فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٠
استناصة
خود ، و نيز استمتاع : عمره گزاردن با حج .
استمجاد
استمجاد
(
estemj d
) م . ع . افزونى گرفتن . و افزونى خواستن . المثل : فى كل شجر نار و استمجد المرخ و العفار اى استكثرا منهما كانهما اخذا من النار ما هو حسبمها .
استمحاض
استمحاض
(
estemh z
) م . ع . شير خالص خواستن .
استمخار
استمخار
(
estemx r
) م . ع . پشت بسوى باد كردن . و استمخر و الريح اى اجعلوا ظهوركم اى الريح . مر . تمخر . و استمخرت الريح : برابر باد ايستادم تا راحت گيرم .
استمداد
استمداد
(
estemd d
) م . ع . يارى خواستن . و سياهى گرفتن از دوات .
استمداد
استمداد
(
estemd d
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - امداد و معاونت و مددگارى و يارى .
و استعانت و خواهش يارى .
استمراء
استمراء
(
est mr '
) م . ع . خوش‌گوار يافتن طعام را .
استمرار
استمرار
(
estemr r
) م . ع . گذشتن و رفتن پيوسته . و بر يك روش و طريقه رفتن .
و هميشگى كردن . و استمر بالشيى : توانا گرديد بر برداشتن آن چيز . و استمرت مريرته عليه : محكم شد و استوار گرديد عزيمت بر آن .
استمرار
استمرار
(
estemr r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هميشگى . و روانى . و پايدارى . و بطور استمرار م ف . : هميشه .
استمرارا
استمرارا
(
estemr ran
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - مستمرا و دائما و هميشه و بطور هميشگى .
استمرارى
استمرارى
(
estemr ri
) ص و م ف . پ .
- مأخوذ از تازى - دائم و هميشه و جاويدان و مدام و دائمى و مستمرى . و ا . وظيفه و مقررى كه همه ساله به شخص عايد مىگردد .
استمزاج
استمزاج
(
estemz j
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استفسار از قصد و ارادهء كسى . و پرسش از رأى و عقيده و صحت و سلامتى كسى .
استمساك
استمساك
(
estems k
) م . ع . چنگ در زدن .
استمشاء
استمشاء
(
estemc '
) م . ع . داروى مسهل خوردن . و مبتلا باسهال شدن .
استمصال
استمصال
(
estems l
) م . ع . شكم راندن دارو . و خوردن داروى مسهل مانند صبر .
استمطار
استمطار
(
estemt r
) م . ع . باران خواستن .
استمعاز
استمعاز
(
estem ' z
) م . ع . كوشيدن در كار .
استمكات
استمكات
(
estemk t
) م . ع . پر گرديدن آبله از ريم .
استمكال
استمكال
(
estemk l
) م . ع . استمكل بالمراة : بزنى آورد آن زن را .
استمكان
استمكان
(
estemk n
) م . ع . بر پاى بودن و قادر گرديدن بر چيزى .
استملاء
استملاء
(
esteml '
) م . ع . چون مهموز باشد يق استملا فى الدين اى جعل دينه فى الاملئاء يعنى وام گرفت از مردمان مالدار و غنى . و چون واوى بود املا پرسيدن و املا خواستن .
استملال
استملال
(
esteml l
) م . ع . بستوه آمدن و بيزار شدن .
استمنا
استمنا
(
estemn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - جلق . و استمنا كردن ف ل . :
جلق زدن .
استمناء
استمناء
(
estemn '
) م . ع . استمنى استمناء : طلب خروج منى كرد بدون مجامعت و جلق زد . و منى بيرون آوردن خواست .
و استمنى الناقة صاحبها : اختبار كرد آن ماده شتر را صاحبش تا بداند كه آن حمنية است يا نيست .
استمناح
استمناح
(
estemn h
) م . ع . عطيه خواستن .
استم‌نما
استم‌نما
(
estam - nom
) ص . پ .
ستمگر و ظالم و زبردست .
استمهاء
استمهاء
(
estemh '
) م . ع . استمهى الفرس استمهاء : دوانيد اسب را بقدرى كه مىدويد . و هم يستمهون فى البهم اى يخرقون الصفوف فى الحروب فلا يقدر عليهم : ايشان مىشكنند صفها را در جنگ و كسى را قدرت غلبهء بر آنها نيست .
استمهال
استمهال
(
estemh l
) م . ع . مهلت خواستن .
استن
استن
(
astan
) ا . ع . بيخ درخت پوسيده .
و درختى كه در بيخ و منبت آن تفرق و پراكندگى باشد بروشى كه از دور به شكل كالبد مردم نمايد .
استن
استن
(
oston
) ا . پ . ستون و عمود .
استنآء
استنآء (
esten '
) و استناءة
(
esten at
) م . ع . فرو رفتن ستاره‌اى به مغرب و برآمدن رقيب آن بمشرق . و عطا خواستن .
استناحة
استناحة
(
esten hat
) م . ع . نوحه كردن و بانگ كردن و گريستن مرد . و گريانيدن ديگرى را .
استناخة
استناخة
(
esten xat
) م . ع . فرو خفتن ماده شتر پيش گشن به گشنى .
استناد
استناد
(
esten d
) م . ع . پشت باز نهادن بسوى چيزى و تكيه كردن يق استند اليه .
استنارة
استنارة
(
esten rat
) م . ع . روشن شدن . و مدد خواستن به شعاع و روشنائى .
و روشنى جستن . و استنار به : مدد خواست از شعاع او . و دور داشتن زن را از تهمت .
و پيروزى يافتن و استنار عليه : پيروزى يافت بر آن .
استناره
استناره
(
esten re
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - طلب نور و روشنائى .
استناصة
استناصة
(
esten sat
) م . ع . سپس