فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٨
استتابة
استبداع
استبداع
(
estebd '
) م . ع . استبدعه استبداعا : بديع شمرد آن را .
استبدال
استبدال
(
estebd l
) م . ع . استبد له به :
گرفت آن را بدل آن . و خواست آن را عوض آن
استبذاذ
استبذاذ
(
estebz z
) م . ع . استبذ استبذاذا : به خودى خود پرداخت . مر . استبداد .
استبر
استبر
(
estabr
) ص . پ . ستبر و گنده و كلان و بزرگ و هنگفت و جسيم .
استبرا
استبرا
(
estebr
) ا . پ . - مأخوذ از تازى طلب براعة و پاكى از بول و حيض . و استبرا كردن ف م . : پاك كردن ذكر از بول و رحم از خون .
استبراء
استبراء
(
estebr '
) م . ع . استبرء الخبر استبراء : طلب تمام كرد از آن خبر تا دريابد و قطع شبهه از آن كند و استبرء الرجل امراته :
وطى نكرد آن مرد زن خود را تا آنكه حايض شد . و ستبرأت المراة من الحيض :
طلب كرد آن زن پاكى رحم خود را از خون .
و استبرء الجلالة : بست آن جلاله را و حبس كرد آن را تا آنكه نجاسات را نخورد . و استبرء الذكر : پاك كرد ذكر را از بول . و نيز استبراء برات خواستن از عيب و وام و مانند آن .
استبراد
استبراد
(
estebr d
) م . ع . سرد يافتن .
و سرد شمردن .
استبراز
استبراز
(
estebr z
) م . ع . استبرز الشيى استبرازا : بيرون كرد آن چيز را .
استبراق
استبراق
(
estebr q
) ا . ع . نوعى از اطلس و استبرق .
استبرق
استبرق
(
estabraq
) ا . ع . - مأخوذ از فارسى - ديباى ستبر . و ديباى بزر ساخته شده .
و جامهء حرير ستبر مانند ديبا . و برنداق سرخ مشابه زههاى كمان .
استبرقى
استبرقى
(
estabraqiy
) ص . ع . منسوب به استبرق .
استبرك
استبرك
(
estabrak
) ا . پ . ديباى ستبر و گنده . و كميخاب . و اطلس .
استبزال
استبزال
(
estebz l
) ا . ع . استبزل الدّن : شراب صاف برآورد از خم .
استبسال
استبسال
(
estebs l
) م . ع . بر جنگ دل نهادن تا بكشد يا كشته گردد . و استبسل نفسه للموت : بر مرگ دل نهاد .
استبشار
استبشار
(
estebc r
) م . ع . مژده دادن .
و شاد شدن . و يقين كردن بخبر قوله تعالى :
يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ .
استبشاع
استبشاع
(
estebc '
) م . ع . استبشعه استبشاعا : بىمزه شمرد آن را .
استبصار
استبصار
(
estebs r
) استبصر استبصارا : طلب بصيرت كرد . و بينا دل شد - يعدى بفى - و پيدا و آشكار گرديد .
استبصار
استبصار
(
estebs r
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - دانائى از روى يقين . و بينائى . و بينا دلى .
استبضاع
استبضاع
(
estebz '
) م . ع . استبضع الشيى استبضاعا : بضاعت ساخت آن چيز را . المثل : كمستبضع تمر الى هجر و ذلك لان هجرا معدن التمر .
استبضاع
استبضاع
(
estebz '
) ا . ع . نوعى از نكاح در جاهليت كه زن از مرد خواهش جماع مىكرد تا وى را فرزند آيد .
استبطاء
استبطاء
(
estebt '
) م . ع . بطئ شمردن .
استبطان
استبطان
(
estebt n
) م . ع . در نهان داشتن و استبطن امره : محروم راز او شد . الحديث : رجل ارتبط فرسا .
ليسطبتنها اى يطلب ما فى بطنها من النتاج .
استبعاء
استبعاء
(
esteb ' '
) م . ع . استبعا استبعاعا : بعاريت گرفت سگ شكارى و اسب رهان را .
استبعاد
استبعاد
(
esteb ' d
) ا . ع . دورى جستن .
و استبعد فلان : دور شد فلان . و استبعد الشيى : بعيد شمرد آن چيز را .
استبعال
استبعال
(
esteb ' l
) م . ع . استبعل المكان استبعالا : بعل گرديد آن مكان .
و كذلك استبعل النخل ( مر . بعل ) .
و استبعل الرجل : شوهر گرديد آن مرد .
استبغاء
استبغاء
(
estebq '
) م . ع . اعانت خواستن .
و مطلب خواستن از كسى . و بر طلب داشتن كسى را . و استبغيته : جستم آن را .
استبقاء
استبقاء
(
estebq '
) م . ع . استبقاه استبقاء : زنده و باقى گذاشت آن را . و شرم داشت آن را . و استبقى من الشيى : گذاشت بعض آن چيز را .
استبكاء
استبكاء
(
estebk '
) م . ع . استبكاه استبكاء گريانيد او را .
استبلال
استبلال
(
estebl l
) م . ع . استبل استبلالا : به شد از بيمارى - يعدى به من - و نيكو شد حال او پس از لاغرى و سختى .
استبهاج
استبهاج
(
estebh j
) م . ع . استبهج استبهاجا : شاد شد .
استبهال
استبهال
(
estebh l
) م . ع . استبهل الناقة : دوشيد ماده شتر بىپستان بند را .
و استبهل الوالى الرعية : مهمل گذاشت والى آن رعيت را . و استبهل البادية القوم : بىقيد و مطلق العنان گردانيد باديه آن قوم را يعنى چون بباديه نازل شدند ديگر سلطانى بايشان نمىرسد و هرچه مىخواهند مىكنند و منه قولهم فى بنى شيبان استبهلته السواحل لانهم كانوا نازلين بشط البحر لا يصل اليهم السلطان يفعلون ما شاءوا .
استبهام
استبهام
(
estebh m
) م . ع . استبهم عليه استبهاما : گنگ گرديد و حرف زدن نتوانست . و سخن آشكار و فصيح گفتن نتوانست . و استبهم الامر : بسته و مشتبه شد آن كار .
استتابة
استتابة
(
estet bat
) م . ع . استتابه