فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٠
استحالة
استجبارا : درست و نيكوحال شد . و توانگر گرديد .
استجبال
استجبال
(
estejb l
) م . ع . استجبل ما عنده استجبالا : تمام گرفت آنچه نزد او بود .
استجداء
استجداء
(
estejd '
) م . ع . استجداه استجداء : سؤال كرد آن را و عطا خواست .
استجراء
استجراء
(
estejr '
) م . ع . استجراه استجراء : وكيل گرفت او را الحديث :
قولوا بقولكم و لا يستجرينكم الشيطان اى لا يتخذكم وكلاء .
استجراح
استجراح
(
estejr h
) م . ع . عيب و فساد بيرون آوردن يق قد وعظتكم و لم تزدادوا الا استجراحا . و استجرحت هذه الاحاديث و كثرت اى هى كثيرة و صحيحها قليل .
استجرار
استجرار
(
estejr r
) م . ع . كشيدن . و استجر له : قدرت داد او را بر خود و منقاد او شد .
استجزاز
استجزاز
(
estejz z
) م . ع . استجز البر : بهنگام درو رسيد آن گندم .
استجعال
استجعال
(
estej ' l
) م . ع . استجعلت الكلبة : گشن خواه شد آن سگ ماده .
استجفاء
استجفاء
(
estejf '
) م . ع . استجفى الفراش و غيره : درشت شمرد آن فراش و جز آن را .
استجفار
استجفار
(
estejf r
) م . ع . استجفر ولد الشاة : چهار ماهه شد بچهء گوسپند و از شير باز ماند .
استجلاب
استجلاب
(
estejl b
) م . ع . استجلبه استجلابا : طلب كشيده شدن آن چيز را نمود از جائى .
استجمار
استجمار
(
estejm r
) م . ع . استجمر استجمارا : استنجا كرد به سنگ‌ريزه . و استجمر الجيش : مقيم گرديد لشكر بدار الحرب . و استجمر القوم على الامر :
گرد آمدند آن قوم بر آن كار .
استجماع
استجماع
(
estejm '
) م . ع . استجمع استجماعا : فراهم آمد . و استجمع السيل : گرد آمد توجيه از هر جاى . و استجمع له اموره : فراهم آمد او را هر آنچه كه خوش مىكند او را . و استجمع الفرس جريا : گرد آورد آن اسب خويشتن را در رفتن و بسيار تيز رفت .
استجمال
استجمال
(
estejm l
) م . ع . استجمل البعير : جمل گرديد آن شتر .
استجمام
استجمام
(
estejm m
) م . ع . استجمت الارض : با گياه شد آن زمين . و استجم ماء البئر : بسيار شد آب آن چاه و گرد آمد .
و انى لاستجم قلبى بشيى من اللهو لا قوى به على الحق : من بر طرف مىكنم ماندگى خاطر خود را باينكه گاه‌گاهى مشغول لهوى شوم تا اينكه در امور حق توانا گردم .
استجناب
استجناب
(
estejn b
) م . ع . استجنب استجنابا : انزال منى كرد .
استجناح
استجناح
(
estejn h
) م . ع . استجنح الليل : بر آمد شب . و استجنح الطائر :
گسترد مرغ بالهاى خود را .
استجنان
استجنان
(
estejn n
) م . ع . طلب طرب نمودن . و استجن : پوشيده گرديد . و استجن ( مجهولا ) : ديوانه گرديد .
استجواء
استجواء
(
estejv '
) م . ع . استجوى الطعام : ناخوش داشت آن طعام را .
استجواب
استجواب
(
estejv b
) م . ع . مر .
استجابة .
استجواف
استجواف
(
estejv f
) م . ع . مر .
استجافة .
استجهال
استجهال
(
estejh l
) م . ع . استجهله :
نادان شمرد او را . و سبك داشت او را . و استجهلت الريح الغصن : جنبانيد باد آن شاخه را
استحاء
استحاء
(
esteh '
) م . ع . چون مأخوذ از حيى باشد استحى منه و استحى عنه و استحاه يعنى شرم داشت از وى . و چون مأخوذ از سحى بود : ستردن موى .
استحاثة
استحاثة
(
esteh sat
) . ع . استحاث الارض : زيرورو كرد زمين را و جست آنچه در آن بود .
استحار
استحار
(
esteh r
) م . ع . استحر الديك استحارا : بانگ زد خروس به وقت سحر .
استحارة
استحارة
(
esteh rat
) م . ع . چون واوى باشد يق اسحاره : پاسخ خواست از وى .
و چون يائى بود يق استحار فلان : بسوى چيزى ديده سرگشته شد فلان و ندانست بيرون شد كار را . و استحار المكان بالماء :
پر شد آنجاى از آب . و استحار الشباب : رسيد جوانى بهمهء اعضاى بدن . و استحير الشراب ( مجهولا ) : گواريد شراب .
استحاضة
استحاضة
(
esteh zat
) م . ع . استحيض المراة ( مجهولا ) : خون آمد از آن زن پس از ايام حيض .
استحاضة
استحاضة
(
esteh zat
) ا . ع . خونى كه از زن برآيد و حيض نباشد .
استحاضه
استحاضه
(
esteh ze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - خونى كه از رحم زن پالايد پس از ايام حيض .
استحاف
استحاف
(
esteh f
) م . ع . بردن باد ابر را . و برداشتن پيه .
استحالة
استحالة
(
esteh lat
) م . ع . محال شمردن .
و محال شدن . و گشتن از جائى بجاى ديگر .
و استحالت القوس : برگشت كمان از حالت اول و كج گرديد . و استحاله : ديد بسوى او كه آيا حركت مىكند و يا نمىكند .
و استحالت الارض اى تركت حولا