فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٠
اسحوب
روى نيكوى با اعتدال .
اسجد
اسجد
(
asjad
) ص . ع . آماسيده پاى . ج :
سجد (
sojd
) .
اسجر
اسجر
(
asjar
) ا . ع . حوض و آبگير پاكيزه گل . و شير بيشه .
اسجر
اسجر
(
asjar
) ص . ع . سرخ چشم .
اسجل
اسجل
(
asjal
) ص . ع . ضرع اسجل :
پستان فروهشتهء فراخ پوست .
اسجم
اسجم
(
asjam
) ص . ع . شترى كه بانگ نكند .
اسجوعة
اسجوعة
(
osjuat
) ا . ع . سخن مقفى .
ج : اساجيع . بينهم اسجوعة : سخنان مسجع و مقفى مىگويند .
اسجهرار
اسجهرار
(
esjehr r
) م . ع . اسجهرت الرياح اسجهرارا : پيش آمد باد . و اسجهرت السراب : نمودار و ناپديد شد سراب . و اسجهر النبات : باليد گياه و منبسط و گسترده گرديد .
اسحاء
اسحاء
(
esh '
) م . ع . اسحى فلان اسحاء : بسيار شد در نزد فلان اسحية يعنى تراشهء كاغذ و تراشه و ريزهء هر چيزى . و اسحى الكتاب : مهر كرد نامه را .
اسحات
اسحات
(
ash t
) ع . ج سحت (
soht
) و (
sohot
) .
اسحات
اسحات
(
esh t
) م . ع . است السحت :
حرام ورزيد . و اسحت فى تجارته :
كسب حرام كرد و حرام ورزيد . و اسحت الشيى : از بيخ بركند آن چيز را . و اسحتت تجارته : بد شد تجارت او و حرام گرديد .
اسحار
اسحار
(
ash r
) ع . ج سحر (
sahr
) و (
sohr
) و (
sahar
) . و مقطعة الاسحار ا . : خرگوش .
اسحار
اسحار
(
esh r
) م . ع . در سحر شدن .
و هنگام سحر به جائى رفتن .
اسحار
اسحار (
ash rr
) و (
esh rr
) و اسحارة
(
ash rrat
) و (
esh rrat
) ا . يك نوع تره‌اى كه ستور را فربه مىكند .
اسحاره
اسحاره
(
ash re
) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - تودرى .
اسحاف
اسحاف
(
esh f
) م . ع . اسحف اسحافا :
فروخت سخفة يعنى پيه پشت را . و اسحفت الريح السحاب : برد باد ابر را .
اسحاق
اسحاق
(
esh q
) م . ع . اسحق الثوب اسحاقا : كهنه شد جامه . و اسحق حف البعير : سوده شد سپل شتر . و اسحق الضرع : خشك شد پستان شيرده و بر شكم چسبيد . و اسحق فلانا : دور گردانيد فلان را .
اسحاق
اسحاق
(
esh q
) ا خ . ع . مر . اسحق .
اسحاقية
اسحاقية
(
esh qiyat
) ج ا خ . ع . نام قبيله‌اى .
اسحال
اسحال
(
ash l
) ع . ج سحل (
sahl
) .
اسحال
اسحال
(
esh l
) م . ع . اسحل فلانا اسحالا : يافت فلان را كه مردم دشنام مىدادند او را .
اسحام
اسحام
(
esh m
) م . ع . اسحمت السماء اسحاما : ريخت آسمان باران خود را .
اسحت
اسحت
(
ashat
) ص . ع . عام اسحت :
سال قحط و بىنبات .
اسحر
اسحر
(
ashar
) ص . ع . ساحرتر و شعبده‌بازتر .
اسحفان
اسحفان
(
oshof n
) ا . ع . گياهى قرون‌دار مانند لوبيا كه آن را نخورند و نچرانند و در مداواى عرق النسا به كار برند .
اسحق
اسحق
(
eshaq
) ا خ . ع . پور حضرت ابراهيم خليل الرحمن و جد بنى اسرائيل - و از برادر خود اسمعيل 14 سال كوچكتر بود . مر .
ابراهيم .
اسحل
اسحل
(
eshel
) ا . ع . درختى كه به چوب آن مسواك كنند .
اسحلان
اسحلان
(
oshal n
) ص . ع . شاب اسحلان : جوان دراز بالا . و جوان فروهشتهء تنك موى جاى جاى سترده سر .
اسحلانى
اسحلانى
(
eshel niy
) ص . ع . رجل اسحلانى اللحية : مرد دراز ريش .
اسحلانية
اسحلانية
(
eshel niyat
) ص . ع . امراة اسحلانية : زن بشگفت آرندهء دراز بالاى نيكو صورت .
اسحم
اسحم
(
asham
) ا . ع . گيسو . و ابر .
و خونى كه در هنگام سوگند خوردن دست خود را در آن غوطه دهند . و شب . و سرپستان .
خيك مى و ا خ . نام بتى .
اسحم
اسحم
(
asham
) ص . ع . اسود و سياه .
اسحمان
اسحمان
(
esham n
) ا . ع . سياه از هر چيزى و ا خ . نام كوهى .
اسحمان
اسحمان
(
oshom n
) ا . ع . نام درختى .
اسحنطار
اسحنطار
(
eshent r
) م . ع . اسحنطر الرجل اسحنطارا : دراز كشيد آن مرد .
و بر روى افتاد آن مرد . و اسحنطر فلان :
ميل كرد فلان . و اسحنطر الشيى : پهن گرديد آن چيز . و دراز گرديد آن چيز .
اسحنفار
اسحنفار
(
eshenf r
) م . ع . اسحنفر اسحنفارا : تيز رفت و بشتافت . و اسحنفر المطر : بسيار باريد باران . و اسحنفر الطريق : راست و درست شد آن راه و اسحنفر الخطيب : فراخى يافت آن خطيب در سخن .
و نيز اسحنفار : روان خواندن خطبه .
و بشتاب خواندن آن .
اسحنكاك
اسحنكاك
(
eshenk k
) م . ع . اسحنكك الليل : تاريك و سياه شد شب و اسحنكك الكلام عليه : دشوار شد و متعذر گرديد سخن بر وى .
اسحوان
اسحوان
(
oshov n
) ص . ع . نيكو صورت دراز بالا . و بسيار خوار و پرخور .
اسحوب
اسحوب
(
oshub
) ص . ع . بسيار خوار و بسيار نوش .