فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٦

استيراء

استيثاج

(

estis j

) م . ع . آويختن بعض از گياه در بعضى و تمام بالا گرديدن آن . و بسيار شدن شتران . و استوثج الرجل المال : بسيار مال گرديد آن مرد .

استئثار

(

este's r

) م . ع . استأثر على اصحابه استئثارا : برگزيد چيزهاى نيكو را براى خود نه براى ياران خود . و استأثر بالشيى : به خودى خود به اين چيز پرداخت . و براى خود گزيد آن را . و استأثر الله بالبقاء و بالعدل : براى خود برگزيد خداى تعالى بقا و عدل را . و استأثر الله بفلان : دربارهء كسى گويند كه بميرد و اميد بخشايش وى باشد .

استيثار

(

estis r

) م . ع . بسيار خواستن چيزى را . و بسيار آمدن . و استوثر منه اى استكثر .

استيثاق

(

estis q

) م . ع . وثيقه گرفتن از كسى .

استيثان

(

estis n

) م . ع . فربه گرديدن شتران . و باقى ماندن چيزى . و استوار گرديدن چيزى . و دو فرقه گرديدن خرما بنان يعنى خرد و كلان . و پير و شتران شدن شتر بچگان . و استوثن من المال اى استكثر منه : بسيار مال شد . و مال بسيار ورزيد .

استيج

(

estij

) ا . ع . چوب كوچكى ميان كاواك كه بر آن رشتهء ريسيده پيچند براى تافتن .

و چيزى كه رشته را از دوك بدست بر آن پيچند .

استيجاب

(

estij b

) م . ع . مستحق گشتن و سزاوار شدن چيزى را .

استئجار

(

este'j r

) م . ع . استاجرته استئجارا : به مزد خواستم آن را .

استئجاز

(

este'j z

) م . ع . استأجز على الوسادة استئجازا : خم شد بر بالش و تكيه نكرد .

استيجاف

(

estijaf

) م . ع . شيفته و آشفته گردانيدن محبت دل كسى را و بردن آن را .

استئجال

(

este'j l

) م . ع . استأجلته استئجالا : مهلت خواستم از وى .

استيحاء

(

estiha '

) م . ع . جنبانيدن . و بفرستادن خواندن كسى را . و دريافتن خواستن . و استوحيناهم : فرياد خواستيم از ايشان .

استئحاد

(

este'h d

) م . ع . استأحد استئحادا : تنها گرديد و منفرد شد . و استاحد به : ندانست آن را .

استيحاش

(

estih c

) م . ع . اندوهگين شدن . و وحشت يافتن . و يق للمطاوع اوحشت الرجل ايحاشا فاستوحش :

به وحشت انداختم آن مرد را پس وحشت يافت .

استيحاش

(

estihac

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - وحشت و اضطراب . و بيم و ترس و هول . و استيحاش داشتن : ف ل . ترس و بيم و هول داشتن . و مضطرب بودن .

استيحال

(

estihal

) م . ع . گل‌ناك شدن جاى .

استيخ

(

estix

) ا . پ . هر چيز بلند و دراز و راست مانند ستون و كوه .

استيخاء

(

estixa '

) م . ع . استوخى بنى فلان استيخاء : خبر خواست از بنى فلان .

استئخاذ

(

este'x z

) م . ع . گرفتن . و مالك شدن چيزى را .

استئخار

(

este'x r

) م . ع . استأخر استئخارا : سپس ماند . و درنگ كرد .

استيخام

(

estix m

) م . ع . گران و نا گوارد شدن طعام و جز آن .

استئداء

(

este'd '

) م . ع . استأدى الامير عليه استئداء : يارى و نصرت خواست از امير بر وى . و استأدى فلانا مالا : مصادره كرد فلان را و گرفت از وى مال را .

استيداء

(

estid '

) م . ع . استودى بحقه استيداء : اقرار كرد به حق او .

استئداب

(

este'd b

) م . ع . استأدب استئدابا : ادب گرفت . و ادب آموخت .

استيداع

(

estid '

) م . ع . نگاه داشتن خواستن وديعه را . الحديث : من استودع وديعة فهلك فلا ضمان عليه .

استيداف

(

estid f

) م . ع . قطره قطره چكانيدن پيه را . و باز كاويدن از خبر . و فراهم نمودن زن آب مرد را در زهدان . و دراز گرديدن گياه . و استودف لبنا فى الاناء :

سرگشاد آوند شير را . و مطلع شد بر آن .

استيداق

(

estid q

) م . ع . آزمند گشن گرديدن ماديان و جز آن .

استيداه

(

estid h

) م . ع . گرد آمدن شتران و رفتن آنها . و راست شدن كار . و سبك شمردن كسى را . و استودهت الابل او استيدهت : منقاد گرديدند شتران .

و استوده الخصم : مغلوب گرديد دشمن و كذا استيده الخصم .

استيدن

(

estidan

) ف ل . پ . بر پا شدن و ايستادن و قيام كردن . و ف م . آغاز نمودن و شروع كردن .

استيده

(

estide

) ص . پ . مر . ايستاده .

استئذان

(

este'z n

) م . ع . استأذنه استئذانا : دستورى خواست از وى .

استئذان

(

este'z n

) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دستورى و اجازه . و طلب اجازه و رخصت .

استير

(

astir

) ا . پ . يك قسم وزنه‌اى كه معادل شش درم و نيم است .

استيراء

(

estir '

) م . ع . آتش از آتش‌زنه بيرون آوردن خواستن . و فلان استورى