فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٥
استراط
استدقاقا : باريك شد .
استدلاق
استدلاق
(
estedl q
) م . ع . استدلق الدلق : برآورد دله را .
استدلال
استدلال
(
estedl l
) م . ع . دليل خواستن .
و دليل آوردن .
استدلال
استدلال
(
estedl l
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دليل و برهان . و خواهش دليل و حجت .
و استدلال كردن ف م . : دليل و برهان بر اثبات چيزى آوردن .
استدلالات
استدلالات
(
estedl l t
) ج ا . پ . - مأخوذ از تازى - استدلالها و برهانها .
استدلاليان
استدلاليان
(
estedl li n
) ج ا . پ .
گروهى از حكما .
استدماء
استدماء
(
estedm '
) م . ع . به نرمى خواستن حق خود را از غريم .
استدن
استدن
(
estadan
) ف ل . پ . برخاستن و برپا شدن و ايستادن . و ف م . برپا كردن .
استدناء
استدناء
(
estedn '
) م . ع . استدناه استدناء : نزديك شدن خواست از وى .
استذآب
استذآب
(
estez ' b
) م . ع . شبيه بگرگ شدن المثل : استذاب النقد يعنى نقد كه نوعى از گوسپند دست و پا كوتاه زشت روى است مانند گرگ شد - و اين مثل را دربارهء كسى گويند كه خوار و دون باشد و خود را بزرگ و برتر نمايد .
استذابة
استذابة
(
estez bat
) م . ع . گداختن خواستن . و طلب شهد و يا موم كردن .
استذراء
استذراء
(
estezr '
) م . ع . به سايهء درخت شدن . و پناه گرفتن به چيزى . و استذرت المعزى : گشن خواه شد ماده بز .
استذراع
استذراع
(
estezr '
) م . ع استذرع به :
پنهان شد به وى . و وسيلهء خود گردانيد آن را .
استذفاف
استذفاف
(
estezf f
) م . ع . استذف امرنا : آماده و ساخته شد كار ما . و خذما استذف لك : بگير آنچه ساخته و آماده است مر ترا و به سهولت بدست مىآيد - لغة فى الدال .
استذكاء
استذكاء
(
estezk '
) م . ع . استذكت النار استذكاء : سخت شد زبانهء آتش .
استذكار
استذكار
(
estezk r
) م . ع . درس گفتن .
و نگاهداشتن . و ياد گرفتن . و استذكره :
ياد كرد آن را .
استذلال
استذلال
(
estezl l
) م . ع . استذله استذلالا : خوار پنداشت آن را . و نرم گردانيد آن را .
استذماء
استذماء
(
estezm '
) م . ع . استذميت ما عنده : جستم چيزى كه نزد او بود و گرفتم آن را .
استذمام
استذمام
(
estezm m
) م . ع . استذم الى الناس : كارى كرد كه بدان سزاوار نكوهش گرديد .
استذناب
استذناب
(
estezn b
) م . ع . استذنب الامر : راست و كامل شد آن كار . و استذنبه :
سپس وى رفت .
استذهاب
استذهاب
(
estezh b
) م . ع . استذهبه :
رفتن خواست از وى .
استذهان
استذهان
(
estezh n
) م . ع . استذهننى عنه : فراموش گردانيد مرا از آن و مشغول كرد .
استر
استر
(
astar
) ا . پ . چارپائى كه پيدا مىشود از جفت شدن نره خر با ماديان و يا از نريان با ماده خر - و گويند نخستين كسى كه استر را توليد كرد فرعون بود و چمنا نيز گويند . و آستر جامه . و درون هر چيزى . و بطانه . و اختر و ستاره .
استرآء
استرآء
(
ester ' '
) م . ع . استرايته استرآء : ديدم آن را . و دانستم آن را . و ديدن خواستم آن را . و كنكاش خواستم از وى . و فلان يستر اى ( مجهولا ) يعنى فلان طلب رياء كرده مىشود .
استراء
استراء
(
ester '
) م . ع . چون واوى باشد يق استريتهم استراء : اختيار كردم ايشان را و برگزيدم . و استر الموت الحى :
برگزيد مرگ مهتران قبيله را . و چون يائى بود يق استرى فلان : بشب رفت فلان .
استراباد
استراباد
(
astar b d
) و (
estar b d
) ا خ . پ . نام شهرى در كنار درياى آبسكون نزديك گرگان .
استرابة
استرابة
(
ester bat
) م . ع . استراب به : ديد در وى كارى را كه در شك افگند او را .
استراثة
استراثة
(
ester sat
) م . ع . استراث استراثة : بطئ يافت او را . و بطئ شمرد .
و درنگ كرد . و درنگى خواست .
استراحة
استراحة
(
ester hat
) م . ع . برآسودن .
و بوى برداشتن . و آسايش جستن . و آسايش يافتن . و بياراميدن - يعدى بالى - يق استراح اليه : اذا استنام .
استراحت
استراحت
(
ester hat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - راحت و خواب . و آسايش و قرار و آرام . و فراغت و آسودگى . و عدم تزلزل .
استرار
استرار
(
estar r
) ا . پ . عدس .
استراسبورگ
استراسبورگ
(
ester sburg
) ا خ .
پ . نام شهرى از فرانسه واقع در مشرق شهر پاريس و حاكم‌نشين ايالت بارن داراى 500 ، 181 نفر جمعيت .
استراضة
استراضة
(
ester zat
) م . ع . خوش شدن نفس . و خوش آمدن جاى . و آن‌قدر آب در حوض ريختن كه بپوشد زمين را . و استراض الوادى : سيراب شد رودبار و گرد آمد آب در آن . و استراض المكان : فراخ گرديد آنجاى .
استراط
استراط
(
ester t
) م . ع . فرو خوردن لقمه و جز آن المثل : لا تكن حلوا فسترط و لا مرا فتعقى .