فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٩
استمتاع
استلام
استلام
(
estel m
) م . ع . استلم الحجر :
بسود آن سنگ را بدست و دست ماليد بر آن .
و بوسيد آن را . و كذا استلام الحجر . و هو لا يستلم على سخطه اى لا يصطلح على ما يكرهه . و نيز استلام : خوشه برآمدن كشت .
استلامة
استلامة
(
estel mat
) م . ع . استلام اليهم استلامة : كارى كرد با ايشان كه بدان ملامت كنند وى را .
استلانة
استلانة
(
estel nat
) م . ع . نرم شمردن .
و نرم يافتن .
استلباء
استلباء
(
estelb '
) م . ع . مكيدن بره فلهء ميش را .
استلباث
استلباث
(
estelb s
) م . ع . بطئ و درنگ شمردن كسى را .
استلبان
استلبان
(
estelb n
) م . ع . شير و لبن جستن .
استلجاج
استلجاج
(
estelj j
) م . ع . استلج متاع فلان : ادعا كرد رخت فلان را . و استلج بيمينه : ستيهيد در سوگند خود و كفاره نداد به گمان اينكه صادق است .
استلحاق
استلحاق
(
estelh q
) م . ع . استلحقه استلحاقا : ادعاى الحاق كرد . و نيز استلحاق :
كاشتن زمين لحق . مر . لحق (
lahaq
) .
استلحاق
استلحاق
(
estelh q
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ملحق‌شدگى . و پيوستگى . و چسبيدگى .
استلحام
استلحام
(
esteth m
) م . ع . راه جستن .
و در پى راه فراخ‌تر رفتن . و فراخ شدن راه .
و استلحم الرجل ( مجهولا ) : فراگرفت در جنگ دشمن آن مرد را و راه فرار را بر وى بست . و نيز كشته شد آن مرد .
استلخ
استلخ
(
estalx
) ا . پ . به زبان اهالى قراباغ استخر و آبگير و استل .
استلذاذ
استلذاذ
(
estelz z
) م . ع . بامزه يافتن چيزى را - يعدى بنفسه و بالباء - و خوش‌مزه شمردن چيزى را .
استلذاذ
استلذاذ
(
estelz z
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - لذت و خوش‌آيندى و حظ .
استلزام
استلزام
(
estelz m
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - ضروريت و لزوم و وجوب . و لازم شدگى .
استلسام
استلسام
(
estels m
) م . ع . جستن و طلب كردن .
استلطاف
استلطاف
(
estelt f
) م . ع . چسبانيدن چيزى را در بازو و پهلوى خود . و در كردن گشن نره را در كس ماده شتر بدون اعانت كسى .
استلطام
استلطام
(
estelt m
) م . ع . طپانچه زدن خواستن .
استلعاب
استلعاب
(
estel ' b
) م . ع . بازى كردن خواستن . و غوره در آوردن خرمابن پس از درودن خوشهء آن .
استلغاء
استلغاء
(
estelq '
) م . ع . زبان هر قومى را شنيدن و دليل نخواستن يق استلغ العرب ( بصيغة الامر ) اى استمع لغاتهم من غير مسئلة يعنى بدون پرسش و سؤال لغات تازيان را بشنو و گوش ده .
استلفاث
استلفاث
(
estelf s
) م . ع . بپايان چيزى رسيدن . و پوشيدن خبر را . و حاجت را روا كردن . و استلفث الرعى : خور دستور همهء علف چراگاه را و چيزى از آن باقى نگذاشت .
و استلفث ما عنده : بيرون آورد آنچه در نزد او بود .
استلقا
استلقا
(
estelq
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - افتادگى به پشت و خوابيدگى به قفا و ستان .
استلقاء
استلقاء
(
estelq '
) م . ع . بر قفا خفتن و ستان خفتن .
استلقاح
استلقاح
(
estelq h
) م . ع . هنگام گشن دادن رسيدن خرما بن يق استلقحت النخلة اى آن لها ان تلقح .
استلهام
استلهام
(
estelh m
) م . ع . الهام خواستن مر . الهام .
استم
استم
(
estam
) ا . پ . ستم و زبردستى و ظلم و تعدى و جور و اذيت . و بىانصافى و بىعدالتى .
استماء
استماء
(
estem '
) م . ع . ارادهء ديدن كسى كردن . و دريافتن نيكوئى در كسى يق استميته اذا تعمدته بالزيارة او توسمت فيه الخير .
و استمى الصائد : پوشيد شكارچى پايتابه را . و عاريت كرد پايتابه را براى شكار آهو در گرما . و استمى الظباء : طلب كرد و جست آهوان را در جاى باششان پس از طلوع سهيل .
استماتة
استماتة
(
estem tat
) م . ع . بهر راه و بهر طور جستن چيزى . و فربه شدن پس از لاغرى .
استماحة
استماحة
(
estem hat
) م . ع . دهش جستن .
و شفاعت خواستن .
استمازة
استمازة
(
estem zat
) م . ع . جدا شدن و يكسو گرديدن .
استماع
استماع
(
estem '
) م . ع . استمع له و اليه استماعا : گوش داد او را و شنيد .
استماع
استماع
(
estem '
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - شنيدن . و استماع كردن ف م . : گوش دادن .
استماقة
استماقة
(
estem qat
) م . ع . گول شمردن كسى را .
استمال
استمال
(
estem l
) م . ع . كور كردن چشم را .
استمالة
استمالة
(
estem lat
) م . ع . چون واوى باشد بسيار مال شدن . و چون يائى بود مائل شدن . و پيمودن به دو كف و يا به دو ذراع . و استمال فلانا : بسوى خود كشيد فلان را بسخن خوش و نيكو . و كذلك استمال بقلب فلان .
استمالت
استمالت
(
estem lat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نوازش و شفقت و دلكشى و خاطرنوازى و دلربائى و تلطف . و تلاش و ميل و رغبت كسى .
و جهد و كوشش براى استرضاى خاطر كسى .
استمتاع
استمتاع
(
estemt '
) م . ع . استمتعت بكذا : منتفع شدم به آن و برخوردارى يافتم .
و استمتع بماله : برخوردارى يافت بمال