فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٩
اسلال
منسوب به اسكندريهء مصر .
اسكندريه
اسكندريه
(
eskandariye
) ا خ . پ .
نام بندرى در خاك مصر در لب درياى مديترانه كه 000 ، 600 نفر جمعيت دارد - و اين شهر را اسكندر مقدونيائى بنا نموده و باسم خود موسوم ساخت و داراى كتابخانه‌اى بود مشهور كه خليفهء دويم عمر رضى اللّه عنه در سال 640 ميلادى حكم بسوزاندن آن نمود و گفت حسبنا كتاب الله .
اسكنك
اسكنك (
eskenak
) و اسكنه
(
eskane
) ا . پ . افزارى از آهن و داراى دسته‌اى چوبين كه درودگران چوب را بدان سوراخ كنند .
اسكوار
اسكوار
(
askv r
) ا خ . پ . - مأخوذ از تركى - نام شهر حاكم‌نشين ايالت آلبانى از متصرفات سابق عثمانى كه در كنار غربى شبه جزيرهء بالكان واقع شده ( از سال 1904 استقلال يافته است ) و شهرى است بسيار خوش وضع و داراى 000 ، 24 نفر جمعيت و مساجد عالى و بازينت و باغهاى بسيار باصفا . و آن را اشقودره نيز گويند .
اسكوب
اسكوب
(
oskub
) ا . ع . آب‌ريزان .
و باران پيوستهء بزرگ قطره . و برقى كه بجانب زمين دراز و منتشر گردد . و هستهء خرما بنان نشانده . و كفشگر . و آهنگر .
اسكوبة
اسكوبة
(
oskubat
) ا . ع . فلكه‌اى كه بر سر خنور سر تنگ روغن و جز آن نهند . و پاره‌اى چوب كه در شكاف خيك كنند .
اسكوتلند
اسكوتلند
(
eskowtland
) ا . پ . يك جزء از سه جزء جزاير برتانى كبير كه داراى 000 ، 882 ، 4 نفر جمعيت است . مر . انگلستان .
اسكوخ
اسكوخ
(
oskux
) ا . پ . خريدارى .
و تفريق و جدائى .
اسكوف
اسكوف
(
oskuf
) ا . ع . كفشگر .
اسكولاپ
اسكولاپ
(
eskul p
) ا خ . پ . - مأخوذ از يونانى - رب النوع علم طب .
اسكيز
اسكيز (
eskiz
) و اسكيزه
(
eskize
) ا . پ . برجستگى ستور و جفته و آليز انداختن آن .
اسكيمو
اسكيمو
(
eskimo
) ا . پ . گروهى از مردمان قطبى كه در گروانلاند مسكن دارند . و نيز مردمانى كه در اراضى ما بين خليج هودسن و تنگهء بهرنگ مسكن دارند از نژاد اسكيمو مىباشند .
و همچنين گروه چوچ را كه در سبير روسيه مسكن دارند از اين نژاد مىدانند .
اسگر
اسگر
(
osgor
) ا . پ . خارپشت بزرگ تيرانداز .
اسل
اسل
(
asal
) ا . ع . نيزه . و تير . و خار خرمابن . و هرچه تيز و باريك باشد از شمشير و كارد و جز آن . و گياهى بسيار شاخ و بىبرگ كه در آب ايستاده رويد و از آن حصير بافند و به فارسى دوخ نامند .
اسلاء
اسلاء
(
asl '
) ع . ج سلا .
اسلاء
اسلاء
(
esl '
) م . ع . بىبيم شدن قوم از ددگان . و اسلاه عنه : فراموش كنانيد او را از آن چيز . و خرسند و بىغم گردانيد .
اسلاب
اسلاب
(
asl b
) ع . ج سلب (
salab
) .
اسلاب
اسلاب
(
esl b
) م . ع . اسلبت الناقة اسلابا : بچهء ناتمام افگند آن ماده‌شتر . و بمرد بچهء آن ماده شتر . و اسلب الشجر : افتاد برگ و بار آن درخت .
اسلات
اسلات
(
asal t
) ع . ج اسلة (
asalat
) .
اسلاح
اسلاح
(
esl h
) م . ع . سبب شدن مر غائط و پليدى انداختن .
اسلاس
اسلاس
(
esl s
) م . ع . اسلست النخلة اسلاسا : رفت بيخ شاخهء خرما بن .
و اسلست الناقة : بچهء ناتمام افگند آن ماده شتر .
اسلاع
اسلاع
(
asl '
) ع . ج سلع (
sel '
) . و اسلاع الفرس : گوشتى كه چون اسب فربه باشد آويزان گردد بر آن هر دو رگ رانش كه تا پاشنه واقع شده‌اند .
اسلاع
اسلاع
(
esl '
) م . ع . اسلع اسلاعا :
شكسته سر گرديد .
اسلاف
اسلاف
(
asl f
) ع . ج سلف (
self
) و (
salaf
) .
اسلاف
اسلاف
(
asl f
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - پيشينيان و پدران در گذشته . و اسلاف و اعقاب : پدران و پسران .
اسلاف
اسلاف
(
esl f
) م . ع . اسلف الرجل اسلافا : بها پيش داد آن مرد . و يق استسلف منه دراهم فاسلفه اسلافا : وام خواست از وى درمى چند پس وام داد او را .
و اسلفت عليه اسلافا فتسلف (
tasallafa
) : بها پيش دادم او را پس بها پيش گرفت . و اسلف الارض : هموار نمود آن زمين را بماله و آماده نمود آن را براى كشت .
و اسلف المراة : به چهل و پنج سالگى رسيد آن زن .
اسلاق
اسلاق
(
asl q
) ع . ج سلقة (
salqat
) .
اسلاق
اسلاق
(
esl q
) م . ع . اسلق اسلاقا :
شكار كرد گرگ ماده . و اسلق العود فى العروة : داخل كرد آن چوب را در دستهء كوزه و جز آن . و نيز اسلاق : خرجين بندهاى جوال و جز آن را درهم داخل كردن .
اسلاك
اسلاك
(
asl k
) ع . ج سلكة (
selkat
) .
اسلاك
اسلاك
(
esl k
) م . ع . اسلكه اياه اسلاكا : پا سپر كنانيد آنجاى را . و كذا اسلك اياه و فيه و عليه . و اسلك يده فى الجيب : در آورد دست خود را در جيب . و اسلكه فيه : دركشيد وى را در آن .
اسلال
اسلال
(
asl l
) ع . ج سلة (
sallat
) .
اسلال
اسلال
(
esl l
) ا . ع . دزدى . و پاره و رشوه .
اسلال
اسلال
(
esl l
) م . ع . اسله اسلالا :