فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٩
اسجح
استئلاكا : پيغام برد .
استيم
استيم
(
astim
) ا . پ . آستين جامه . و دهانهء ظروف و اوانى .
استيم
استيم
(
estim
) ا . پ . چرك و ريم جراحت .
و جراحتى كه كرك شده باشد يعنى سرما خورده و ورم و آماس كرده باشد . و سرمائى كه بر جراحت زند و آن را بياماساند . و جراحتى كه سرش بهم آمده و درونش پر از ريم بود .
استئماء
استئماء
(
este'm '
) م . ع . استأمى امة : كنيزك گرفت .
استئمار
استئمار
(
este'm r
) م . ع . استأمره استئمارا : مشورت كرد او را .
استئماع
استئماع
(
este'm '
) م . ع . استأمع الرجل : امع گرديد آن مرد . مر . امّع .
استئمام
استئمام
(
este'm m
) م . ع . استأمها استئماما : مادر گرفت او را .
استئمان
استئمان
(
este'm n
) م . ع . استأمنه استئمانا : اعتماد كرد او را و امين يافت .
و زنهار خواست از وى . و استأمن اليه :
در زنهار وى درآمد .
استيمان
استيمان
(
estim n
) م . ع . استيمنه استيمانا : سوگند داد او را . و استيمن به : مبارك شد .
استئناء
استئناء
(
este'n '
) م . ع . استأنى استئناء : درنگ كرد . و استأنى به :
انتظار كشيد آن را .
استئناس
استئناس
(
este'n s
) م . ع . استأنس به استئناسا : آرام يافت به آن و رفت توحش او . و استأنس الوحشى : احساس كرد وحشى آدمى را . و استأنس الرجل :
دستورى خواست آن مرد . و نيك نگريست و بشناخت .
استيناس
استيناس
(
estin s
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خوگرفتگى و انس‌گرفتگى . و انس و محبت و الفت .
استئناف
استئناف
(
este'n f
) م . ع . استأنف الكلام استئنافا : آغاز نمود در كلام و شروع كرد در آن . و استئناف : از سر گرفتن كار .
استيناف
استيناف
(
estin f
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - از سرگرفتگى . و مجلس استيناف : آن مجلس از محاكمات كه در آن مرافعه را از نورسيدگى مىكنند .
استينه
استينه
(
astine
) ا . پ . آستينه و تخم .
هر مرغى .
استئوار
استئوار
(
este'v r
) م . ع . استأور الرجل استئوارا : ترسيد آن مرد و شتابى كرد در تاريكى . و استأورت الابل :
رميدند آن شتران و پريشان شدند در زمين نرم - و هرگاه در زمين سخت و سنگستان رمند استوارت گويند . و استأور القوم غضبا : سخت خشمگين شدند آن گروه . و استأور البعير : آمادهء برجستن شد آن شتر .
استيهاب
استيهاب
(
estih b
) م . ع . بخشيدن خواستن .
استيهار
استيهار
(
estih r
) م . ع . چون واوى باشد به يقين دانستن و انا مستوهر به اى مستيقن . و چون يائى بود يق استيهر فى الامر : درست كرد در آن كار . و استيهر فلان : بىخود و بىخرد گرديد فلان و رفت عقل او . و استيهر الرجل : يقين كرد آن مرد در كار ( كاستوهر ) . و استيهر الحمر : ترسيدند خران و فزع كردند .
و استيهر بابلك : عوض كن شتر خود را بشتر ديگرى . و انا مستيهر به اى مستيقن به .
استئهال
استئهال
(
este'h l
) م . ع . استأهله استئهالا : سزاوار و شايستهء آن شد . و استأهل فلان : خريد و خورد فلان اهالة را . مر . اهالة .
اسج
اسج
(
osoj
) ج ا . ع . شتر ماده‌هاى تيز رفتار و سج نيز گويند .
اسجاح
اسجاح
(
esj h
) م . ع . آسان داشتن . و عفو كردن و درگذشتن . و اذا ملكت فاسجح اى سهل و احسن العفو . و اذا سألت فاسجح اى ارفق و سهل الفاظك . الحديث :
قال على بن ابي طالب عليه السلام يوم الجمل لعايشة كيف رأيت صنع الله بك يا حميراء فقالت له ملكت فاسجح .
اسجاد
اسجاد
(
asj d
) م . ع . پول جزيه . و پول باج و خراج .
اسجاد
اسجاد
(
asj d
) و (
esj d
) ا . ع . جهود و ترسا . و دراهم الاسجاد : نوعى از درم كه بر آن صورت صنمى نقش كرده‌اند كه آن را سجده مىكردند .
اسجاد
اسجاد
(
esj d
) م . ع . اسجد اسجادا :
خم شد . و سرنگون كرد . و اسجد فلان :
پيوسته بر يك جا نگريست فلان به چشم خمارناك .
اسجاع
اسجاع
(
asj '
) ع . ج سجع (
saj '
) .
اسجاف
اسجاف
(
asj f
) ع . ج سجف (
sajf
) .
اسجاف
اسجاف
(
esj f
) م . ع . اسجف الستر اسجافا : فروهشت پرده را . و اسجف الليل : تاريك شد شب . و اسجف البيت :
فروهشت بر خانه پرده را .
اسجال
اسجال
(
esj l
) م . ع . اسجله اسجالا :
داد او را يك دول و يا دو دول . و اسجل الحوض : پر كرد حوض را از آب . و اسجل الرجل : بسيار خير گرديد آن مرد . و اسجل الناس : گذاشت مردمان را . و اسجل الامر لهم : رها كرد آن كار را براى ايشان .
اسجام
اسجام
(
esj m
) م . ع . اسجمت العين دمعها اسجاما : روان شد اشك چشم .
اسجح
اسجح
(
asjah
) ص . ع . وجه اسجح :