فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣١
استنزال
ماندن . و جنبانيدن . و سبك شمردن كسى را پس بحاجت خويش بردن وى را . و جنبيدن اسب جهت رفتن .
استناطة
استناطة
(
esten tat
) م . ع . استناط فلان بعيره فلانا : همراه فلان كرد فلان شتر خود را تا خوار بار آرد بر آن شتر براى وى .
استناعة
استناعة
(
esten at
) م . ع . پيش شدن در رفتن و جز آن . و جنبيدن شاخ درخت .
استنامة
استنامة
(
esten mat
) م . ع . آرميدن و قرار گرفتن . و خويش را خوابيده نمودن .
استنان
استنان
(
esten n
) م . ع . استن استنانا :
دندان ماليد . و استن السراب : نمايان و ناپديد شد سراب . و استن الفرس :
برجست اسب و توسنى كرد و منه المثل :
استن العضال حتى القرعى .
استنباء
استنباء
(
estenb '
) م . ع . باز كاويدن و تفتيش كردن خبر را .
استنباج
استنباج
(
estenb j
) م . ع . بانگ كردن خواستن سگ را و ببانگ آوردن آن را .
استنباط
استنباط
(
estenb t
) م . ع . به آب رسيدن چاه‌كن و آب برآوردن . و استنبط العربى : نبطى شد آن شخص عرب . و استنبط الحكم : بيرون آورد آن حكم را بفهم و اجتهاد خود . و استنبط ( مجهولا ) :
آشكار شد پس از پنهان شدن .
استنباط
استنباط
(
estenb t
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استخراج هر چيزى كه پوشيده و پنهان بود . و اجتهاد .
استنبال
استنبال
(
estenb l
) م . ع . تير خواستن .
و برگزيدهء مال را گرفتن .
استنبول
استنبول
(
estanbol
) ا خ . پ . - مأخوذ از تركى - شهر قسطنطنيه .
استنبه
استنبه
(
estanbe
) ص . پ . هنگفت و درشت و گنده . و زشت و هولناك و بغايت كريه كه طبع از ديدنش رمان و هراسان بود .
و دلير و صاحب قوت و پر زور . وا . كابوس و سنگينى كه در خواب به روى انسان افتد . و ديو - در مقابل پرى .
استنة
استنة
(
astanat
) ا . ع . واحد استن يعنى يك استن .
استتاء
استتاء
(
estent '
) م . ع . بسيار شدن دمبل .
استنتار
استنتار
(
estent r
) م . ع . نيك كشيدن و بيرون آوردن . يق استنتر من بوله اذا اجتذبه و استخرج بقيته من الذكر عند الاستنجاء .
استنتال
استنتال
(
estent l
) م . ع . استنتل الرجل من القوم : پيش آمد آن مرد از صف قوم . و استنتل للامر : آمادگى كرد در آن كار و مستعد شد .
استنثاج
استنثاج
(
estens j
) م . پ . فروهشته گرديدن يكى از دو تنگبار .
استنثار
استنثار
(
estens r
) م . ع . بينى افشاندن .
و آب در بينى كردن .
استنجا
استنجا
(
estenj
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - عمل شستشوى محل غايط و بول . و مالش سنگ و يا كلوخ به آنجاى .
استنجاء
استنجاء
(
estenja '
) م . ع . استنجى استنجاء : رست و خلاص شد . و استنجى غصون الشجرة : از بيخ بريد شاخه‌هاى درخت را . و استنجى منه حاجته : برآورد از وى حاجت خود را . و استنجى النخلة : چيد .
و استنجى القوم : يافتند آن قوم رطب را و خوردند آن را . و نيز استنجاء : چيدن هرچه باشد . و شتافتن . و شستن موضع غايط و بول را . و سنگ و كلوخ ماليدن بر آنجاى .
و كشيدن كمان را يق استنجى الوتر .
استنجاث
استنجاث
(
estenj s
) م . ع . بيرون آوردن .
و پيش آمدن به چيزى . و تعرض كردن . و در پى آن رفتن .
استنجاح
استنجاح
(
estenj h
) م . ع . روائى خواستن .
استنجاد
استنجاد
(
estenj d
) م . ع . يارى خواستن .
و توانا گرديدن پس از ضعف و سستى . و دلير كردن پس از ترس يق استنجد عليه بعد هيبته .
استنجاز
استنجاز
(
estenj z
) م . ع . روائى خواستن و وعده وفا كردن طلبيدن .
استنجاع
استنجاع
(
estenj '
) م . ع . طعام يستنجع به ( مجهولا ) : طعامى كه گوارائى خواهند از آن و فربه شوند .
استنجاف
استنجاف
(
estenj f
) م . ع . تهى كردن باد ابر را .
استنجال
استنجال
(
estenj l
) م . ع . بسيار زهاب شدن زمين .
استنحاس
استنحاس
(
estenh s
) م . ع . استنحس الاخبار و عنها : پرسيد از آن اخبار و جوياى آنها شد .
استنخاب
استنخاب
(
estenx b
) م . ع . برگزيدن چيزى را . و گائيدن خواستن زن يق استنخب المراة : گائيدن خواست آن زن .
استنخاج
استنخاج
(
estenx j
) م . ع . نرم و فرو هشته شدن .
استنداص
استنداص
(
estend s
) م . ع . استندص حقه منه : بيرون آورد حق خود را از او .
استنداه
استنداه
(
estend h
) م . ع . استنده الامر استنداها : راست و درست شد آن كار .
استندن
استندن
(
estandan
) ف م . پ . گرفتن و اخذ كردن و ستاندن .
استنديل
استنديل
(
estendil
) ا . پ . - مأخوذ از تركى - نام جزيره‌اى در بحر الجزاير يونان .
استنزال
استنزال
(
estenz l
) م . ع . فرود آوردن .
و فروفرستادن . و از مرتبهء خود فرود افتادن .