فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٤
استفاقة
المكان : آبگيرناك گرديد آنجاى .
استغذاء
استغذاء
(
esteqz '
) م . ع . سخت بر زمين زدن .
استغراب
استغراب
(
esteqr b
) م . ع . استغرب الرجل استغرابا : مبالغه نمود آن مرد در خنده و ضحك . و كذلك استغرب ( مجهولا ) .
استغراد
استغراد
(
esteqr d
) م . ع . استغرد الروض الذباب : خوش‌آواز و بلند آواز كرد مرغزار مگس را .
استغرار
استغرار
(
esteqr r
) م . ع . به غفلت آمدن . و بر غفلت كسى را آمدن .
استغراق
استغراق
(
esteqr q
) م . ع . همه را فرا گرفتن . و فرا گرفتن ستبرى شكم شتر پيشبند را چندانكه تنگ گردد . و استغرق فى الضحك : نيك خنديد .
استغزار
استغزار
(
esteqz r
) م . ع . دادن چيزى به كسى تا افزون واپس گيرد .
استغشاء
استغشاء
(
esteqc '
) م . ع . استغشى ثوبه و به : پوشيد جامه را به‌طورىكه چيزى نبيند و نشنود .
استغشاش
استغشاش
(
esteqc c
) م . ع . خائن شمردن كسى را . و گمان غش كردن . و خيانت خواستن . و خيانت كردن .
استغفار
استغفار
(
esteqf r
) م . ع . آمرزش خواستن يق استغفره من ذنبه و استغفره اياه و استغفر الله لذنبه .
استغفار
استغفار
(
esteqf r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلب آمرزش و پتت و طلب عفو و مغفرت . و درخواست بخشش و عفو تقصير .
و كلمهء استغفار ا . : كلمهء استغفر اللّه ربى و اتوب اليه . و استغفار كردن ف ل . :
آمرزش خواستن . و عفو تقصير درخواست كردن . و كلمهء استغفار گفتن .
استغفر الله !
استغفر الله !
(
astaqferoll h
) كلمهء مأخوذ از تازى كه در هنگام طلب آمرزش گناه گويند يعنى از خداوند خواهان آمرزش مىباشم . و نيز اين كلمه را در موقع انكار استعمال مىنمايند .
استغلاظ
استغلاظ
(
esteql z
) م . ع . دانه برآوردن خوشه . و ناخريدن جامه از جهت درشتى و گندگى آن . و غليظ شدن . و ستبر شمردن چيزى را .
استغلاق
استغلاق
(
esteql q
) م . ع . بسته شدن سخن يق استغلق عليه الكلام : بسته شد بر او سخن . و استغلقنى فى بيعته : قرار نگذاشت از براى من اختيارى در رد آن بيع .
و كذلك استغلقت على بيعته .
استغلال
استغلال
(
esteql l
) م . ع . استغل عبده :
واداشت بنده را تا آنكه غله بياورد براى او .
و يا واداشت بنده را تا مزدورى كند و كرايه‌كشى نمايد براى او . و يا طلب كرد از بنده كه غلهء زمين را حمل كند . و استغل فلانا :
مطالبهء غله نمود از فلان . و استغل المستغلات :
برداشت غلهء انبارهاى غله را .
استغنا
استغنا
(
esteqn
) ا . ع . - مأخوذ از تازى - بىنيازى و عدم احتياج . و طلب بىنيازى .
استغناء
استغناء
(
esteqn '
) م . ع . بىنياز شدن .
استغوار
استغوار
(
esteqv r
) م . ع . استغور الله استغوارا اى ساله الغيرة يعنى باران خواست از خدا . مر . غيرة .
استغيال
استغيال
(
esteqy l
) م . ع . استغيل الشجر : شاخه و برگ درخت درهم پيچيده گرديد . و استغيلت المراة : غيل خورانيد آن زن بچه را . و گائيدن خواست آن زن شيرده .
استفاء
استفاء
(
estef '
) م . ع . حيله كردن .
و استفى وجهه : برگردانيد روى خود را .
استفاءة
استفاءة
(
estef at
) م . ع . رجوع كردن .
و غنيمت گرفتن . و استفئت هذا المال :
بغنيمت بردم اين مال را .
استفاجة
استفاجة
(
estef jat
) م . ع . استفيج فلان ( مجهولا ) : سبك شمرده شد فلان و خوار داشته شد .
استفادة
استفادة
(
estef dat
) م . ع . فايده گرفتن .
و فايده خواستن . و فايده دادن .
استفاده
استفاده
(
estef de
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - نفع و سود و منفعت . و انعام و بخشش .
و نعمت . و كسب فضيلت و علم و دانش . و استفاده بردن ف ل . : فايده و نفع بردن . و استفاده كردن : افاده كردن . و اظهار بزرگى نمودن .
و استفاده نمودن : فايده و سود حاصل كردن . و كسب دانش و فضيلت كردن . و كسب مال نمودن .
استفاضانه
استفاضانه
(
estef z ne
) ص و م ف . پ .
فراوان . و بطور بسيارى فيض . و بطور استفاضه كه همه كس از آن فايده و بهره برد .
استفاضة
استفاضة
(
estef zat
) م . ع . آب روان كردن خواستن . و فراخ گشتن وادى . و بسيار درخت شدن آن . و فاش شدن خبر و سخن .
استفاضه
استفاضه
(
estef ze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى فيض و رحمت . و بذل و بخشش . و بهره .
و طلب فيض و رحمت . و استفاضه خواستن ف م . : طلب فيض و رحمت كردن . و استفاضه كردن : فيض رساندن . و بذل دانش و مال كردن خواستن .
استفاط
استفاط
(
estef t
) م . ع . استقصا كردن در كارى . و همهء آب كوزه را خوردن .
استفاع
استفاع
(
estef '
) م . ع . تيره شدن هوا از برخاستن باد و گرد و مانند آن . و برانگيخته شدن . و مضطرب شدن . و متحرك شدن .
و استفع لونه ( مجهولا ) : برگرديد گونهء وى از ترس و مانند آن .
استفاف
استفاف
(
estef f
) م . ع . سفوف ساختن .
و سفوف خوردن . و بيفگندن چيزى .
استفاقة
استفاقة
(
estef qat
) م . ع . به شدن