فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٧
اسكاتة
گفت . و تكلم فما اسقط كلمة او فى كلمة : خطا نكرد در سخن . و اسقط يديه ( مجهولا ) : خطا كرد و پشيمان شد .
و سرگشته گرديد .
اسقاط
اسقاط
(
esq t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز كهنه و مندرس و بيكاره و نبهره و بىفايده و بىمصرف .
اسقاع
اسقاع
(
esq '
) م . ع . اسقع لونه ( مجهولا ) اسقاعا : برگرديد گونهء او .
اسقاف
اسقاف
(
esq f
) م . ع . اسقفت البيت اسقافا : سقف بنا كردم براى آن خانه .
اسقال
اسقال
(
esq l
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - پياز عنصل و پياز دشتى .
اسقالان
اسقالان
(
asq l n
) ا خ . ع . نام شهر قديم فلسطين . و نام بندرى در كنار بحر الروم .
اسقام
اسقام
(
asq m
) ع . ج سقم (
saqam
) .
اسقام
اسقام
(
esq m
) م . ع . بيمار گردانيدن .
و اسقمه الله : بيمار گرداناد ويرا خداى .
اسقان
اسقان
(
asq n
) . ج ا . ع . كمرهاى باريك .
اسقان
اسقان
(
esq n
) م . ع . اسقن سيفه اسقانا : تمام كرد جلاى شمشير خود را .
اسقب
اسقب
(
asqob
) ع . ج سقب (
saqb
) .
اسقح
اسقح
(
asqah
) ص . ع . رجل اسقح :
مردى كه موى پيش سرش رفته باشد .
اسقطرى
اسقطرى
(
osqotr
) ا خ . ع . جزيرهء سقوطر .
اسقع
اسقع
(
asqa '
) ا . ع . مرغى به قدر گنجشك سبز پر سپيد سر . ج : اساقع .
اسقع
اسقع
(
asqa '
) ص . ع . هر اسب و هر مرغ سپيد سر .
اسقف
اسقف
(
asqaf
) ص . ع . مرد دراز بالا .
و مرد بزرگ استخوان . و شتر بىپشم . و شتر مرغ كج گردن و خم و كج . و ا . آرد و دقيق .
اسقف
اسقف
(
asqaf
) و (
osqof
) ا . ع . دراز اكجى .
اسقف
اسقف
(
osqof
) و (
osqoff
) ا . ع . پيشواى ترسايان در دين . و پادشاه فروتنى نمايندهء ترسايان در رفتار و روش خود . و دانشمند ترسايان . و بالاتر از كشيش و كمتر از مطران ج : اساقف و اساقفة .
اسقفة
اسقفة
(
osqoffat
) ا خ . ع . نام روستائى در اندلس .
اسقفية
اسقفية
(
osqofiyat
) ا . ع . اجتهاد اسقف در دين ترسائى .
اسقل
اسقل
(
asqal
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - پياز عنصل .
اسقلبياس
اسقلبياس
(
asqalbi s
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - نام داروئى كه اسكلپياس گويند .
اسقلطس
اسقلطس
(
esqaltos
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - نوعى از موميائى كه بتازى فقر اليهود نيز گويند .
اسقليوس
اسقليوس
(
asqalyus
) ا خ . ع . نام طبيبى يونانى .
اسقنبه
اسقنبه
(
esqenbe
) ا خ . پ . شيطان و ابليس .
اسقنقور
اسقنقور
(
esqanqur
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - سقنقور .
اسقور
اسقور
(
osqur
) ا . پ . آبى كه در وضو و غسل و طهارت استعمال كنند . و خارپشت .
اسقورديون
اسقورديون
(
osqurdiun
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - موسير كه بتازى ثوم الحية نيز گويند .
اسقورون
اسقورون
(
osqurun
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - خبث الحديد .
اسقولو
اسقولو
(
osqulu
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى . گاو دريائى .
اسقولوس
اسقولوس
(
osqulus
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - سريش .
اسقولوفندريون
اسقولوفندريون
(
esqulufandaryun
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - پرسياوشان .
اسقية
اسقية
(
asqiat
) ع . ج سقاء و سقى (
seqy
) و (
saqiy
) .
اسقيروس
اسقيروس
(
esqirus
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - هر مادهء مرضى صلب و غير موجع و بدون سرخى .
اسقيل
اسقيل
(
esqil
) ا . ع . - مأخوذ از يونانى - پياز عنصل .
اسك
اسك
(
ask
) و (
esk
) ا . پ . پيك و قاصد و نامه‌بر . و الاغ و اسبى كه در راهها جهت قاصد و چپر و پست بندند .
اسك
اسك
(
ask
) ا خ . پ . نام دهى در لاريجان طبرستان كه داراى آب گرم معدنى است .
اسك
اسك
(
ask
) و (
esk
) و (
esak
) ع . ج اسكة (
askat
) .
اسك
اسك
(
asakk
) ص . ع . گوش بريده .
و خرد گوش از مردم و جز آن . و كر و اصم ج . سكّ .
اسك
اسك
(
asakk
) ا . ع . شتر مرغ نر . و شتر مرغ نر روان شكم . و ا خ . نام اسبى .
اسكاب
اسكاب
(
esk b
) ا . ع . كفشگر . و آهنگر .
اسكابة
اسكابة
(
esk bat
) ا . ع . فلكه‌اى كه بر سر خنورهاى سر تنگ روغن و جز آن نهند .
و پارهء چوبى كه در شكاف خيك كنند .
اسكات
اسكات
(
ask t
) ا . ع . اوباش . و بقيهء هر چيزى . و روزهاى معتدل پس از گرما .
اسكات
اسكات
(
esk t
) م . ع . اسكت اسكاتا :
قطع شد سخن او و تكلم نكرد . و نيز اسكات :
خاموش كردن .
اسكات
اسكات
(
esk t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خاموشى و سكوت . و تسلى . و آرامى و تسكين .
و فرونشاندگى . و خاطر نوازى . و اسكات دادن ف م . : فرونشاندن . و آرام كردن و تسلى دادن .
اسكاتة
اسكاتة
(
esk tat
) م . ع . سكت عنه سكتا و سكوتا و سكاتا و ساكوتة و اسكاتة ( از باب نصر ) : خاموش شد يق