فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١١
استحفاف
او احوالا
استحاله
استحاله
(
esteh le
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دگرگونى و برگشتگى و انقلاب و استحاله شدن ف ل . : دگرگون شدن و منقلب گشتن و از حالى بحالى شدن .
استحباب
استحباب
(
estehb b
) م . ع . نيكو شمردن .
و تا دير ماندن آب در شكنبهء شتر و تشنه ناشدن وى از آن يق استحب كرش الماء اذا امسكت الماء و طال ظمؤها . و استحبه :
دوست داشت او را . و استحبه عليه : برگزيد آن را بر وى .
استحباب
استحباب
(
estehb b
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - برگزيدگى .
استحثاء
استحثاء
(
estehs '
) م . ع . بر روى يكديگر خاك زدن .
استحثاث
استحثاث
(
estehs s
) م . ع . استحثه عليه استحثاثا : برافژوليد او را .
استحجاء
استحجاء
(
estehj '
) م . ع . استحجى اللحم : بويناك شد گوشت بسبب بيمارى الحديث : و الله ماهى بمغد فيستحجى لحمها .
استحجاب
استحجاب
(
estehj b
) م . ع . استحجبه استحجابا : بدربانى گرفت او را و حجابت خواست از آن .
استحجار
استحجار
(
estehj r
) م . ع . استحجر استحجارا : حجره ساخت . و دلير گرديد .
و استحجر الطين : سخت شد گل چون سنگ .
استحداث
استحداث
(
estehd s
) م . ع . نوآوردن .
و نويافتن و استحدثت خبرا : خبر نو يافتم .
استحداد
استحداد
(
estehd d
) م . ع . موى زهار ستردن به آهن . و استحد الرجل : بسيار خشمناك گرديد آن مرد . و استحد الشفرة :
تيز كرد شفرة را . و استحد عليه : خشم گرفت بر او .
استحذاء
استحذاء
(
estehz '
) م . ع . چون واوى باشد يق استحذاه استحذاء : نعلين خواست از وى . و چون واوى باشد . عطيه خواستن يق ايضا استحذاه .
استحرار
استحرار
(
estehr r
) م . ع . استحر القتل : سخت شد كشتار و بسيار گرديد خون ريزى . و استحر الموت : بسيار شد مرگ .
استحرام
استحرام
(
estehr m
) م . ع . با حرمتى شدن كه كشتن وى روا نباشد . و استحرمت الكلبة : گشن خواه شد آن ماده سگ و كذلك الذئبة و ذات الظلف .
استحسار
استحسار
(
estehs r
) م . ع . استحسر استحسارا : مانده شد .
استحسان
استحسان
(
estehs n
) م . ع . نيكو شمردن .
و نيكو داشتن . و پسند نمودن و منه قولهم الاستحسان عند اهل الرأس .
استحسان
استحسان
(
estehs n
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پسند و پسندگى و قبول . و تحسين و تعريف .
و پذيرفتگى از روى مهربانى و شفقت و رغبت .
استحشاش
استحشاش
(
estehc c
) م . ع . استحش استحشاشا : تشنه گرديد . و استحشت اليد : شل گرديد آن دست . و استحش الغصن : دراز گرديد آن شاخه . و استحش الشحم الناقة : باريك ساق گردانيد پيه آن ماده شتر را . و استحش ساعد المراة كفها : ستبر شد ساعد آن زن به نحوى كه كف وى در برابر آن خرد نمود .
استحشاف
استحشاف
(
estehc f
) م . ع . جامهء كهنه پوشيدن . و استحشف الاذن : ترنجيده گرديد آن گوش . و استحشف الزرع : خشك و ترنجيده گرديد آن كشت .
استحصاد
استحصاد
(
estehs d
) م . ع . استحصد استحصادا : خشم گرفت . و استحصد الزرع : بهنگام درو رسيد آن كشت . و استحصد الزرع : درو كرد آن كشت را بداس . و استحصد القوم : گرد آمدند آن گروه و درتافته شدند باهم . و استحصد الحبل : استوار گرديد آن ريسمان و تافته شد .
استحصاف
استحصاف
(
estehs f
) م . ع . استحصف استحصافا : استوار گرديد . و استحصف الزمان عليه : سخت شد روزگار بر وى .
و استحصف الفرج : تنگ و خشك گرديد آن‌كس وقت جماع .
استحضار
استحضار
(
estehz r
) م . ع . دوانيدن .
و استحضرت الفرس : دوانيدم آن اسب را . و به خود بازآمدن . يق فلان يستحضر المسائل و المعانى اذا كان ذا بيان فيها .
و هو صاحب استحضار فى المسائل اذا كانت حاضرة عنده حين ما اراد البيان .
استحضار
استحضار
(
estehz r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خطور و مرور بخاطر . و يادآورى .
و استحضار خاطر : يادآورى . و استحضار كردن ف م . : حضور كسى را خواستن .
استحطاب
استحطاب
(
esteht b
) م . ع . استحطب العنب : محتاج شد درخت تاك اينكه ببرند سرهاى آن را .
استحطاط
استحطاط
(
esteht t
) م . ع . چيزى كم كردن خواستن يق استحطنى من ثمنه شيئا : چيزى از بهاى آن براى من كم كن .
و استحطه وزره : خواست از او كه بار آن را كم كند .
استحفاء
استحفاء
(
estehf '
) م . ع . استحفى استحفاء : خبر پرسيد . و استحفى السؤال عنه : باستقصا پرسيد از وى
استحفاظ
استحفاظ
(
estehf z
) م . ع . استحفظه :
ياد گرفت آن را . و استحفظه اياه : يادداشت خواست از آن .
استحفاف
استحفاف
(
estehf f
) م . ع . استحف اموالهم : گرفت همهء مالهاى آنها را .