فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٧

استزارة

استرضاع

استرضاع

(

esterz '

) م . ع . شيرده خواستن و دايه خواستن يق استرضع اى طلب مرضعة .

استرطاء

استرطاء

(

estert '

) م . ع . گول گرديدن .

استرطاط

استرطاط

(

estert t

) م . ع . استرططته استرطاطا : گول شمردم او را .

استرعاء

استرعاء

(

ester ' '

) م . ع . نگاهبانى كردن .

و نگاهداشتن خواستن . و استرعاه اياهم :

نگاهبانى آن خواست از ايشان . المثل : من استرعى الذئب فقد ظلم

استرعاف

استرعاف

(

ester ' f

) م . ع . چكانيدن پيه و گرفتن گداختهء آن را . و خون‌آلود كردن سنگريزه سم ستور را . و استرعف الفرس :

پيشى نمود آن اسب و درگذشت .

استرعال

استرعال

(

ester ' l

) م . ع . در پى يكديگر رفتن گوسپندان . و پيشرو گله شدن .

استرغاز

استرغاز

(

esterq z

) م . ع . استرغزه :

سست و نرم يافت او را .

استرغاس

استرغاس

(

ester qs

) م . ع .

استرغسه : نرم يافت آن را . و نرم شمرد .

استرفاد

استرفاد

(

esterf d

) م . ع . يارى خواستن .

استرفاض

استرفاض

(

esterf z

) م . ع . استرفض الوادى : فراخ شد رودبار .

استرفاع

استرفاع

(

esterf '

) م . ع . استرفعه استرفاعا : برداشت آن را . و رفع و برداشتن خواست از وى . و استرفع الخوان :

سپرى شد آنچه بر آن خوان بود . و وقت برداشتن آن رسيد .

استرفاه

استرفاه

(

esterf h

) م . ع . برآسودن .

استرقاء

استرقاء

(

esterq '

) م . ع . رقية و تعويذ خواستن يق استرقيته فرقانى رقية .

استرقاع

استرقاع

(

esterq '

) م . ع . استرقع الثوب : در پى خواه شد آن جامه .

استرقاق

استرقاق

(

esterq q

) م . ع . استرقه استرقاقا : بنده گرفت او را . و استرق الماء : فرو رفت آب در زمين مگر اندك آن .

و استرق الشيى : تنگ گرديد آن چيز .

استركاك

استركاك

(

esterk k

) م . ع . استركه استركاكا : ضعيف و سست يافت آن را .

و ضعيف و سست شمرد .

استركنين

استركنين

(

estereknin

) ا . پ . - مأخوذ از فرانسه - مادهء بسيار سمى كه از كوچوله اخذ مىكنند .

استرلاب

استرلاب

(

ostorl b

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - آلتى كه بدان ارتفاع كواكب را در فوق افق اندازه گيرند .

استرماث

استرماث

(

esterm s

) م . ع . استرمث فلانا فى ماله : باقى گذاشت فلان را در مال خود .

استرماك

استرماك

(

esterm k

) م . ع . استرمك القوم استرماكا : با عيب شدند آن گروه در حسب خود .

استرمام

استرمام

(

esterm m

) م . ع . عمارت خواستن از كسى . و استرم الحائط :

مرمت خواه شد آن ديوار .

استرنگ

استرنگ

(

astarang

) و (

estarang

) ا . پ . مهر گياه و يبروج الصنم .

استرواح

استرواح

(

esterv h

) م . ع . برآسودن .

و بوى برداشتن . و آسايش جستن . و آسايش يافتن . و آراميدن - يعدى بالى - يق استروح اليه اذا استنام . مر .

استراحة .

استرون

استرون

(

astarvan

) ص . پ . عقيم .

و زن نازا . و هر ماده حيوان نازا .

استرونتن

استرونتن

(

astaruntan

) ف م . پ .

به لغت زند بستن - ضد گشودن - و بند كردن و سد كردن و مسدود ساختن .

استرونومى

استرونومى

(

asteronomi

) ا . پ . - مأخوذ از يونانى - علمى كه در آن از كواكب بحث مىشود يعنى علم نجوم و غرض از اين علم بيان طريقهء ارتباط كواكب با هم و طريقهء تشكيل آنها و بيان قواعد كليه‌ايست در حركات آنها و در قديم الايام مردم را معرفتى به حال اين علم نبود و قبل از فيثاغورث بعضى تصورات واهيه در اين باب مىكردند و اين فيلسوف بزرگ بيان كرد حركت شبانروزى زمين را بدور محور خودش و حركت ساليانهء آن را بدور آفتاب و سيارات و ذو ذوانب را بعالم شمس نسبت داد . و 140 قبل از ميلاد حضرت مسيح بطليموس منجم مشهور در مدرسهء اسكندريهء مصر قاعدهء كليه‌اى بيان نمود كه مقبول عموم ملل گرديد و بر خلاف فيثاغورث گفت كه زمين در مركز عالم واقع شده و همهء كواكب بر دور آن حركت مىكنند تا در ماثهء چهاردهم ميلادى كوپرنيك منجم معروف آلمانى خطاهاى بطليموس را آشكار كرد و ثابت نمود و دوباره علم هيئت را بتصورات فيثاغورث ترقى داد و اكنون قواعد اين دانشمند آلمانى مسلم همهء دانشمندان و فرزانگان عالم است .

استره

استره

(

ostore

) ا . پ . موسى و تيغ دلاكى كه بدان موى سر تراشند . و استره ليسيدن ف ل . : دليرى كردن و جانبازى نمودن .

استرهاب

استرهاب

(

esterh b

) م . ع . استرهبه استرهابا : ترسانيد او را .

استزاتة

استزاتة

(

estez tat

) م . ع . روغن زيتون خواستن . و هم يستيزيتون اى يستوهبون الزيت .

استزادة

استزادة

(

estez dat

) م . ع . استزاده استزادة : مقصر شمرد آن را . و فزونى خواست از وى .

استزارة

استزارة

(

estez rat

) م . ع . استزاره :

زيارت خواست از وى .