرقى شهر پاريس واقع شده و داراى 000 ، 270 نفر جمعيت است . و اين شهر را قبل از قسطنطين كه يكى از قباصرهء روم باشد بيزانس مىناميدند و اين پادشاه چون آنجا را پايتخت كرد باسم خود موسوم ساخته .
قسطنطنيه نام نهاد و در 1104 ميلادى سپاه صليب آنجا را تصرف كردند و در سال 857 هجرى و 1453 ميلادى سلطان محمد فاتح از سلاطين آل عثمان اين شهر را متصرف شده و در جزء ممالك اسلاميه داخل نمود و آن را پايتخت دولت قوىشوكت عثمانى قرار داد و باسلامبول موسوم كرد و تاكنون كه سال هجرى 1318 است مطابق با 1900 مسيحى پايتخت و كرسى ممالك عثمانى و مقر سلطنت قوىشوكت اسلاميه است ( از سال 1922 كه حكومت جمهورى در تركيه استقرار يافته پايتخت به آنكارا منتقل گشته و از چند سال پيش از اين نام اسلامبول رسما به استانبول تبديل پيدا كرده است . )
اسلامبولى
اسلامبولى
(
esl mboli
) ص . پ . منسوب به اسلامبول .
اسلامى
اسلامى (
esl mi
) و اسلاميه
(
esl miye
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به اسلام
اسلة
اسلة
(
asalat
) ا . ع . واحد اسل يعنى يك اسل . مر . ( اسل ) . و هر گياه راست كه كجى نداشته باشد . و اسلة البعير : نرهء شتر . و اسلة الذراع : طرف باريك ذراع كه متصل به كف است . و اسلة اللسان : كنار زبان .
ج : اسلات و اسلة النصل : نوك پيكان .
و اسلة النعل : سر كفش .
اسلت
اسلت
(
aslat
) ص . ع . رجل اسلت :
مرد از بيخ بينى بريده .
اسلحباب
اسلحباب
(
eslehb b
) م . ع . راست و دراز و روشن شدن راه و جز آن .
اسلحة
اسلحة
(
aslehat
) ع . ج سلاح .
اسلحه
اسلحه
(
aslahe
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر نوع سلاح و ساز جنگ خواه از آهن باشد و يا جز آن مانند تير و نيزه و توپ و تفنگ و شمشير و خنجر و قمه و قداره و گرز و چوب و چماق .
اسلحه‌خانه
اسلحه‌خانه
(
aslahe - x ne
) ا . پ .
جبه‌خانه و محل نگاهداشتن اسلحهء جنگ .
اسلخ
اسلخ
(
aslax
) ص . ع . سخت سرخ .
و آنكه موى پيش سر وى رفته باشد .
اسلخاخ
اسلخاخ
(
eslex x
) م . ع . اسلخ اسلخاخا : بر پهلو خوابيد .
اسلط
اسلط
(
aslat
) ص . ع . فصيح‌تر يق اسلطهم لسانا .
اسلع
اسلع
(
asla '
) ص . ع . مرد كفيده پاى .
و مرد برص زده . ج : سلع (
sol '
) .
اسلغ
اسلغ
(
aslaq
) ص . ع . ناپخته . و سخت سرخ . و برص‌زده . و ناكس و فرومايه . و لحم اسلغ : گوشت ناپز كه زود نپزد .
اسلغباب
اسلغباب
(
esleqb b
) م . ع . اسلغب الطائر اسلغبابا : خار پرها درآورد چوزه پيش از سياه شدن .
اسلف
اسلف
(
aslof
) ع . ج سلف (
salf
) .
اسلم
اسلم
(
aslam
) ص . ع . سالم‌تر . و ملايم‌تر .
اسلم
اسلم
(
aslom
) ع . ج سلم (
salm
) .
اسلنج
اسلنج
(
aslanj
) ا . پ . نوعى از شنگ كه بتازى ذنب الخيل گويند .
اسلنطاء
اسلنطاء
(
eslent '
) م . ع . اسلنطا اسلنطاء : برآمد بسوى چيزى تا بنگرد آن را .
اسلنطاح
اسلنطاح
(
eslent h
) م . ع . اسلنطح اسلنطاحا : بر روى افتاد . و اسلنطح الوادى : فراخ و وسيع گرديد رودبار .
اسلنطاع
اسلنطاع
(
eslent '
) م . ع . به پشت خوابيدن و ستان خفتن يق اسلنطع الرجل اذا استلقى .
اسلنقاء
اسلنقاء
(
eslenq '
) م . ع . اسلنقى فلان اسلنقاء : بر قفا خفت فلان .