فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٩
استجبار
استتابة : توبه خواست از وى .
استتار
استتار
(
estet r
) م . ع . استتر استتارا : پوشيده گرديد و در پرده شد .
و پرهيز نمود .
استتار
استتار
(
estet r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى پوشيدگى . و پنهانى .
استتاسة
استتاسة
(
estet saT
) م . ع . استتاست العنز : بز ماده به تكه مانا گرديد - يضرب للذليل يتعزز : اين عبارت را در حق ذليلى گويند كه طلب عزت كند .
استتال
استتال
(
estet l
) م . ع . برآمدن قوم يكى بعد از ديگرى .
استتباب
استتباب
(
estetb b
) م . ع . استتب له الامر استتبابا : راست و كامل شد مر او را آن كار .
استتباع
استتباع
(
estetb '
) م . ع . پس روى كردن خواستن .
استتباع
استتباع
(
estetb '
) ا . ع . جانشينى و خلافت .
استتراف
استتراف
(
estetr f
) م . ع . بدكار و نافرمان گرديدن .
استتكاك
استتكاك
(
estetk k
) م . ع . استتك التكة : شلوار بند را در نيفهء شلوار كرد .
استتلاء
استتلاء
(
estetl '
) م . ع . استتلاه استتلاء : پس‌رو آن چيز شدن خواست از وى .
استتمام
استتمام
(
estetm m
) م . ع . استتمه استتماما : تمام كرد آن را . و تمة خواست از وى ( مر . تمة ) . و استتم النعمة : اتمام نعمت خواست .
استتياس
استتياس
(
estetyas
) م . ع . تكه‌خواه شدن ماده بز .
استثابة
استثابة
(
estes bat
) م . ع . استثابه استثابة : پاداش خواست از وى . و استثابه مالا : خواست از وى مالى كه به او داده بود .
استثآر
استثآر
(
estes 'r
) م . ع . قصاص خواستن يق استثار فلان اى استغاث ليثار بمقتوله .
استثارة
استثارة
(
estes rat
) م . ع . استثاره استثارة : برانگيخت او را .
استثبات
استثبات
(
estesb t
) م . ع . استثبت استثباتا : درنگ نمود . و طلب ثبوت كرد .
استثخان
استثخان
(
estesx n
) م . ع . استثخن منه النوم : غلبه كرد بر وى خواب .
استثفار
استثفار
(
etesf r
) م . ع . دامن در ميان هر دو ران گرفتن مردم - يعدى بالباء و بنفسه - يق استثفر الشخص بثوبه . و استثفر الكلب بذنبه : دم در ميان هر دو ران گرفت آن سگ چنان كه به شكم وى چسبيد . و استثفر الحائض : محكم كرد آن زن حائض يك طرف لته را در خشتك تنبان از طرف جلو و رد كرد طرف ديگر آن را از ما بين دو ران و بست آن را از جانب پشت بر خشتك تنبان .
استثقال
استثقال
(
estesq l
) م . ع . خود را سست و ضعيف يافتن از بيمارى و يا از خواب و يا از لوم و بخل .
استثماد
استثماد
(
estesm d
) م . ع . استثمده استثمادا : مثمود ساخت او را . و نيكوئى و احسان خواست از وى .
استثنا
استثنا
(
estesn
) ا . پ . - مأخوذ از تازى از مجموع چيزى را بيرون كردن . و جدا نمودن .
و كلمهء ان شاء اللّه گفتن . و استثنا كردن ف م . : بيرون كردن چيزى را از حكم ما قبل .
و كلمهء استثنا ا . : كلمه‌اى كه بدان چيزى را و يا كسى را از حكم ما قبل بيرون كنند مانند كلمهء مگر و جز و سوا و الا و امثال آنها .
استثناء
استثناء
(
estesn '
) م . ع . بيرون كردن .
و در يمين كلمه ان شاء اللّه گفتن .
استثناء
استثناء
(
estesn '
) م . ع . باصطلاح نحو بيرون كردن چيزى را از حكم ما قبل بكلمهء الا و يا آنچه در معنى الا باشد . و حرف الاستثناء :
كلمهء استثناء .
استثنائى
استثنائى
(
estesn i
) ص . پ . - مأخوذ از تازى - منسوب به استثناء .
استجابة
استجابة
(
estej bat
) م . ع . استجابه و استجاب له استجابة : جواب گفت آن را .
و قبول كرد آن را .
استجابت
استجابت
(
estej bat
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پذيرفتارى و قبول و پذيرفتگى . و اجابت . و استجابت دعوات : پذيرفتارى در خواستها .
استجادة
استجادة
(
estej dat
) م . ع . استجاده استجادة : نيكو يافت آن را . و نيك شمرد .
و نيكوئى خواست از وى . وجود خواست از وى . و استجاد الفرس : اسب نيك‌رو خواست .
استجارة
استجارة
(
estej rat
) م . ع . استجار استجارة : زنهار خواست . و اعانت و حمايت طلب كرد .
استجاره
استجاره
(
estej re
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - قبول اجاره .
استجازة
استجازة
(
estej zat
) م . ع . صله طلبيدن .
و جواز خواستن يعنى آبى كه بمواشى و زراعت دهند . و استجاز فلان : اجازت خواست فلان .
استجازه
استجازه
(
estej ze
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - طلب اجازه و دستورى .
استجاشة
استجاشة
(
estej cat
) م . ع . طلب كردن لشكر .
استجاعة
استجاعة
(
estej at
) م . ع . گرسنگى نمودن .
و سخت گرسنه شدن
استجافة
استجافة
(
estej fat
) م . ع . استجاف الشيى استجافة : فراخ گشت آن چيز .
و استجاف المكان : كاواك و خالى يافت آن جاى را .
استجبار
استجبار
(
estejb r
) م . ع . استجبر