فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٨
استئلاك
و استوعى فلان فلانا : تنگ گرفت فلان بر فلان نفقه را .
استيعاب
استيعاب
(
esti b
) م . ع . همهء چيزى را گرفتن . و از بيخ بركندن يق استوعيت الشيى : گرفتم همهء آن چيز را .
استيعار
استيعار
(
esti ' r
) م . ع . دشوار شمردن .
و دشخوار يافتن جاى و راه را .
استيعال
استيعال
(
esti ' l
) م . ع . استوعل اليه :
پناه برد بوى . و استوعل الوعل : بر كوه رفت بز كوهى .
استيغال
استيغال
(
estiq l
) م . ع . استوغل استيغالا : شست زهار و زير بغل خود را .
استيفا
استيفا
(
estif '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حساب و خشكامار . و حساب دفتر وزارت ماليه .
و حساب دفتر يك ولايت و يا يك بلوك . و استيفاى حق : گرفتن تمام و همگى حق . و استيفاى ولايت : حساب ولايت . و وزارت استيفا : وزارت ماليه .
استيفاء
استيفاء
(
estif '
) م . ع . طلب تمام كردن .
و تمام گرفتن يق اوفيته حقه ايفاء : به تمام گزاردم حق او را فاستوفاه : پس گرفت تمام آن را .
استئفاد
استئفاد
(
este'f d
) م . ع . استأفد استئفادا : نزديك شد .
استئفار
استئفار
(
este'f r
) م . ع . استأفر البعير استئفارا : نشاط كرد آن شتر و فربه شد پس از مشقت و لاغرى .
استيفار
استيفار
(
estif r
) م . ع . استوفر عليه حقه : تمام گرفت حق او را .
استيفاز
استيفاز
(
estif z
) م . ع . استوفز فى قعدته : در سر پاى و دروا نشست .
استيفاض
استيفاض
(
estif z
) م . ع . شتافتن . و دويدن .
و شتابانيدن . و راندن . و دوانيدن . و پراكنده شدن شتران . و از شهر بدر كردن و نفى نمودن .
استيفاق
استيفاق
(
estif q
) م . ع . توفيق خواستن از خداى . و توفيق يافتن . و بر صواب بودن در حجت .
استيقاح
استيقاح
(
estiq h
) م . ع . سخت شدن سم . و شوخ گرفتن .
استيقاد
استيقاد
(
estiq d
) م . ع . آتش افروختن .
و افروخته شدن آتش ( لازم و متعدى ) .
استيقار
استيقار
(
estiq r
) م . ع . بار از سر كسى ستدن . و استوقرت الابل : فربه شدند شتران . و استوقر و قره طعاما : گرفت بار آن را طعام .
استيقاط
استيقاط
(
estiq t
) م . ع . استوقط المكان استيقاطا : مغاك شد آنجاى .
استيقاظ
استيقاظ
(
estiq z
) م . ع . بيدار و هوشيار بودن . و استيقط الخلخال و الحلى :
بانگ كرد پاى برنجن و جز آن از پيرايه .
استيقاع
استيقاع
(
estiq '
) م . ع . استوقع استيقاعا : ترسيد . و استوقع السيف :
هنگام تيز كردن آن شمشير رسيد . و استوقع الامر : چشم داشت و منتظر شد وقوع آن كار را .
استيقاف
استيقاف
(
estiq f
) م . ع . ايستادن خواستن و استوقفته و عليه : خواستم از وى ايستادن را .
استيقان
استيقان
(
estiq n
) م . ع . استيقنه و به استيقانا : بتحقيق دانست آن را .
استيقاه
استيقاه
(
estiq h
) م . ع . استيقه استيقاها : بندگى و فرمانبردارى كرد او را .
استيك
استيك
(
asetik
) ص . پ . - مأخوذ از فرانسه - موصوف آن كلمهء اسيد است يعنى سركه‌اى .
و اسيد استيك باصطلاح كيميا جوهر سركه را گويند .
استيكاء
استيكاء
(
estik '
) م . ع . استوكت الناقة استيكاء : پيه‌ناك شد آن ماده شتر .
و استوكى السقاء : پر گرديد آن مشك .
و استوكى البطن : برنيامد بول و غائط از شكم .
استيكاث
استيكاث
(
estik s
) م . ع . ناشتا شكستن .
استيكاح
استيكاح
(
estik h
) م . ع . ستبر و آگنده گوشت گرديدن چوزه . و بخل كردن در بخشيدن يق ما له فاستوكح اى امسك و لم يعط .
استيكاع
استيكاع
(
estik '
) م . ع . استوكعت معدته : سخت شد طبيعت او . و استوكع السقاء : استوار گرديد آن مشك و محكم و سخت شد درزهاى آن .
استيكاف
استيكاف
(
estik f
) م . ع . چكانيدن .
و چكيدن خواستن الحديث : توضأ فاستوكف ثلثا ثلثا : يريد غسل يديه و قيل بالغ فى غسل اليه حتى و كف منها الماء .
استئكال
استئكال
(
este'k l
) م . ع . استأكله الشيى استئكالا : خواست از وى تا آن چيز را لقمه سازد براى او . و هو يستاكل الضعفاء : او مىگيرد مال مردمان ضعيف را .
استئكام
استئكام
(
este'k n
) م . ع . استأكم الموضع استئكاما آكمة گرديد آنجاى . ( مر . آكمة ) . و استاكم مجلسه :
پاسپر يافت مجلس را .
استيكام
استيكام (
estik m
) و استيكان
(
estik n
) ا . پ . - مأخوذ از روسى - پياله و فنجان و ساتكين . و پيالهء چاىخورى و شرابخورى .
استيلا
استيلا
(
estil
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - غلبه و دست يافتگى و قدرت و احاطه .
استيلاء
استيلاء
(
estil '
) م . ع . استولى عليه استيلاء اى غلب عليه و تمكن منه : غالب شد و دست يافت به روى . و استولى على الامر اى بلغ الغاية فيه : بپايان آن كار رسيد .
استيلاخ
استيلاخ
(
estil x
) م . ع . تر شدن زمين .
استيلاغ
استيلاغ
(
estil q
) م . ع . باك ناداشتن از نكوهش .
استئلاك
استئلاك
(
este'l k
) م . ع . استألك