فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٧
استكتاب
خواستن از كسى . و گشن خواه شدن ماده شتر و ماده گاو . و سخت شدن سم ستور . و رفتن خمل شكنبه .
استقران
استقران
(
esteqr n
) م . ع . توانستن كارى . و توانا گرديدن . و افزون گرديدن خون در رگ .
استقسام
استقسام
(
esteqs m
) م . ع . استقسمه و به استقساما : سوگند خوردن از وى خواست .
و نيز استقسام : بخش كردن خواستن از تيرهاى قمار . و بهره و نصيب خود خواستن قوله تعالى : تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ - قال فى المجمع الاستقسام طلب قسم الارزاق بالقداح التى كانوا يتفألون بها فى اسفارهم و ابتداء امورهم و هى ثلثة سهام كانت للجاهلية مكتوب على بعضها امرنى ربى و على بعضها نهانى ربى و بعضها غفل لم يكتب عليه شئى فاذا ارادوا امرا ضربوا على تلك الاقداح فان خرج امرنى ربى مضى الرجل على حاجته و ان خرج نهانى ربى تجنبوا عنه و ان خرج الغفل اعادها
استقصا
استقصا
(
esteqs
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كوشش تمام . و خشكامار . و تجسس در حصول امرى . و جد و جهد و سعى بليغ و خسكانان .
استقصاء
استقصاء
(
esteqs '
) م . ع . كوشش تمام كردن . و استقصى فى المسئلة :
كوشش تمام كرد در آن مسئله تا بنهايت آن رسيد .
استقصاد
استقصاد
(
esteqs d
) م . ع . ميانه‌روى خواستن .
استقصار
استقصار
(
esteqs r
) م . ع . مقصر شمردن . و به كوتاهى نسبت كردن .
استقصاص
استقصاص
(
esteqs s
) م . ع . قصاص گرفتن خواستن از كسى .
استقضاء
استقضاء
(
esteqz '
) م . ع . استقضى فلانا استقضاء : خواهش نمود قضا و حكم فلان را . و طلب نمود حق خود را از آن . و استقضى فلان ( مجهولا ) :
قاضى كرده شد فلان .
استقضاض
استقضاض
(
esteqz z
) م . ع . سنگريزه ناك گرديدن جاى . و درشت يافتن خوابگاه را .
استقضام
استقضام
(
esteqz m
) م . ع . استقضم القوم استقضاما : در خشك‌سالى اندكى طعام آوردند آن قوم از شهرى .
استقطار
استقطار
(
esteqt r
) م . ع . باريدن خواستن .
استقفاء
استقفاء
(
esteqf '
) م . ع . استقفاه استقفاء : بچوبدستى زد او را .
استقفاف
استقفاف
(
esteqf f
) م . ع . ورترنجيدن و خشك شدن از پيرى .
استقفال
استقفال
(
esteqf l
) م . ع . بخيل شدن .
استقلال
استقلال
(
esteql l
) م . ع . استقله استقلالا : برداشت آن را و بلند كرد آن را . و استقل الطائر فى طيرانه : بلند برآمد آن مرغ . و كذلك السماء . و استقل النبات :
بلند و دراز شد آن گياه . و استقل القوم :
رفتند آن گروه و كوچ كردند و رخت برگرفتند .
و استقل الشيى : كم شمرد آن چيز را . و استقل الرجل : خشم گرفت آن مرد . و استقلته الرعدة : لرزه گرفت آن را .
استقلال
استقلال
(
esteql l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اختيار و خودسرى . و تسلط . و ايستادگى در كارى بدون مشاركت غير . و فرمانفرمائى و حكومت و رياست مطلق و كلى . و اختيار كلى .
و استقلال داشتن ف ل . : به خودى خود و بدون مشاركت در كارى ايستادن و اقدامى در آن كردن . و استقلال دادن ف م . : بدون شركت غير كسى را در كار خود مسلط كردن و تسلط دادن .
استقلالانه
استقلالانه
(
esteql l ne
) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - بطور استقلال و تسلط .
استقلالى
استقلالى
(
esteql li
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب باستقلال و با قدرت و اختيار و تسلط .
استقناع
استقناع
(
esteqn '
) م . ع . بلند گرديدن پستان گوسپند .
استقناف
استقناف
(
estefqn f
) م . ع . درست آمدن راى و تدبير .
استقنان
استقنان
(
esteqn n
) ا . ع . منتقل شدن به امرى . و در ميان گوسپندان جاى گرفتن . و شير آنها خوردن .
استقواس
استقواس
(
esteqv s
) م . ع . كوز شدن از پيرى .
استقواه
استقواه
(
esteqv h
) م . ع . خواستن از كسى كه براند حيوانات را بجانب دامگاه .
استقيلا
استقيلا
(
ostoqil
) ا خ . پ . نام پهلوانى تورانى كه در لشكر افراسياب بود .
استكارة
استكارة
(
estek rat
) م . ع . شتافتن . و پشتواره برداشتن .
استكاك
استكاك
(
estek k
) م . ع . گرم شدن .
و تنگ گرديدن سوراخ گوش . و زارى نمودن .
استكام
استكام (
estek m
) و استكان
(
estek n
) ا . پ . - مأخوذ از روسى - پياله و استيكان و ساتكين .
استكان
استكان
(
estek n
) م . ع . فروتنى نمودن .
و خوار گرديدن . و مسكنت داشتن .
استكانة
استكانة
(
estek n t
) م . ع . فروتنى نمودن .
استكبار
استكبار
(
estekb r
) م . ع . بزرگى نمودن از خود . و گردن‌كشى كردن . و بزرگ‌منشى نمودن . و استكبره : بزرگ ديد آن را . و كلان پنداشت ويرا .
استكتاب
استكتاب
(
estekt b
) م . ع . نبشتن خواستن و نبشتن فرمودن .
استكتاب
استكتاب
(
estekt b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كتابت . و استكتاب كردن