فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٧
استيعاء
زناد الضلالة : فلان بر مىفروزد آتش گمراهى را .
استئراب
استئراب
(
este'rab
) م . ع . استأرب استئرابا : مديون و وام‌دار شد .
استيراخ
استيراخ
(
estir x
) م . ع . تر شدن زمين .
استيراد
استيراد
(
estir d
) م . ع . آمدن بر آب و جز آن . و حاضر آمدن بر آبخور .
استئراض
استئراض
(
este'r z
) م . ع . استأرضت القرحة استئراضا : ريمناك شد آن قرحه و فاسد گشت .
استيراط
استيراط
(
estir t
) م . ع . استورط فى الامر استيراطا : در آويخت در كار دشوار و راه رهائى نيافت .
استيزاء
استيزاء
(
estiz '
) م . ع . استوزى فى الجبل : برآمد بر آن كوه .
استيزار
استيزار
(
estiz r
) م . ع . استوزره الملك : وزارت خواست از او پادشاه .
و استوزر فلانا : وزير گردانيد فلان را .
و وزارت خواست از فلان . و استوزره :
برد او را . و در پناه آورد او را و حراست كرد او را . و نيز استيزار : گرد كردن و فراهم آوردن .
استيزاع
استيزاع
(
estiz '
) م . ع . استوزعت الله سبحانه شكر نعمته : الهام خواستم از خداى تعالى شكر نعمت او را پس الهام كرد من را .
استئزاق
استئزاق
(
este'z q
) م . ع . استوزق على فلان ( مجهولا ) : تنگ شد جاى بر فلان .
استيزه
استيزه
(
estize
) ا . پ . ستيزه . و لجاجت و خشم . و جنگ . و كين و خصومت .
استئساء
استئساء
(
este's '
) م . ع . تسلى و دلنوازى خواستن .
استيساء
استيساء
(
estis '
) م . ع . استوسيته استيساء : گفتم با و كلمهء و اسنى را يعنى يارى ده مرا .
استيساخ
استيساخ
(
estis x
) م . ع . ريمناك شدن .
استئساد
استئساد
(
este's d
) م . ع . استأسد استئسادا : مانند شير شد و شيرى نمود .
و استأسد عليه : دلير شد بر وى . و استاسد النبت : دراز شد روئيدگى آن كشت و بكمال رسيد . و استوسد ( مجهولا ) : برانگيخته شد .
استيساد
استيساد
(
estis d
) م . ع . برانگيختن . و به هيجان آوردن .
استيسار
استيسار
(
estisar
) م . ع . استيسر له الامر استيسارا : آسان شد بر وى كار . و آماده گشت .
استيساع
استيساع
(
estis '
) م . ع . فراخ گرديدن و وسيع شدن . و قبول وسعت يافتن .
استيساق
استيساق
(
estis q
) م . ع . استوسقت الابل استيساقا : فراهم آمدند شتران .
استيسان
استيسان
(
estis n
) م . ع . خوانباك گرديدن و غنودن . و پينك‌زده شدن .
استيشاء
استيشاء
(
estic '
) م . ع . خواندن . و جنبانيدن هر چيزى را . و استوشى فرسه : بر آورد همهء تك اسب خود را . و استوشى فلان بعقبه : بپاشنه زد فلان اسب را تا تيز رود .
استيشار
استيشار
(
estic r
) م . ع . دندان را تيز و تند و تنك كردن خواستن .
استيشاع
استيشاع
(
estic '
) م . ع . آب كشيدن .
استيشاغ
استيشاغ
(
estic q
) م . ع . با دول پاره و دريده آب كشيدن .
استيشام
استيشام
(
estic m
) م . ع . و شم كردن خواستن ( مر . وشم ) . الحديث : لعن الله الواشمة و المستوشمة .
استيصاء
استيصاء
(
estis '
) م . ع . وصيت پذيرفتن و قبول كردن وصيت . الحديث : استوصوا بالنساء خيرا فانهن عوان عندكم .
استيصاد
استيصاد
(
estis d
) م . ع . حظيرة ساختن در كوه .
استيصاف
استيصاف
(
estis f
) م . ع . و استوصفت الطبيب لدائى استيصافا : علاج پرسيدم از طبيب براى درد خود .
استئصال
استئصال
(
este's l
) م . ع . استأصل الشيئ استئصالا : ثابت و برقرار شد آن چيز . و قوى گشت . و استأصل الشيئ :
از بيخ بر كند آن چيز را و قطع كرد آن را . و استأصل الله الكفار : هلاك گرداند خداى همهء كافران را و از بيخ بركند آنها را .
استيصال
استيصال
(
estis l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - از بيخ و بن بركندگى . و پايمالى .
و انعدام و هلاكت . و ستوه‌آمدگى . و فقر و فلاكت و كثرت احتياج . و پريشان روزگارى .
استيضاح
استيضاح
(
estiz h
) م . ع . آشكار كردن خواستن . و استوضح الشيى : دست بر بالاى چشم گذاشته نگريست تا ببيند آن چيز را .
و استوضح فلانا امرا : سؤال كرد از فلان تا آشكار و واضح كند آن كار را .
استيضاح
استيضاح
(
estiz h
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلب وضوح كردن . و واضح و آشكارا شدن كارى را خواستن .
استيضاع
استيضاع
(
estiz '
) م . ع . استوضع منه استيضاعا : كم كردن خواست از آن .
استيضام
استيضام
(
estiz m
) م . ع . ستم كردن .
استيطاء
استيطاء
(
estit '
) م . ع . استوطع الموضع استيطاء : كوفته و سپردهء زير پا يافت آن موضع را .
استيطان
استيطان
(
estit n
) م . ع . جاى باش ساختن . و استوطن الرجل البلد :
وطن قرارداد آن مرد آن شهر را .
استيظاف
استيظاف
(
estiz f
) م . ع . تمام فراگرفتن يق استوظفه اى استوعبه .
استيعاء
استيعاء
(
esti ' '
) م . ع . از بيخ بركندن و بريدن .
و استوعيت الشيى : گرفتم همهء آن چيز .