فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١
آتش‌دم
دادن و سوزانيدن و ترك دادن و ترك علاقه نمودن و بر سر غضب آوردن و بيقرار كردن و گرم ساختن و آتش زر : ا . رواج و رونق طلا و آتش زمزم : آفتاب و آتش سرد :
شراب لعلى . و طلا . و لب معشوق و آتش سودا : گرمى عشق و فكر و خيال و آتش سيال : شراب لعلى و آتش سيمابسان :
خورشيد و آتش مشجر : آتش زر و آتش مجسم : تيغ و شمشير آبدار و ديگر اسلحهء جنك و آتش نشاندن ف ل . :
فرونشاندن حريق . و قهر و غضب و خشم و آتش و آب : تيغ و شمشير و پيالهء بلوزين . و شراب انگورى . و آتش هفت مجمره ج ا خ . : سبعهء سياره و آتش هندى ا . : تيغ هندى .
آتش
آتش
(
tac
) ا . پ . آتش
آتش افرازه
آتش افرازه
(
tec - afr ze
) ا . پ .
تيرى از آتش كه بر هوا رود و آن را تير هوا و موشك نيز گويند .
آتش‌افروز
آتش‌افروز
(
tec - afrowz
) ا . پ .
آلتى از مخترعات يونانيان بهيئت كلهء آدمى كه سوراخ تنك دارد و چون آن را گرم كنند و در ميان آب فرو بخرند آن را بود كشد و اگر بكنار آتش ناافروخته گذارند همين‌كه گرم شد بخارى از سوراخش بر آتش وزد و آن را برافروزد .
و ا خ . مرغ ققنس و موكل آتشكده .
آتش‌افروز
آتش‌افروز
(
tec - afrowz
) ا . ماه يازدهم از سال يزدگردى .
آتش‌افروز
آتش‌افروز
(
tec - afrowz
) ا . پ .
كسى كه چند روز پيش از عيد نوروز در بازار و برزن بطور مسخره آتش افروزد و گدائى كند .
آتش‌افروز
آتش‌افروز
(
tec - afrowz
) ا . پ .
هر چيزى كه بدان آتش افروزند
آتش افروزنه
آتش افروزنه
(
tec - afrowzane
) ا . پ . هر چيزى كه بدان آتش افروزند مانند خاشاك و تراشهء چوب خشك و چقماق .
آتش‌آلود
آتش‌آلود (
tec - lud
) و آتش‌اندود
(
tec - andud
) ص . پاشيده شده روى آتش
آتش‌انگيز
آتش‌انگيز
(
tec - angeyz
) ص . پ .
آنكه آتش مىافروزد و فتنه‌انگيز .
آتش‌بار
آتش‌بار
(
tec - b r
) ص . پ . مشتعل و شعله‌دار . و ا . چخماق .
آتش‌باز
آتش‌باز
(
tec - b z
) ا . پ . قورخانه‌چى و توپ‌انداز . و صاعقه .
آتشبازى
آتشبازى
(
tec - b zi
) ا . پ . آنچه از باروت سازند و در جشنها و عيشها آتش زنند .
آتش‌بان
آتش‌بان
(
tec - b n
) ا . پ . شيطان و جن .
آتش‌برك
آتش‌برك
(
tec - barg
) ا . پ . آتش زنه و چخماق
آتش بىباد
آتش بىباد
(
tece - bi - b d
) ا . پ .
ظلم و تعدى . و كنايه از شراب انگورى .
آتش بيدود
آتش بيدود
(
tece - bi - dud
) ص . پ .
قهر و غضب و آفتاب . و شراب لعلى .
آتشپا
آتشپا
(
tec - p
) . ص . بىقرار .
آتش پارسى
آتش پارسى
(
tece - p rsi
) ا . پ .
جوشش سوزان و دردناكى كه رنگ آن مايل بزردى بود و بيشتر با تب همراه است . و تبخال را نيز گويند .
آتش پارسى
آتش پارسى
(
tece - p rsi
) ا خ . پ .
آتشكدهء فارس كه در شب ولادت حضرت رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم خاموش شد .
آتش‌پاره
آتش‌پاره
(
tec - p re
) ص . پ . مردم زرنگ . و موذى و بدنفس و بدفطرت . بخصوص در اطفال بيشتر استعمال مىشود .
آتش‌پرست
آتش‌پرست
(
tec - parast
) ص . پ .
كسى كه آتش را ستايش مىكند . و ا . طبيب و پروانه .
آتش‌پرستى
آتش‌پرستى
(
tec - parasti
) ا . پ . دين و آئين كسانى كه آتش را ستايش مىكنند .
آتش‌پرور
آتش‌پرور
(
tec - parvar
) ا . پ . شمشير درخشان . و وكيل جنگ .
آتش پيكر
آتش پيكر
(
tec - peykar
) ا . پ .
شيطان . و جن . و آفتاب . و روح .
آتش‌تاب
آتش‌تاب
(
tec - t b
) ا . پ . كوره تنور . و آنكه مىتابد كوره را .
آتش تابه
آتش تابه
(
tec - t be
) ا . پ . كوره و تنور .
آتش تاو
آتش تاو (
tec - t v
) و آتش تو
(
tec - taw
) گرمى و حرارت و تابش و كوره .
آتش حجر
آتش حجر
(
tec - hajar
) ا . پ . سنگ چخماق . و ياقوت سرخ و ياقوت كبود . و طبيب .
آتش خاطر
آتش خاطر
(
tec - x ter
) ص . مردم عاشق‌پيشه . و تيز فهم . و كسى كه سخنان عاشقانهء پرسوز گويد .
آتش خانه
آتش خانه
(
tec - x ne
) ا . پ . آتشكده و جائى كه در آن آتشبازى مىسازند .
آتش‌خوار
آتش‌خوار
(
tec - x r
) ص . پ .
مردم بدنفس . و ظالم . و حرام‌خور و رشوه‌خور .
ا خ . مرغ ققنس .
آتش‌خواره
آتش‌خواره (
tec - x re
) و آتش خور
(
tec - xor
) ص . پ . مر . آتش‌خوار .
آتش‌خيال
آتش‌خيال
(
tec - xay l
) ص . پ .
كسى كه زود خشمگين گردد .
آتش‌داغ
آتش‌داغ
(
tec - d q
) ا . پ .
داغ با آتش .
آتشدان
آتشدان
(
tec - d n
) ا . پ . ظرفى كه در آن آتش نهند . و منقل و مجمره و تفكده . و آتشكده و پركين .
آتش‌دست
آتش‌دست
(
tec - dast
) ص . پ .
چالاك و تيزدست و جلد .
آتش‌دستى
آتش‌دستى
(
tec - dasti
) ا . پ .
غلبه و چالاكى و تيزدستى و جلدى .
آتش‌دم
آتش‌دم
(
tec - dam
) ص . پ . بليغ