فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٢
استنفاق
و فرود آمدن خواستن .
استنساء
استنساء
(
estens '
) م . ع . مهلت و زمان خواستن در وام . و به نسيه فروختن خواستن يق استنسأته فانسانى .
استنساب
استنساب
(
estens b
) م . ع . نژاد كسى ياد كردن . و ياد كردن خواستن .
استنساخ
استنساخ
(
estens x
) م . ع . استنسخ الكتاب استنساخا : نقل كرد آن كتاب را از كتاب ديگر .
استنساخ
استنساخ
(
estens x
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوشتن كتاب . و نقل از روى كتاب ديگر .
استنسار
استنسار
(
estens r
) م . ع . بكركس مانستن در قوت . و كركسى كردن المثل : ان البغاث بارضنا يستنسر - و اين مثل را در جائى استعمال كنند كه در آنجا ضعيف قوى گردد .
استنشاء
استنشاء
(
estenc '
) م . ع . چون مهموز باشد پيروى و تتبع اخبار كردن . و الذئب يستنشئ الريح . يعنى گرك مىبويد باد را . و قيل هو من نشيت الريح ( غير مهموز ) اذا شممتها . و چون يائى بود يق استنشى فلان : مست شد فلان . و نيز استنشاء : بوى خوش كردن .
استنشاد
استنشاد
(
estenc d
) م . ع . روايت شعر خواستن .
استنشاط
استنشاط
(
estenc t
) م . ع . ورترنجيدن و فراهم شدن پوست .
استنشاق
استنشاق
(
estenc q
) م . ع . آب و جز آن در بينى كردن . و بوئيدن چيزى را .
استنشاق
استنشاق
(
estenc q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عمل كشيدن دارو و يا آب در بينى .
و استنشاق كردن ف ل . : دارو و يا آب در بينى كشيدن .
استنصات
استنصات
(
estens t
) م . ع . خاموش بودن خواستن .
استنصاح
استنصاح
(
estens h
) م . ع . ناصح شمردن كسى را .
استنصار
استنصار
(
estens r
) م . ع . استنصره على عدوه استنصارا : يارى كردن خواست از وى بر دفع دشمن .
استنصاف
استنصاف
(
estens f
) م . ع . استنصف منه استنصافا : همهء حق خود را گرفت از وى .
استنصال
استنصال
(
estens l
) م . ع . استنصل الحر السفا : انصولة ساخت گرما خار خشك بهمى را . ( مر . انصولة ) . و استنصل الهيف السفا : افگند باد گرم خار بهمى را و استنصله : بيرون آورد آن را .
استنضاح
استنضاح
(
estenz h
) م . ع . استنضح استنضاحا : آب پاشيد بر فرج خود پس از وضو .
استنضاض
استنضاض
(
estenz z
) م . ع . هو يستنض معروفا اى يستقطره : احسان و عطيه مىخواهد او . و هو يستنض حقه من فلان :
دين خود را نقد مىخواهد از فلان . و يا مىخواهد از وى بگيرد اندك اندك .
استنطاق
استنطاق
(
estent q
) م . ع . سخن كردن خواستن . و گويا گردانيدن . و باهم سخن كردن .
استنطاق
استنطاق
(
estent q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلب نطق . و خواهش بيان در حقيقت امر . و سعى و كوشش در گفتن راستى كارى . و تجسس و تفحص در استفسار و پرسش . و استنطاق كردن ف م . : طلب نطق و بيان كردن . و براستى سخن گفتن خواستن . و استنطاق شدن ف ل . : تمام گشتن طلب نطق و بيان .
استنظار
استنظار
(
estenz r
) م . ع . مهلت خواستن .
استنظاف
استنظاف
(
estenz f
) م . ع . استنظف الوالى ما على فلان من الخراج :
گرفت والى همهء خراج فلان را . و استنظف الشيى : گرفت همهء آن چيز را .
استنعاء
استنعاء
(
esten ' '
) م . ع . استنعت الناقة استنعاء : پيشرفت آن ماده شتر و گريزان بازگشت و دويد با صاحب خود . و استنعى الرجل الغنم : خواند آن مرد گوسپندان را . و پيش گرديد آن مرد تا در پى وى روند گوسپندان . و استنعى بفلان الشر : بد رسيد پىدرپى بر فلان . و استنعى به حب الخمر : مداومت كرد بر خمر .
و استنعى ذكره : فاش گرديد ذكر وى .
و استنعى الابل : رسيدند شتران و پراكنده گرديدند . و استنعى القوم : متفرّق و پراكنده شدند آن گروه .
استنعات
استنعات
(
esten ' t
) م . ع . صفت كردن خواستن .
استنفاج
استنفاج
(
estenf j
) م . ع . ما الذى استنفج غضبك : چه چيز آشكار كرد خشم ترا و موجب خشم تو گرديد .
استنفاد
استنفاد
(
estenf d
) م . ع . استنفده استنفادا : فانى كرد آن را و نيست كنانيد .
و استنفد وسعه : منتهاى كوشش و توان خود را بجاى آورد .
استنفار
استنفار
(
estenf r
) م . ع . رميدن قوله تعالى : حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ : خرهاى رميده .
و رمانيدن . و بيرون شدن خواستن يق استنفرهم فنفروا معه .
استنفاض
استنفاض
(
estenf z
) م . ع . استنفض فلان المكان : نگريست فلان بهمهء آنچه در آنجاى بود تا بشناسد آن را . و استنفضه بيرون آورد آن را . و استنفض الامير :
نفيضة فرستاد آن امير . ( مر . نفيضة ) . و استنفض بالحجر : استنجا كرد به سنگ . و استنفض الذكر : پاك كرد نره را از بول باقيمانده .
استنفاق
استنفاق
(
estenf q
) م . ع . سپرى