فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢١
استعجال
از يونانى - فقر اليهود و نوعى از موميائى .
استطمام
استطمام
(
estetm m
) م . ع . وقت بريدن موى و پشم رسيدن يق استطمم شعره اى حان له ان يطم : وقت آن شده كه بريده شود .
استطياب
استطياب
(
estety b
) م . ع . آب شيرين خواستن . و پاكى جستن . و پاك يافتن . و موى زهار ستردن . و استنجا كردن بشستن و يا بماليدن سنگ . مر . استطابة .
استظآر
استظآر
(
esteza ' ? r
) م . ع . استظارت الكلبة استظآرا : آزمند نر گرديد آن ماده سگ .
استظفاف
استظفاف
(
estezf f
) م . ع . استظف آثارهم : پيروى نمود ايشان را .
استظلال
استظلال
(
estezl l
) م . ع . استظل بالظل استظلالا : خواهش سايه كرد .
و پناه برد به آن سايه و نشست در آن سايه .
و استظل من الشيى و به : سايه گرفت به آن چيز . و استظل الكرم : درهم پيچيد شاخه‌هاى خوشه‌دار انگور را . و استظلت العين : فرو شد آن چشم بمغاك .
و استظل الدم : خون رفت از شكم .
استظهار
استظهار
(
estezh r
) م . ع . آماده ساختن شتر را جهت حاجت . و استظهر به : ياد گرفت و از برخواند كتاب را . و ظاهر خواند آن را . و توى پشت شد . و استظهره و به :
يارى خواست از وى .
استظهار
استظهار
(
estezh r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - استعانت . و حمايت و پشتى . و پشت گرمى . و پشت‌پناه . و قوىپشت . و قوى پشتى . و دوستى استظهارا يعنى دوستى شما پشت‌پناه من است .
استعادة
استعادة
(
este dat
) م . ع . خوى كردن و عادت كردن به چيزى . و خوى كردن خواستن . و بازگشت خواستن بكارى يق استعدته الشئى فاعاده اى سالته ان يفعله ثانيا .
استعاده
استعاده
(
este de
) ا . پ . - مأخوذ از از تازى - برگرد و اعاده .
استعاذة
استعاذة
(
este zat
) م . ع . پناه گرفتن . و استعاذ به : پناه برد بسوى او .
استعاذه
استعاذه
(
este ze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پناه و التجا . و گفتن كلمهء تعويد يعنى نعوذ باللّه من الشيطان الرجيم .
استعار
استعار
(
este r
) م . ع . برافروخته شدن آتش . و منتشر و فاش شدن جنگ و بدى . و شدت يافتن مرگامرگى . و اشتداد هر چيزى .
و استعر الجرب فى البعير : جرب و گرى در افتاد در مسعر شتر . ( مر . مسعر البعير ) . و استعر اللصوص اى تحركوا كانهم اشتعلوا : به حركت در آمدند دزدان گويا مشتعل شدند .
استعارة
استعارة
(
este rat
) م . ع . بعاريت خواستن . و دست بدست گردانيدن چيزى را .
استعاره
استعاره
(
este re
) ا . پ . - مأخوذ از تازى عاريه و عاريت . و طلب عاريه و خواهش عاريه . و بطور استعاره م ف . :
بطور عاريه . و در اصطلاح عروض آنست كه شاعر و يا منشى لفظى را از معناى حقيتى وى نقل كرده بر سبيل عاريت بر چيز ديگر بواسطهء مشابهتى كه ميان آن هر دو باشد استعمال نمايد مانند لفظ نرگس و آهو را بجاى چشم آوردن و سنبل بجاى زلف و سرو بجاى قد گفتن . و گفته‌اند كه استعاره قسمى از مجاز است و مجاز آن را گويند كه لفظى را در غير معناى اصلى و حقيقى وى بيك‌گونه علاقه و مناسبتى استعمال كنند اگر فيما بين علاقه امرى سواى تشبيه مثل سببيت و يا لزوم و يا جز آن بود آن را مجاز مرسل نامند و اگر علاقهء تشبيه باشد آن را استعاره گويند .
استعاضة
استعاضة
(
este zat
) م . ع . عوض جستن . و عوض خواستن .
استعاط
استعاط
(
este t
) م . ع . در بينى خويش خود دارو ريختن .
استعانه
استعانه
(
este nat
) م . ع . ستردن موى زهار يا بتراشيدن و يا به كندن و يا بنوره كشيدن . و استعنه و به : يارى خواستم از وى .
استعانت
استعانت
(
este nat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - اعانت و يارى و هر زيد . و طلب يارى و استمداد . و دستگيرى . و معاونت و نصرت .
استعاية
استعاية
(
este yat
) م . ع . درماندن در كار و عاجز شدن . و نيكو كردن نتوانستن .
استعباد
استعباد
(
este'b d
) م . ع . به بندگى گرفتن . و مانند بنده گردانيدن .
استعبار
استعبار
(
este'b r
) م . ع . جارى گرديدن اشك . و اندوهناك شدن . و خواب گزاردن بر كسى جهت تعبير كردن .
استعتاب
استعتاب
(
este't b
) م . ع . استعتبه استعتابا : بخشيد او را رضا . و خواست از وى رضا . و استعتبته فاعتبنى اى استرضية فارضانى . و نيز استعتاب :
آرزو نمودن چيزى قوله تعالى : وَ إِنْ يَسْتَعْتِبُوا فَما هُمْ مِنَ الْمُعْتَبِينَ اى ان يستقباوا ربهم لم يقلهم اى لم يردهم الى الدنيا . و بازگردانيدن از بدى .
استعتام
استعتام
(
este't m
) م . ع . در شبانگاه دوشيده شدن شتر . و تاخير كردن در دوشيدن يق استعتموا نعمكم حتى تفيق اى أخروا حلبها حتى يجتمع لبنها .
اسعتجاب
اسعتجاب
(
este'j b
) م . ع . بشگفت آمدن از چيزى .
استعجال
استعجال
(
este'j l
) م . ع . استعجله استعجالا : بر شتابى انگيخت او را و شتابى