فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠
آتش
از چوب آبنوس . و آبنوسى شاخ ا . :
سرنا و نائى كه از آبنوس سازند .
آب نوشيدن
آب نوشيدن
(
b - nucidan
) ف ل .
آب خوردن . و سرگشته شدن و بيهوش گشتن .
آبنيك
آبنيك
(
b - nik
) ا خ . دهى از محال رودبار رى نزديك بسرچشمهء شعبهء شمالى رود جاجرود .
آبو
آبو
(
bu
) ا . پ . گل نيلوفر .
آبورز
آبورز
(
b - varz
) ا . پ . شناور .
آبورزى
آبورزى
(
b - varzi
) ا . پ . شناورى .
آب و رنگ
آب و رنگ
(
b - o - rang
) ا . گل‌گونه و غازه كه عبارت از سفيدآب و سرخاب و روغنى بود كه براى صفاى رنگ بر چهره مالند .
و صفا و رونق هر چيز .
آبون
آبون
(
buna
) ع . ج آبى .
آبوند
آبوند
(
b - vand
) ا . پ . ظرف آب .
آبونه
آبونه
(
bune
) ا . پ . - مأخوذ از زبان - فرانسه مبلغ وجهى كه شخص در وقت معين در ازاى چيزى مىدهد .
آبه
آبه
(
bah
) ا خ . پ . قريهء آوه كه از محال ساوه است .
آبه
آبه
(
be
) ا . پ . مايه‌اى زرد رنگ يا سفيد رنگ كه قبل از تولد طفل از رحم مادر خارج مىگردد .
آبه الله
آبه الله
(
baholl h
) كلمهء دعا يعنى خداوند ان شاء اللّه از سر ما اين را رفع كند .
آبهى
آبهى
(
behi
) ا . خ . رود آمو كه جيحون باشد .
آبى
آبى
(
bi
) ا . پ . سفرجل و به و بهى كه ميوهء معروفى است و داراى بوى خوشى .
و خام آن غير مأكول و از آن خورش و آبگوشت و مربا و لرزانك و شربت سازند و همهء آنها مطبوع و گوارا مىباشد و شربت آن در رفع اسهال هاى خفيف سودمند . و قسمى از انگور .
آبى
آبى
(
bi
) ص . رنگ معروف كه شبيه برنگ آسمان است .
آبى
آبى
(
bi
) ص . منسوب به آب مانند مرغ آبى و حيوان آبى و برج آبى . و زراعت آبى : كشتى كه در نوبت معين به آن آب دهند تا عمل آيد - ضد ديمى .
آبى
آبى
(
b
) ا . ع . تيس آبى تكه‌اى كه از بوئيدن بول بز ماده بيمار شده باشد . و فصيل آبى بچهء شتر كراهت دارندهء از شير و تخمه زده .
آبى
آبى
(
bi
) ص . كاره و سرباززننده يق رجل آب : مرد كاره و سرباززننده .
و ج : آبون (
buna
) و اباة (
ob t
) و ابى (
obb
) و اباء (
obba '
) .
آبيار
آبيار
(
b - y r
) ا . پ . كسى كه زراعت را آب دهد .
آبيارى
آبيارى
(
b - y ri
) ا . پ . آب دادن به كشت و زراعت .
آبيان
آبيان
(
by n
) ا . پ . توبه و پشيمانى از گناه .
آبيد
آبيد
(
bid
) ا . پ . شراره و شرنگ آتش .
آبين
آبين
(
bin
) ا خ . نام قريه‌اى كه نزديك آن معدن موميائى است .
آبيو
آبيو
(
b - yu
) ا . پ . آبو و گل نيلوفر .
آبية
آبية
(
biat
) ص . ع . مونث آبى يق امراة آبية
آبية
آبية
(
biat
) ص . ع . شترانى كه در شبانگاه چرا نكنند . ضد عاشية مثل :
العاشيته تهيج آلابية . مر . عاشية .
آپگانه
آپگانه
(
p - g ne
) ا . پ . سقط . و بچهء آدمى و يا حيوان ديگر كه از شكم مادر نارسيده بيفتد .
آپنن
آپنن
(
penan
) ا خ . پ . سلسلهء جبالى كه از همهء طول مملكت ايتاليا مىگذرد و امتداد آن تقريبا 1300 كيلومتر است . اين كوه اگرچه چندان معدنى ندارد ولى مرمر اعلى از آنجا حاصل مىشود .
آپوق
آپوق
(
puq
) ا . پ . اين عمل كه كسى دهان خود را پر باد كند و ديگرى چنان دست بر آن زند كه باد با صدا از دهان وى بيرون آيد .
آتبين
آتبين
(
tbin
) ا . پ . نفس كامل . و ص .
نيكو كردار و نيكو رفتار و نيك سازندهء كار . و آزموده . و نيك‌بخت‌تر از همه . ا خ . نام پدر فريدون .
آتش
آتش
(
tec
) ا . پ . حرارت و روشنائى كه از سوختن چيزى حاصل شود و نار و داغ .
و يكى از چهار عنصر ارسطو . و قهر . و خشم . و نور .
و رواج و رونق . و سبكى و سبكروحى و ناپايدارى .
و قدر و مرتبه . و گرانى نرخ و قوت هاضمه و اشتها و باصطلاح كيمياگر : گرد احمر و ص . كنايه از شيطان و مردم شجاع و دلير و .
عاشق . و گرمى و جذب عشق و آتش آب پرور ا . : شمشير آبدار و آتش آبدار شمشير و آتش بجان : غم و سوزش و شوق و محبت و آتش بر آب : شراب لعلى . و پيالهء طلاى پر از شراب . و اشك چشم غمزده . و آتش بسته : زر سرخ و آتش بهار : گل و لاله و مانند آنها . و رواج و رونق . و آتش بىزبانه : شراب لعلى . و لعل و ياقوت سرخ و عقيق . و آتش‌پرور :
شمشير و تيغ آبدار و آتش تر : شراب لعلى . و لب معشوق و آتش توبه‌سوز :
شراب انگورى و آتش حجر (
hajar
) :
لعل و ياقوت و آتش دادن : ف م . ترك دادن و ترك كردن و كسى را بر سر قهر و غضب آوردن و شخص را بىقرار ساختن و آتش رز :
شراب انگورى و آتش روز : آفتاب و گرمى و روشنى روز و آتش زدن : ف م . آتش